VII SA/Wa 2361/12

WyrokWSA w Warszawie2013-03-20

Skład orzekający: Bogusław Cieśla, Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Mirosława Kowalska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, jeśli inwestor nie wykonał w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych postanowieniem legalizacyjnym?
Ratio decidendi
Organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego, jeśli inwestor nie wykonał w wyznaczonym terminie obowiązków nałożonych postanowieniem legalizacyjnym, zgodnie z art. 48 Prawa budowlanego. Procedura legalizacyjna, która może skutkować odstąpieniem od nakazu rozbiórki, wymaga spełnienia określonych obowiązków przez inwestora w wyznaczonym terminie. Niespełnienie tych obowiązków obliguje organ do orzeczenia rozbiórki.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi T. G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nakazującą rozbiórkę budynku usługowo-handlowego o wymiarach ok. 36 m x 8 m, zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. Organ pierwszej instancji nakazał wstrzymanie robót i nałożył obowiązek dostarczenia dokumentów legalizacyjnych. Inwestor nie wykonał tych obowiązków w wyznaczonym terminie, co doprowadziło do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę. Sąd oddalił skargę, podzielając stanowisko organów.
Rozstrzygnięcie
Skargę oddala.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant ref. staż. Anna Dmowska - Paczuska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 marca 2013 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku usługowo-handlowego skargę oddala Zaskarżoną decyzją z dnia [...] sierpnia 2012 r. nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623) po rozpatrzeniu odwołania T. G. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r., znak: [...] nakazującej T. G. rozbiórkę budynku usługowo-handlowego o wym. ok. 36 m x 8 m usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...], przy ul. [...] w Izabelinie zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Postępowanie administracyjne w sprawie miało następujący przebieg. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] stwierdzono, że na działce nr ew. [...] przy ul. [...] w Izabelinie istnieją budynki wzniesione w warunkach samowoli budowlanej - okoliczność ta nie była kwestionowana ani w toku postępowania administracyjnego, ani postępowania sądowego. Analiza akt administracyjnych sprawy wskazuje, że organ nadzoru budowlanego pierwszej instancji podjął czynności wobec kilku obiektów zlokalizowanych na ww. działce oznaczonej nr ew. [...]. Zapadły postanowienia zmierzające do ich legalizacji. I tak zapadło postanowienie z dnia [...], co do budynku usługowo handlowego położonego na ww., a usytuowanego w granicy z dz. o nr ew. [...].[...],[...],[...] , zapadło też postanowienie z dnia [...] grudnia 2011r., nr[...], co do przejścia między budynkami, w tej samej dacie zapadło też postanowienie nr [...], co do budynku usługowo handlowego na działce ww. ale w granicy z działką o nr ew. [...]. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] postanowienie Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. wydał, w odniesieniu do budynku usługowo-handlowego wymiarach - ok. 36 m x 8 m, usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...]. Organ na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane nakazał wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych i nałożył na T. G. obowiązek sporządzenia i dostarczenia zaświadczenia Wójta Gminy [...] o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo w przypadku braku obowiązującego planu ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z projektem zagospodarowania działki sporządzonego przez osobę posiadającą odpowiednie kwalifikacje zawodowe oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W dniu 24 kwietnia 2012 r. T. G. złożył do organu powiatowego podanie z prośbą o przedłużenie terminu na dostarczenie dokumentów wymaganych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. do dnia 30 czerwca 2012r. W tym miejscu podkreślenia wymaga, ze wniosek inwestora dotyczył tylko jednego z ww. postanowień tj. postanowienia Nr [...] i w takim zakresie wniosek został uwzględniony. Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2012r., organ zmienił własne postanowienie nr [...] i ustalił nowy termin na wykonanie nałożonych tam obowiązków do dnia 30 czerwca 2012r. Następnie, organ pierwszej instancji, ustalił, że inwestor nie wykonał w określonym terminie, obowiązku nałożonego na niego postanowieniem Nr [...] z dnia [...]grudnia 2011r. W tych warunkach zapadła decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012r., znak: [...] organ powiatowy nakazał T. G. rozbiórkę budynku usługowo-handlowego o wym. ok. 36 m x 8 m usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...], przy ul. [...] w [...] zrealizowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W wyniku rozpoznania odwołania T. G. od ww. decyzji zapadła zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Organ II instancji stwierdził, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego podjął właściwe rozstrzygnięcie orzekając o rozbiórce przedmiotowego obiektu budowlanego, nie naruszył przy tym norm prawa materialnego, jak i przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego z 1994r. roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31. Art. 29 - 31 Prawa budowlanego wskazują na możliwość wykonywania robót budowlanych w oparciu o zgłoszenie zamiaru ich wykonywania właściwemu organowi administracji architektoniczno - budowlanej. Jednakże sporny budynek usługowo-handlowy nie znajduje się w katalogu robót budowlanych czy obiektów, na których realizację wystarczające jest dokonanie zgłoszenia. Organ II instancji podkreślił - prawidłowo ustalono w sprawie, że budowa budynku usługowo-handlowego o wym. ok. 36 m x 8 m usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...], przy ul. [...] w [...] została wykonana w warunkach samowoli budowlanej. Spełniona została przesłanka zastosowania art. 48 Prawa budowlanego, którego dyspozycja odnosi się do samowolnej budowy (tj. bez pozwolenia na budowę) obiektu budowlanego lub jego części. T. G. nie uzyskując decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu niewątpliwie dopuścił się samowoli budowlanej, którą reguluje art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego. Zgodnie z w/w przepisem "Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę". Organ podkreślił, że postanowieniem organu pierwszej instancji Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. wstrzymano roboty budowlane i nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia określonej w postanowieniu dokumentacji. Tego obowiązku inwestor nie wykonał. Przed Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego [...] toczą się równolegle postępowania administracyjne dotyczące trzech inwestycji zrealizowanych przez T. G. przy ul. [...] w [...] - budynku usługowo-handlowego o wym. ok. 36 m x 8 m usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...], budowy budynku usługowo- handlowego usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...],[...],[...] i [...], budowy zadaszenia przejścia pomiędzy budynkiem mieszkalnym a usługowo-handlowym na przedmiotowej nieruchomości. T. G. w dniu 24 kwietnia 2012r. złożył do organu powiatowego podanie z prośbą o przedłużenie terminu na dostarczenie wymaganych dokumentów, jednak jako rozstrzygnięcie nakładające w/w obowiązki wskazał wyraźnie tylko postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] Nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. dotyczące budynku usługowo-handlowego usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...],[...],[...] i [...], a nie budynku usługowo-handlowego o wym. ok. 36 m x 8 m usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. [...]. Inwestor nie występował o przedłużenie terminu do złożenia dokumentacji w stosunku do obiektu, w przedmiocie którego toczy się niniejsze postępowanie - postanowienie Nr [...]. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 grudnia 2006r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 120/0, zgodnie z którym niespełnienie przez inwestora obowiązku przedłożenia określonych dokumentów w wyznaczonym przez organ terminie obliguje organ nadzoru budowlanego do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Wykonanie nakazanych postanowieniem legalizacyjnym (art. 48 ust. 2 i 3 w/w ustawy) czynności nie jest prawem, lecz obowiązkiem inwestora, z którym ustawodawca wiąże określone skutki. Dopuszczona przez ustawodawcę procedura legalizacyjna, w przypadku spełnienia określonych obowiązków, skutkuje odstąpieniem od orzekania nakazu rozbiórki, w przypadku zaś niespełnienia w wyznaczonym terminie tych obowiązków orzeka się nakaz rozbiórki na podstawie art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego. Ponadto, organ drugiej instancji podkreślił, że także wraz z odwołaniem nie przedłożono dokumentacji, która potwierdziłaby działania inwestora mające na celu wypełnienie obowiązku wynikającego z postanowienia Nr [...]. Reasumując [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że ustawodawca nie przewidział w przepisach możliwości odstąpienia od trybu postępowania wskazanego w art. 48 Prawa budowlanego. Po bezskutecznym upływie terminu wyznaczonego w postanowieniu wydanym na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego organy nadzoru budowlanego zobowiązane są do wydania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję wniósł T. G., dochodząc uchylenia opisanych wyżej decyzji obu instancji. Zarzucił: naruszenie prawa procesowego mającego istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a., naruszenie prawa procesowego tj. art. 138 § 1 punkt 1 w związku z art. 156 § 1 punkt 2 k.p.a. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydając zaskarżoną decyzję nie wziął pod uwagę, że w obrocie prawnym znajdowało się postanowienie z dnia [...] kwietnia 2012 r. Nr [...] odnośnie wydłużenia do dnia 30 czerwca 2012 r. nałożonego na inwestora obowiązku. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Sąd stwierdza, że zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. I tak, w sprawie mamy do czynienia z niekwestionowaną samowolą budowlaną w odniesieniu do budynku usługowo-handlowego o wym. ok. 36 m x 8 m usytuowanego na działce nr ew. [...] przy granicy z działką nr ew. 800, przy ul. [...] w [...]. W odniesieniu do tego budynku zapadło postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011r., nr [...], nałożone tam obowiązki inwestor był zobowiązany wykonać w terminie 90 dni od daty jego doręczenia, a to nastąpiło, jak wynika z akt sprawy, w dniu 5 stycznia 2012r. Wydając decyzję z dnia [...] czerwca 2012r., organ pierwszej instancji miał podstawy do przyjęcia, że wobec niewykonania ww. postanowienia doszło do uchybienia terminu w nim opisanego. Zasadnie też organ II instancji podkreślił, że inwestor nie wykonał ww. postanowienia także do dnia wydania decyzji przez ten organ tj. do dnia 14 sierpnia 2012r. Bezsprzecznie organ w świetle powołanego przepisu art. 48 ustawy Prawo budowlane zobowiązany był do orzeczenia o rozbiórce obiektu, co do którego inwestor nie spełnił wymogów objętych ww. postanowieniem, a warunkujących postępowanie legalizacyjne. Sąd w pełni podziela argumentacje organu i powołane orzecznictwo w tym zakresie. W oczywisty sposób skarżący nie ma racji wywodząc naruszenie przez organ przepisów prawo, wobec pominięcia w sprawie postanowienia o przedłużeniu terminu do wykonanie nałożonych na inwestora obowiązków. Skarżący zdaje się nie zauważać okoliczności wynikającej z przebiegu niniejszego postępowania i jasno omówionej przez organ II instancji. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał w dniu [...] kwietnia 2012r., postanowienie o przedłużeniu terminu do wykonania nałożonych obowiązków do dnia 30 czerwca 2012r., ale w odniesieniu do terminu przewidzianego w postanowieniu z dnia [...]0 grudnia 2011r., nr [...]. Organ działał na wniosek inwestora jednoznacznie sprecyzowany. Podkreślmy jeszcze raz, postanowienie o przedłużeniu terminu nie dotyczyło obowiązku nałożonego przedmiotowym dla niniejszej sprawy postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...],czyli postanowieniem, którego brak wykonania legł u podstaw niniejszej decyzji rozbiórkowej. Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji, w trybie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (ti. Dz. U. 2012r., doz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło