VII SA/Wa 2361/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Tomasz Stawecki, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 4 maja 2021 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania administracyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r., na podstawie art. 148 w związku z art. 149 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r.. poz. 256), po ponownym rozpatrzeniu wniosku z dnia 29 sierpnia 2018 r., [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] o pozwoleniu dla [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], obejmującym budowę 9 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej wraz z urządzeniami budowlanymi w tym instalacją gazową wewnętrzną na działkach nr ew. [...], [...], [...], obręb [...] w jednostce ewidencyjnej [...] - odmówił wznowienia postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu organ podał, że [...] Sp. z o.o., w dniu 29 sierpnia 2018 r. złożyła wniosek o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., o pozwoleniu na budowę 9 budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej na działkach nr ew. [...], [...], [...], w [...]. Postanowieniem z dnia [...] października 2018 r. Starosta [...] odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. uchylił ww. postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. odmówił wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2019 r. uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2019 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.  W toku ponownego rozpoznawania sprawy organ przypomniał, że podanie o wznowienie postępowania wszczyna postępowanie wstępne, w toku którego sprawdza się, czy spełnia ono wymagania formalne, tj. czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania i czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 § 1 k.p.a. Wnioskodawca oparł podanie o wznowienie postępowania na przesłance określonej w art. 145 § 1 pkt 4 i pkt. 5 k.p.a. tj.: "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu " oraz " wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję ". Organ ustalił, że mimo powołania się we wniosku o wznowienie na przesłankę z art. 145 § 1 pkt. 5 k.p.a., wnioskodawca nie wskazał na żadne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, a jedynie przywołał konieczność jego wznowienia z uwagi na brak udziału w postępowaniu. Pismem z dnia 7 stycznia 2020 r. organ wezwał wnioskodawcę do wskazania, istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję oraz kiedy wnioskodawca dowiedział się o nich. Organ ustalał, czy został zachowany termin na wniesienie podania, określony w art. 148 k.p.a., który stanowi, że podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym, strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania; termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 ust. 1 pkt 4 biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji. Zdaniem organu zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć tak, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi tu o takie informacje jak, nazwa organu, który decyzję wydał oraz sposób rozstrzygnięcia sprawy, czego decyzja dotyczy (wyrok NSA z dnia 6 maja 2009 r, sygn. akt IIOSK 714/08). We wniosku z dnia 29 sierpnia 2018 r. wnioskodawca podnosił, że jest właścicielem nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...], oznaczonej jako działka nr [...], która bezpośrednio graniczy z działką nr ew. [...], na której prowadzona jest inwestycja. W dniu kiedy wydawana była decyzja Starosty [...] nr [...] wnioskująca spółka nie była właścicielem ww. nieruchomości. Z wniosku o wznowienie postępowania wynikało, że właścicielem działki nr [...] na dzień wydania decyzji o pozwoleniu na budowę był M. R.. W roku 2018 przeniósł on własność przedmiotowej nieruchomości na [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Składając wniosek o wznowienie reprezentował spółkę jako Prezes Zarządu. Organ ustalił w Krajowym Rejestrze Sądowym, że obecnie Prezesem Zarządu [...] Sp. z o.o. jest M. D.. M. R. dwukrotnie zapoznawał się z aktami sprawy dotyczącymi przedmiotowej inwestycji. W dniu 18 lipca 2017 r. M. R. wystąpił do Starosty w [...] z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie wglądu do "PZT"' inwestycji zlokalizowanej w [...] gm. [...], działki [...], [...], [...]. Organ wskazał, że w skład dokumentacji w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę wchodzą m.in.: decyzja oraz projekt budowlany, którego nieodłącznym elementem jest projekt zagospodarowania terenu. Decyzja udzielająca pozwolenia na budowę zawiera oznaczenie organu administracji publicznej, datę wydania, oznaczenie stron. Na stronie tytułowej projektu budowanego i projekcie zagospodarowania terenu widnieje pieczątka o treści: "Załącznik do decyzji nr [...] z dnia [...].04.2017, [...]". Wobec powyższego organ uznał, że M. R. już 18 lipca 2017 r., uzyskał informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której mu nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Tym samym miesięczny termin na wniesienie o wznowienie upłynął w dniu 17 sierpnia 2017 r. Skoro M. R. posiadał wiedzę o wydaniu kwestionowanej decyzji, to wiedzę tą posiadała również [...] Sp. z o.o., która stała się jego następcą prawnym. Fakt ponownego zapoznania się przez M. R.z dokumentacją w dniu 2 sierpnia 2018 r. (już jako prezes spółki), nie oznacza, że [...] Sp. z o.o. uzyskała informacje o decyzji, dopiero w dniu 2 sierpnia 2018 r. Reasumując organ uznał, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia [...] sierpnia 2018 r., wpłynął po upływie ustawowego terminu na wniesienie podania o wznowienie postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 2, w związku z art. 123 i 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2020, poz. 2096 ze zm.) oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2019, poz. 1186), po rozpatrzeniu zażalenia [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2020r., odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., nr [...] - uchylił postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2020 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu organ podał, że [...] Sp. z o.o. wniosła o wznowienie, na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 4 i 5 k.p.a., postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Sp. z o.o. pozwolenia na budowę dziewięciu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie szeregowej wraz z urządzeniami budowlanymi, w tym instalacją gazową wewnętrzną, na działkach nr [...], [...], [...], w [...]. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] października 2018 r., odmówił wznowienia, na podstawie art. 145 ust. 1 pkt 4 i 5 K.p.a., postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., uchylił zaskarżone postanowienie Starosty [...] z dnia [...] października 2018 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując iż Starosta [...] powinien wznowić postępowanie. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r., odmówił wznowienia postępowania. Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] września 2019 r., uchylił zaskarżone postanowienie Starosty [...] z dnia [...] lipca 2019 r., i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wskazując iż Starosta [...] powinien wznowić postępowanie. Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r., odmówił wznowienia postępowania. Zażalenie na to postanowienie złożyła [...] Sp. z o.o. Rozpoznając zażalenie Wojewoda [...] wskazał, że we wniosku z dnia 29 sierpnia 2018 r. o wznowienie postępowania, powołano przepisy art. 145 § 1 pkt 4 i 5 K.p.a., dające możliwość wznowienia postępowania, jeżeli strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu oraz gdy wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Zdaniem Wojewody nie można uznać dnia 18 lipca 2017 r., za początek terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, ponieważ samo zapoznanie się z mapą do celów projektowych nie oznacza dowiedzenia się o kwestionowanej decyzji. Organ I instancji ustalił, że M. R. w dniu 18 lipca 2017 r. zapoznał się z całą dokumentacją, co jest niejasne gdyż we wniosku o udzielenie informacji publicznej wskazane zostało żądanie przedłożenia do wglądu PZT. Organ I instancji był związany wnioskiem i udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić wyłącznie w zakresie wskazanym we wniosku. Zgodnie z art. 14 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2019 r., poz. 1429) - udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. W sytuacji gdy organ administracji architektoniczno-budowlanej nie potrafi jednoznacznie ustalić czy w dniu 18 lipca 2017 r. przedłożył M R całość dokumentacji czy PZT, to powinien ustalić termin do złożenia wniosku o wznowienie na korzyść strony. W dniu 2 sierpnia 2018 r. M. R. zapoznał się z dokumentacją inwestycji, co potwierdziła [...] Sp. z.o.o. Dzień 2 sierpnia 2018 r. należy uznać za początek terminu przewidzianego w 148 § 1 i 2 K.p.a. Tym samym wniosek o wznowienie postępowania został złożony w terminie, ponieważ został nadany w placówce pocztowej w dniu 30 sierpnia 2018 r. Obowiązek udowodnienia, kiedy strona dowiedziała się o wydaniu decyzji spoczywa na stronie żądającej wznowienia postępowania, jednak organ administracyjny, stosownie do art. 7 i art. 9 K.p.a., nie jest przez to zwolniony od podjęcia czynności mających na celu wyjaśnienie tej kwestii. Wojewoda wskazał, że organ I instancji powinien wznowić na wniosek [...] Sp. z o.o. postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z dnia [...] kwietnia 2017 r., a następnie wydać rozstrzygnięcie zależnie od poczynionych ustaleń. Organ powiatowy przy ponownym rozpatrywaniu sprawy miał uwzględnić, że aby mogło dojść do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 K.p.a., muszą zostać spełnione łącznie trzy wskazane w nim przesłanki. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2020 r. uchylające postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2020 r. i przekazującego sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 138 § 2 w związku z art. 123 k.p.a., przez bezpodstawne uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi, pomimo braku przesłanek do zastosowania powołanego przepisu, bowiem postanowienie organu pierwszej instancji nie było obarczone uchybieniami wytkniętymi przez organ odwoławczy. Domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia, W uzasadnieniu skargi wskazano, że stanowisko Wojewody [...] wynikało z błędnego ustalenia, iż 2 sierpnia 2018r. jest datą, od której należy liczyć upływ miesięcznego terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania administracyjnego, zakreślonego w art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. Organ w uzasadnieniu postanowienia sam wskazał, że zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć w ten sposób, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. M. R. 18 lipca 2017r. zapoznał się z dokumentacją inwestycji. Projekt zagospodarowania terenu, o udostępnienie którego wnioskował, stanowi nieodłączny element decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oraz projektu budowlanego, zaś na stronie tytułowej projektu budowlanego i projektu zagospodarowania terenu widnieje pieczątka - załącznik do decyzji z dnia [...].04.2017r. Przy tak określonym stanie faktycznym niezrozumiałe było odwoływanie się przez Wojewodę [...] do brzmienia art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej i dokonywanie jego interpretacji, czy też wskazywanie braku wiedzy organu administracji architektoniczno-budowlanej co do informacji pozyskanych przez M. R.w dniu 18 lipca 2017r. Organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wznowienia postępowania, wobec złożenia przez [...] sp. z o.o. wniosku po upływie terminu wskazanego w art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. Brak było podstaw do wydania, na podstawie art. 138 § 2 w związku z art. 123 K.p.a. postanowienia kasatoryjnego. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga jest zasadna. Na wstępie wskazać należy, że wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym trybem postępowania administracyjnego dającym możliwość przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której została już wydana decyzja ostateczna. Przesłanki wznowienia postępowania określa art. 145 § 1, art. 145a § 1 oraz art. 145b § 1 K.p.a. Złożenie przez określony podmiot wniosku o wznowienie postępowania powoduje wszczęcie tzw. postępowania wstępnego, w którym bada się zagadnienie formalnej dopuszczalności przeprowadzenia postępowania wznowieniowego. Przedmiotem postępowania na tym etapie jest wyłącznie ustalenie, czy żądanie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia postępowania oraz czy zostało wniesione w terminie określonym w art. 148 § 1 i § 2 K.p.a. W pierwszej kolejności organ jest zobowiązany zbadać zachowanie terminu określonego w art. 148 § 1 K.p.a., zgodnie z którym podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym wnioskodawca dowiedział się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Natomiast zgodnie z art. 148 § 2 Kpa, termin do złożenia podania o wznowienie postępowania w sytuacji, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o przedmiotowej decyzji. Wnioskodawca wskazał we wniosku o wznowienie postępowania na przesłanki określone w art. 145 § 1 pkt 4 i pkt 5 k.p.a. tj.: "strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu " oraz " wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję ". Co do zasady wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowienia wiąże organ i wyznacza granice nadzwyczajnego postępowania. Organ I instancji prawidłowo ustalił, że mimo powołania się na przesłankę z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., wnioskodawca nie wskazał na żadne nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję, a jedynie przywołał konieczność jego wznowienia, co umożliwi mu czynny udział w postępowaniu oraz odniesienie się do meritum sprawy. Pismem z dnia 7 stycznia 2020 r. organ I instancji wezwał wnioskodawcę do wskazania, istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję oraz kiedy wnioskodawca dowiedział się o nich. Mimo to nie wskazano na okoliczności mieszczące się w przesłance z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Termin do złożenia podania o wznowienie postępowania z przyczyny określonej w art. 145 ust. 1 pkt 4 k.p.a. biegnie od dnia, w którym strona dowiedziała się o decyzji". Zwrot "strona dowiedziała się o decyzji" należy rozumieć tak, że strona uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której jej nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Chodzi tu o takie informacje jak: czego decyzja dotyczy, nazwa organu który decyzję wydał, sposób rozstrzygnięcia sprawy. We wniosku z dnia 29 sierpnia 2018 r. wnioskodawca powoływał się na prawo własności nieruchomości położonej przy ul. [...] w [...], oznaczonej w ewidencji gruntów jako działka nr [...], która bezpośrednio graniczy z działką nr ew. [...], na której prowadzona jest inwestycja. W dniu wydawana decyzji o pozwoleniu na budowę wnioskująca spółka nie była właścicielem ww. nieruchomości. Jej właścicielem był M. R.. W roku 2018 przeniósł on własność przedmiotowej nieruchomości na [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Składając wniosek o wznowienie reprezentował spółkę jako Prezes Zarządu. Zgodnie z wpisem w Krajowym Rejestrze Sądowym, obecnie Prezesem Zarządu jest M. D.. Faktem jest, że M. R. dwukrotnie zapoznawał się z aktami sprawy dotyczącymi kwestionowanej inwestycji: w dniu 18 lipca 2017 r. oraz w dniu 2 sierpnia 2018 r. W dniu 18 lipca 2017 r. M. R. wystąpił do Starosty [...] z wnioskiem o udzielenie informacji publicznej w zakresie wglądu do "PZT"' inwestycji zlokalizowanej w [...] gm. [...], działki [...], [...], [...]. Podkreślenia wymaga, że na projekcie zagospodarowania terenu widnieje pieczątka o treści: "Załącznik do decyzji nr [...] z dnia [...].04.2017, [...]". Wobec powyższego w ocenie Sądu, M. R. już w dniu 18 lipca 2017 r., uzyskał informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, której mu nie doręczono, w stopniu pozwalającym na sformułowanie żądania wznowienia postępowania. Zatem miesięczny termin na wniesienie podania o wznowienie upłynął w dniu 17 sierpnia 2017 r. Skoro M. R. posiadał już wówczas wiedzę o wydaniu kwestionowanej decyzji, to wiedzę tę posiadała również spółka z o.o. [...], która stała się jego następcą prawnym. Sam fakt przeniesienia przez M. R.własności działki na rzecz [...] Sp. z o.o. oraz ponowne zapoznanie się z dokumentacją w dniu 2 sierpnia 2018 r. - już jako prezes tej spółki, nie oznacza, że [...] Sp. z o.o. uzyskała informacje pozwalające zidentyfikować decyzję, dopiero w dniu 2 sierpnia 2018 r. Sposób interpretacji pojęcia "strona dowiedziała się o decyzji", użytego w art. 148 § 2 k.p.a. doczekał się bogatego orzecznictwa, a poglądy dotyczące tej kwestii można uznać za utrwalone. Przez dowiedzenie się o decyzji należy rozumieć powzięcie wiedzy o samym fakcie wydania rozstrzygnięcia w sposób umożliwiający złożenie podania o wznowienie. Nie jest konieczne dokładne poznanie pełnej treści decyzji. Wystarczy, jeżeli strona posiadła informację, czego dana decyzja dotyczy (wyroki NSA z dnia 8 lutego 2018 r., sygn. akt II OSK 1661/17 i z dnia 27 sierpnia 2018r., sygn. akt. II OSK 2226/18 - www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sąd podziela wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że niedopuszczalność wznowienia wystąpi m.in. w przypadku, gdy już we wstępnej fazie postępowania można jednoznacznie stwierdzić, że nie istnieją jakiekolwiek podstawy wznowienia. Dotyczy to sytuacji, gdy z oczywistych względów okoliczności powołanych przez stronę nie można kwalifikować jako przesłanek wznowienia, czy też, gdy już z samych przedstawionych we wniosku twierdzeń strony w sposób oczywisty wynika, że brak jest ustawowych podstaw do wznowienia. Organ wydaje wówczas, na podstawie art. 149 § 3 k.p.a., postanowienie o odmowie wznowienia postępowania (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 grudnia 2015 r. sygn. II OSK 933/14, z dnia [...] września 2019 r. sygn. II OSK 1833/19, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 stycznia 2019 r. sygn. VII SA/Wa 1367/18, wyrok WSA w Poznaniu z 20 sierpnia 2015 r. sygn. II SA/Po 407/15; wyrok WSA w Gdańsku z 6 sierpnia 2014 r. sygn. II SA/Gd 332/14). Jak wskazano wnioskodawca jako podstawę wznowienia postępowania powołał także art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., tj. wyjście na jaw istotnych dla sprawy nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Podstawa wznowienia, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., zachodzi jedynie wówczas, gdy zaistnieją łącznie wszystkie przesłanki, wymienione w tym przepisie. Ujawnione muszą zostać nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody. Po drugie, musiały one istnieć w dacie wydania decyzji ostatecznej, kończącej postępowanie administracyjne. Po trzecie zaś, dowody te bądź okoliczności nie mogły być znane organowi wydającemu decyzję. Ponadto muszą one być istotne dla sprawy. Skoro wznowienie postępowania jest instytucją szczególną, stanowiącą wyjątek od zasady trwałości decyzji, to wykładnia przepisów określających warunki wznowienia musi być ścisła. Przez nowe dowody należy rozumieć te, o których stanowi art. 75 k.p.a. Z kolei przez nowe okoliczności faktyczne należy rozumieć zdarzenia niezależne od treści przepisów prawa, a tym bardziej wykładni prawa. Dowody i okoliczności faktyczne muszą być nowe, czyli po raz pierwszy zgłoszone, nowo odkryte. Nie ma przy tym znaczenia z jakiego powodu wcześniej nie zostały ujawnione. Podkreślić należy, iż nie uzasadnia wznowienia postępowania odmienna ocena materiału dowodowego, który był znany organowi rozpoznającemu sprawę w trybie zwykłym. W rozpatrywanej sprawie organ I instancji ocenił prawidłowo, że powoływane przez skarżącego twierdzenia, nie są nowymi okolicznościami faktycznymi, ani też nowymi dowodami w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Reasumując słusznie organ I instancji uznał, że wniosek o wznowienie postępowania z dnia 29 sierpnia 2018 r. wpłynął po upływie ustawowego terminu na wniesienie podania o wznowienie postępowania. W przedmiotowym stanie faktycznym, odwoływanie się przez organ II instancji do brzmienia art. 14 ustawy o dostępie do informacji publicznej i dokonywanie jego teoretycznej interpretacji, pozbawione było kontekstu faktycznego. Nieuzasadnione było także wskazywanie na brak wiedzy organu administracji architektoniczno-budowlanej, co do informacji pozyskanych przez M. R.w dniu 18 lipca 2017r. Organ pierwszej instancji prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego, wobec złożenia przez [...] sp. z o.o. podania o wznowienie postępowania administracyjnego po upływie terminu wskazanego w art. 148 § 1 i § 2 Kpa. Skoro z tych przyczyn, brak było podstaw do wydania, na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., zaskarżonego postanowienia, to przepis ten poprzez jego zastosowanie w zw. z art. 7 i 77 k.p.a. został naruszony. Rozpoznając ponownie zażalenie [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...], na postanowienie Starosty [...] z dnia [...] marca 2020r., odmawiające wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z dnia [...] kwietnia 2017 r., organ II instancji uwzględni powyższą ocenę prawna oraz zastosuje jej konsekwencje w swoim rozstrzygnięciu. Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt I sentencji wyroku, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 ww. ustawy.