VII SA/Wa 2362/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr.), Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2007 r. sprawy ze skargi L. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2006 r. znak [...] w przedmiocie oddalenia skargi na brak egzekucji skargę oddala [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] rozpatrując skargę L. K. na brak egzekucji obowiązku nakazującego zarządcy nieruchomości usunięcie krat zamontowanych w budynku mieszkalnym nr [...] przy ul. [...] w K., postanowieniem z dnia [...] marca 2005 r. skargę tę oddalił z uwagi na wykonanie obowiązku przez zarządcę. Zainteresowana odwołała się od tego postanowienia, a Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2005 r. utrzymał orzeczenie I instancji w mocy wskazując, że z protokołu oględzin z dnia 7 lutego 2005 r. dokonanych w przedmiotowym budynku wynika, iż obowiązek nałożony przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego został wykonany, a sporne kraty zdemontowane. Na powyższe postanowienie zainteresowana wniosła skargę sądową. Wyrokiem z dnia [...] marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2005 r. wskazując naruszenie przepisów proceduralnych przez organ odwoławczy z uwagi na ograniczenie się tylko do kontroli kwestionowanego orzeczenia bez rozpatrywania wszystkich żądań strony i ustosunkowania się do nich w uzasadnieniu. Równocześnie Sąd wskazał też, że organ nie rozważył, czy odwołująca się ma przymiot strony postępowania, a więc czy ma interes prawny, co miałoby decydować o obowiązku rozpoznania przez organ zgłoszonych zarzutów. Rozpatrując sprawę ponownie po wyroku sądowym, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku analizy akt sprawy i informacji organu powiatowego o lokalizacji lokalu w którym samowolnie zamontowano kraty, stwierdził iż skarżąca posiada interes faktyczny w dochodzeniu realizacji nałożonego decyzją z dnia [...] maja 2001 r. nakazu rozbiórki a tym samym jest uprawniona do złożenia skargi na bezczynność organów egzekucyjnych (lokal zainteresowanej znajduje się na piętrze bezpośrednio nad lokalem z kratami). Rozpatrując merytoryczne zarzuty od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ odwoławczy stwierdził niezasadność zarzutu bezczynności organu, bowiem w celu realizacji nałożonego obowiązku, Spółdzielnia Mieszkaniowa została upomniana pismem z dnia 4 marca 2004 r., a następnie w dniu 16 lutego 2005 r. wystawiony został tytuł egzekucyjny i nałożona grzywna w celu przymuszenia. W dacie 24 lutego 2005 r. spółdzielnia zgłosiła fakt zrealizowania nakazu, co potwierdziły oględziny organu powiatowego, dokonane w dniu 7 marca 2005 r. Powyższe dokumenty stanowią dowód wykonania obowiązku i dlatego organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] września 2006 r. utrzymał w mocy postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2005 r. Skargę sądową na powyższe postanowienie wniosła zainteresowana, twierdząc, że sprawa nie została zbadana a organ w dalszym ciągu opiera się na fałszywym protokole oględzin. Według skarżącej kraty usunięto tylko częściowo a przy ich usuwaniu zdemolowano inne okno w suszarni, a więc nastąpiła degradacja budynku. Skarżąca podniosła, że przy okazji zgubiono jej zgłoszenie o zamontowaniu krat i wskazała, że w postanowieniu nakazującym rozbiórkę mówi się o kratach znajdujących się na 2 ścianach, od strony parku i podwórza, podczas gdy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego mówi tylko o kratach od strony ul. [...] czyli od strony parku. Zakratowana ściana od strony podwórza jest zagrożeniem dla innych lokatorów budynku zaś organ zawęża sprawę do jednej ze ścian budynku, działając na korzyść jednej ze stron i przeciągając sprawę. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zapisem art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego, nie orzekając o istocie sprawy. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania czy organ administracji orzekając w sprawie, nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Sprawa dotyczy orzeczenia organu odwoławczego w sprawie wykonania decyzji nakazującej rozbiórkę krat zainstalowanych w otworach okiennych lokalu użytkowego znajdującego się w budynku wielorodzinnym i była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W uzasadnieniu wyroku z dnia [...] marca 2006 r. Sąd wyraźnie wskazał, że w przypadku przyjęcia przez organ odwoławczy, iż odwołująca się ma przymiot strony, organ ten ma obowiązek rozpoznania wszystkich zgłoszonych zarzutów i nie może ograniczać się tylko do opisu czynności organów administracji, bowiem jego obowiązkiem jest ponowne rozstrzygnięcie sprawy, zgodnie z art. 138 § 1 kpa i zasadą dwuinstancyjności postępowania. W przedmiotowej sprawie skarga zawiera zarzut, iż organ nie rozpoznał sprawy dostatecznie, bowiem zgłoszenie zainteresowanej o zamontowaniu krat dotyczyło dwóch ścian budynku od parku i podwórza i o tym też mówiło postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2001 r. podczas, gdy obecnie organ administracji wypowiada się tylko o kratach od strony ul. [...] a więc od strony parku. Analiza treści zażalenia z dnia 4 kwietnia 2005 r. na postanowienie organu wojewódzkiego (które ponownie po wyroku sądowym, rozpoznał organ odwoławczy) wskazuje, iż podniesiono tam zarzut tylko częściowego demontażu krat, tj. w oknie od strony parku ze stwierdzeniem zainteresowanej, iż w 2-ch oknach kraty zostały usunięte wcześniej i zamontowano rolety zewnętrzne. Decyzja organu powiatowego z dnia [...] maja 2001 r. nakazująca zarządcy rozbiórkę krat, wyraźnie wskazywała otwory okienne od ul. [...] i taki nakaz został od zarządcy wyegzekwowany, co wykazuje protokół oględzin z dnia 7 marca 2005 r. Stąd też [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w postanowieniu z dnia [...] marca 2005 r. nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi na brak egzekucji, zaś organ odwoławczy po zbadaniu czy zainteresowanej przysługuje skarga w postępowaniu egzekucyjnym i analizie materiału sprawy, stwierdził iż zarzut bezczynności organu był niezasadny w chwili jego złożenia, co skutkowało utrzymaniem w mocy orzeczenia I instancji. Stanowisku temu nie można odmówić słuszności, bowiem jak sama skarżąca przyznała w zażaleniu kraty usunięto z 1 okna od strony parku, zaś wcześniej usunięto je z 2 okien i zamontowano rolety zewnętrzne. Decyzja zawierająca nakaz rozbiórki dotyczyła krat od strony ul. [...], a więc od strony parku. Zainteresowana domagała się wyegzekwowania tego nakazu, a zatem po stwierdzeniu, iż kraty zostały zdemontowane od ul. [...] organ orzekający w sprawie nie mógł uwzględnić zażalenia zainteresowanej z dnia 4 kwietnia 2005 r. Twierdzenia skargi o fałszywym protokole oględzin są gołosłowne, zaś jak trafnie podkreślił to organ, w myśl art. 76 § 1 kpa dokumenty urzędowe sporządzone przez organy państwowe w zakresie ich działania stanowią dowód tego co zostało w nich stwierdzone. Zarzut dotyczący zdemolowania innego okna w przedmiotowym budynku wykracza poza ramy postępowania w zakresie braku egzekucji skonkretyzowanego obowiązku z decyzji z dnia [...] maja 2001 r. Zarzut zagubienia zgłoszenia o zamontowanych kratach pozostaje bez znaczenia w sprawie o brak egzekucji z decyzji w której to zgłoszenie zostało rozpatrzone, a decyzja stała się ostateczna. Wbrew stanowisku skarżącej, organ należycie zbadał sprawę stosując się do zaleceń wyroku sądowego i badając sprawę w odniesieniu do decyzji z dnia [...] maja 2001 r. nakazującej zdemontowanie krat od ul. [...]. Mając powyższe na uwadze skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).