VII SA/Wa 2362/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Miron ( spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant st. sekr. sąd. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi W. Ś. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2010 r. znak [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia obiektu do właściwych warunków higienicznych skargę oddala Sygnatura akt VII SA/Wa 2362/10 UZASADNIENIE Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] października 2010r. nr [....] - po rozpatrzeniu odwołania W. Ś. – utrzymał w mocy od decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. z dnia [...] .08.2010r. nr [...] nakazującą w terminie do [....]. 09. 2010r.— doprowadzić do właściwych warunków higienicznych: 1. Salę sprzedaży z wyposażeniem a) drzwi zewnętrzne sklepu, b) ścianę, c) podłogę, d) ladę chłodniczą, e) półki regałów, f) lady sprzedaży, 2. Zaplecze sklepu: a) drzwi łączące salę sprzedaży z zapleczem, b) podłogę, c) ściany i sufit 3 Zapewnić prawidłowe warunki przechowywania artykułów spożywczych zgodnie z zaleceniami producenta. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał na następujące ustalenia faktyczne i prawne: W dniu [...] 08 2010r. upoważnieni pracownicy Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. przeprowadzili kontrolę sanitarną w sklepie ogólnospożywczym " [....]", zlokalizowanym w G. przy ul. [...], w wyniku której stwierdzono szereg uchybień natury sanitarno- higienicznej i technicznej. M. in. w sali sprzedaży - zniszczone dolne półki regałów, niejednolita powierzchnia rantów półek (chropowate, co utrudnia utrzymanie ich w czystości) między półkami i stelażem regałów zanieczyszczenia (okruchy, kurz), na podłodze gumolit miejscami odklejony, zniszczone ranty blatów lad sprzedaży (odrywająca się okleina), zniszczona lada chłodnicza (popękana osłona z pleksy, w drzwiczkach dolnych-stara odrywająca się okleina) oraz wewnątrz brudna, przy umywalce brak mydła, z rury pod umywalką wyciek wody, gumolit na podłodze miejscami odklejony (pod spodem stary gumolit, po myciu podłogi gromadzi się woda) oraz przy progu nie oblistwowany, część ściany przy wejściu na zaplecze wyłożona kawałkami gumolitu, nieprawidłowa temperatura w ladzie chłodniczej (+14°C), w której przechowywany był nabiał (jogurty, sery, śmietana) i wędlina opakowana. Na zapleczu sklepu - ściany nierówne, odpryski farby na suficie, podłoga wyłożona różnymi kawałkami gumolitu (na złączach odklejony, pod nim znajduje się stary mokry gumolit), zniszczone i uszkodzone drzwi harmonijkowe pomiędzy salą sprzedaży a zapleczem. Drzwi zewnętrze zniszczone (odpryski farby). Ponadto ujawniono w sprzedaży przeterminowane środki spożywcze: Delicje szampańskie cytrynowe — z terminem przydatności do spożycia 05.07.2010r., Nestle Fitness Yoghurt- 1 op. z terminem przydatności do spożycia 16.08.2O1Or, ciastka amoniaczki z terminem przydatności do spożycia 18.08.2O1Or. Powyższe uchybienia stanowią rażące naruszenie prawa żywnościowego, a w szczególności pkt. 1, 2 lit. d i 4 rozporządzenia (WE) nr.852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 04 2004r.). Stwierdzone nieprawidłowości naruszają także zapisy zał. II rozdz. I pkt. 1 lit. a, c, e, f, zał. II rozdz. V pkt. 1 lit. b, zał. II rozdz. IX pkt. 2, 3, rozdz. II art. 3 tego rozporządzenia. Nadto organ wskazał na treść art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30. 04. 2004r.) oraz art. 17 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z 28. 01. 2002r. ustanawiające ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego powołujące Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiające procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności. Mając na uwadze bezpieczeństwo konsumentów Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w G. wystawił w dniu [...].08.2010r. decyzję nr [...] nakazującą w terminie do [...].09.2010r. doprowadzić do właściwych warunków higienicznych: 1. Salę sprzedaży z wyposażeniem: a) drzwi zewnętrzne sklepu, b) ścianę, c) podłogę, d) ladę chłodniczą, e) półki regałów, f) lady sprzedaży. 2. Zaplecze sklepu: drzwi łączące salę sprzedaży z zapleczem, b) podłogę, c) ściany i sufit. 3. Zapewnić prawidłowe warunki przechowywania artykułów spożywczych zgodnie z zaleceniami producenta. Od niniejszej decyzji strona wniosła odwołanie. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. po zapoznaniu się z dokumentacją stwierdził, że nie może uznać argumentu strony podniesionego w odwołaniu co do nierzetelności protokółu kontroli. Stwierdzone podczas kontroli liczne nieprawidłowości potwierdzają w pełni zarzuty mieszkańców miasta G. zawarte w skardze, przesłanej zarówno do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. jak i do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. Kontrola sanitarna przeprowadzona w dniu [...].08.2010r. przez upoważnionych pracowników Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w G. w sklepie ogólnospożywczym "[...]", wykazała liczne uchybienia sanitarno – higieniczne i techniczne. Stwierdzony stan nie pozwala na utrzymanie właściwego stanu sanitarno – higieniczne w sklepie, stwarzając zagrożenie bezpieczeństwa żywności, a co za tym idzie dla zdrowia konsumentów. W celu zapewnienia bezpieczeństwa sprzedawanej żywności zgodnie z art. 5 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 04 2004r.), skarżąca winna opracować i wdrożyć procedury zasad Dobrej Praktyki Higienicznej (GHP) oparte na systemie HACCP. Każdy podmiot działający na rynku spożywczym jest zobowiązany do przestrzegania wymagań sanitarno-higienicznych i technicznych, zgodnie z powyżej wskazanymi przepisami prawa żywnościowego, o których wielokrotnie Państwowy Wojewódzki, Inspektor Sanitarny w W. informował zarówno stronę jak i Z. S. (upoważnioną przez stronę do jej reprezentowania), w pismach m in. z dnia 20. 06.09r., z dnia 23. 07. 09r., z dnia 23. 09. 09r., z dnia 23. 11. 09r., z dnia 07.04.10r. Natomiast strona prowadzi działalność z pogwałceniem przepisów prawa żywnościowego mając pełną świadomość ich naruszenia, co należy uznać za szczególną szkodliwość czynu. Ponadto organ zaznaczył, że kontrola przeprowadzona w dniu [...].08.2010r. wykazała, iż W. Ś. rozszerzyła działalność o rozważanie środków spożywczych w sklepie, nie respektując decyzji z dnia [...].05.2009r. nr [...] wydanej przez PPIS w G. nakazującej zaprzestania sprzedaży artykułów spożywczych z wyjątkiem asortymentu w opakowaniach jednostkowych producenta (utrzymanej w mocy decyzją PWIS w W. z dnia [...].06.2009 r.) co należy uznać za rażące naruszenie przepisów prawa żywnościowego. W konsekwencji organ odwoławczy stanął na stanowisku, iż słuszne jest nałożenie na dzierżawcę sklepu obowiązków zawartych w decyzji organu I instancji. W. Ś. wniosła skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...].10.2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze zarzuciła, że protokół z kontroli został sporządzony w sposób nierzetelny. Ponadto wskazała, że nie została zapoznana z treścią jak i danymi autorów skargi przesłanej zarówno do Powiatowego Państwowego Inspektora Sanitarnego jak i do organu stopnia wojewódzkiego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia. Na rozprawie dnia 4 października 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopuścił Z. S. do udziału w sprawie w charakterze pełnomocnika skarżącej. Jak wynika z pism skarżącej oraz wyjaśnień Z. S. złożonych na rozprawie ta ostatnia do 31 grudnia 2010r. była pracownikiem skarżącej – przedsiębiorcy prowadzącej działalność gospodarczą – sklep ogólnospożywczy – [...]. Zgodnie z treścią art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej: P.p.s.a.) pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (§1). Pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Skoro zatem Z. S. w dacie udzielania jej pełnomocnictwa (3.10.2011r.) nie była już pracownikiem skarżącej (ta ostatnia w tej dacie nie prowadziła także działalności gospodarczej) i jednocześnie nie należało do kręgu osób bliskich wymienionych w §1 w/w artykułu to nie mogła uczestniczyć w niniejszym postępowaniu jako pełnomocnik skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Jak wynika z treści zaskarżonego rozstrzygnięcia podstawą materialno – prawną decyzji były przepisy rozporządzenia nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30 04 2004r), które zgodnie z treścią art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz.U. z 2010r. nr 136, poz. 914 ze zm.) , mają zastosowanie z okolicznościach niniejszej sprawy. Przepisy tego rozporządzenia, których treść została zacytowana w uzasadnieniu decyzji organu II instancji wskazują, że pomieszczenia, w których przechowywana jest żywność muszą być utrzymywane w czystości i zachowane w dobrym stanie i kondycji technicznej, nadto, że wyposażenie, konstrukcja, rozmieszczenie i wielkość pomieszczeń żywnościowych winny zapewniać właściwe warunki składowania żywności i utrzymana ich w odpowiednich warunkach termicznych, przy czym winny być tak zaprojektowane aby temperatura mogła być monitorowana i zapisywana. Przepisy tego rozporządzenia określają także szczególne wymagania dla pomieszczeń. I tak m.in. ustawodawca europejski wskazał, iż powierzchnie podłóg muszą być utrzymane w dobrym stanie i być łatwe do czyszczenia, sufity i powierzchnie ścian zaprojektowane i wykończone w sposób uniemożliwiający gromadzenie się zanieczyszczeń. Ustawodawca wprowadził nakaz zamontowania drzwi łatwych do czyszczenia i dezynfekcji co wymaga wykorzystania gładkich i niepochłaniających powierzchni. Jednocześnie ustawodawca wprowadził nakaz przechowywania surowców i środków magazynowych w odpowiednich warunkach tak aby nie uległy zepsuciu. Obowiązki wprowadzone przez w/w rozporządzenie zostały nałożone na przedsiębiorcę sektora spożywczego. W tym stanie rzeczy nie może budzić wątpliwości, że określone w rozporządzeniu nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004r. a skonkretyzowane w kontrolowanej decyzji obowiązki (nakazy i zakazy) skierowane zostały do skarżącej jako podmiotu, który w dacie wydawania decyzji prowadził działalność gospodarczą - sklep ogólnospożywczy "[...]". Okoliczność ta zdaje się nie być kwestionowana przez skarżącą. Z akt sprawy wynika, że na skutek pisma podpisanego przez kilku mieszkańców G. z dnia [...].08.2010r. organy inspekcji sanitarnej przeprowadziły w dniu [...].08.2010r. kontrolę w sklepie skarżącej, która ujawniła szereg nieprawidłowości szczegółowo opisanych w protokole sporządzonym przez osoby przeprowadzające te czynności. Wbrew twierdzeniom skarżącej kontrola ta została przeprowadzona w sposób prawidłowy, zgodnie z obowiązującymi przepisami. Bez znaczenia przy tym pozostaje, że W. Ś. nie została powiadomiona o zamiarze przeprowadzenia tej czynności (brak takiej informacji w aktach sprawy). Z art. 3 ust. 2 w/w rozporządzenia (WE) nr 882/2004 wynika wszak, że kontrole urzędowe przeprowadzane są bez wcześniejszego uprzedzenia oraz że mogą być przeprowadzane ad hoc. W konsekwencji Sąd uznał, że w sposób prawidłowy organy ustaliły stan techniczny sklepu ogólnospożywczego "[...]" oraz ujawniły nieprawidłowości w sposobie przechowania żywności. Skarżąca kwestionowała wprawdzie sposób przeprowadzenia kontroli jednakże oprócz ogólnego stwierdzenia o nierzetelności protokołu nie wskazała żadnych zarzutów, które pozwoliłyby organowi na zakwestionowanie poczynionych przez pracowników przeprowadzających kontrolę ustaleń i ewentualnie powtórzenie tej czynności. W odwołaniu skarżąca wskazała, że pracownik odmówił sprawdzenia temperatury w pomieszczeniu chłodniczym jednakże okoliczności ta nie znalazła potwierdzenia w protokole z dnia [...].08.2010r., z którego wynika, że dokonano takiego pomiaru. W konsekwencji w ocenie Sądu stwierdzony w dniu [...].08.2010r. stan techniczny sklepu i sposób przechowywania żywności w pełni odzwierciedla rzeczywisty stan rzeczy. A zatem prawidłowe są ustalenia organów co do tego, że skarżąca nie przestrzegała zasad określonych przepisami prawa żywnościowego a w konsekwencji – w oparciu o art. 27 ust. 1 ustawy z 14 marca 1985r. - o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz.U. z 2006r. nr 122, poz. 851 ze zm.) - należało zobowiązać ją do usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości określonych w decyzji. Nie zasługuje także na uwzględnienie zarzut skarżącej, że nie została zawiadomiona o treści skargi przesłanej przez mieszkańców G. do organów sanitarnych. Skarżąca jako strona postępowania miała prawo zapoznać się z aktami sprawy. Nieskorzystanie z tego prawa nie może obciążać organu administracji. Brak jest natomiast w aktach sprawy informacji ażeby organ administracji odmówił skarżącej prawa zapoznania się z aktami sprawy w tym ze skargą z dnia [...] 08.2010r. W tym stanie rzeczy należało uznać, że zarzuty skargi nie znajdują oparcia w przepisach prawa a biorąc dodatkowo pod uwagę, że Sąd nie dostrzegł takich naruszeń przepisów prawa procesowego lub materialnego, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy - skargę należało oddalić. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na podstawie art. 151 P.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.