VII SA/Wa 2362/11

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. T. o przyznanie prawa pomocy w sprawie VII SA/Wa 2362/11 ze skargi S. T. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: przyznać S. T. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek S. T. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż S. T. prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe. Wnioskodawca utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 1 640 zł. Posiadany majątek obejmuje mieszkanie o pow. 62 m2, nieruchomość – dom drewniany przekazany przez rodziców wnioskodawcy, w którym zamieszkują także rodzice oraz 2,91 ha lasu nie przynoszącego dochodów. Wnioskodawca podał, że posiada 17 letni samochód osobowy, pozostający we współwłasności z ojcem. Jest inwalidą pierwszej grupy. Zaznaczył, że ostatnie wydatki przedstawiały się następująco: opłaty za mieszkanie 431 zł, butla z gazem 56 zł., opłata telewizyjna 39 zł., telefon 90 zł., wymiana oleju, filtrów i przegląd samochodu 240 zł., ubezpieczenie 460 zł., leki 200 zł., energia elektryczna 50 zł., ubezpieczenie 62 zł. Wnioskodawca dodał, że w związku z ww. wydatkami musiał się zapożyczyć. W sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadą jest, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko faktyczny brak możliwości finansowych może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia. Należy więc zaznaczyć, że chodzi o taką sytuację finansową, która obiektywnie nie daje możliwości zgromadzenia odpowiednich środków na poniesienie kosztów sądowych. Przyznanie prawa pomocy nastąpić może w przypadku wykazania, że wnioskujący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i swojej rodziny pozostającej we wspólnym gospodarstwie domowym. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową S. T. uznać należy, iż uzasadnione jest przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Wnioskodawca jest inwalidą utrzymującym się jedynie z renty. Dochód strony jest obciążony dodatkowymi wydatkami chociażby na leki. Podkreślić również należy, że przy ocenie czy sytuacja materialna strony kwalifikuje ją do przyznania prawa pomocy uwzględnia się nie tylko wysokość uzyskiwanych dochodów, ale również stan majątkowy strony. W tym stanie rzeczy uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie samodzielnie opłacić kosztów sądowych i pełnomocnika w sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.