VII SA/Wa 2363/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz (spr), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi M. G. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie przekazania wniosku według właściwości. I. skargę oddala II. zasądza ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. z Kancelarii Adwokackiej w W. przy ul. [...], kwotę 250 zł (dwieście pięćdziesiąt złotych) oraz kwotę 55 zł (pięćdziesiąt pięć złotych) stanowiącą 22% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 305 zł (trzysta pięć złotych). Ostateczną decyzją z dnia [...] grudnia 2000 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla m. C. nakazał rozbiórkę budynku gospodarczego należącego do M. G. Wnioskiem z dnia [...] sierpnia 2006 r. zatytułowanym zażalenie zainteresowana wystąpiła o wznowienie postępowanie zakończonego powyższą decyzją, podnosząc iż postępowanie toczyło się bez jej udziału, nie otrzymała zawiadomienia, nie ustalono daty budowy, co stało się przyczyną błędnej decyzji a następnie wszczętego postępowania egzekucyjnego. Postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. powyższy wniosek został przekazany Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego Miasta C. stosownie do zapisu art. 150 § 1 kpa. Zażalenie na postanowienie organu wojewódzkiego wniosła zainteresowana. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. [...] utrzymał w mocy powyższe postanowienie o przekazaniu sprawy. W uzasadnieniu organ odwoławczy powołując art. 148 kpa wskazał, iż podanie o wznowienie postępowanie wnosi się do organu administracji, który wydał orzeczenie w I instancji, a więc w konkretnej sprawie do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla miasta C. Podzielając pogląd organu wojewódzkiego zawarty w zaskarżonym postanowieniu, organ odwoławczy uznał to rozstrzygnięcie za słuszne. Skargę sądową na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wniosła zainteresowana domagając się jego uchylenia i spowodowania rozpatrzenia jej zażalenia przez organ wojewódzki bądź umorzenia przez sąd postanowienia o rozbiórce budynku i całkowite umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zdaniem skarżącej jej zażalenie nie powinno pozostać bez rozpatrzenia przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego a tym bardziej nie mogło być przekazane do załatwienia organowi powiatowemu w C., który nie przekazał jej ani postanowienia o rozbiórce, ani innych dokumentów w oparciu o które wystawił tytuł wykonawczy. W ocenie skarżącej organ wojewódzki zażalenie uznał za zwykłe pismo i przekazał je do załatwienia wg kompetencji, a organ odwoławczy zaakceptował prawidłowość załatwienia tej sprawy, pomijając całkowicie nie załatwienie wniesionego wcześniej zażalenia. Jak można wnosić z treści skargi, zainteresowana przed kilku laty składała zażalenie na postępowanie egzekucyjne wszczęte w sprawie rozbiórki, w którym to postępowaniu nie doręczono jej upomnienia. W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Ocena działalności organów administracji publicznej dokonywana przez Sąd administracyjny sprowadza się do kontroli prawidłowości rozstrzygnięcia będącego przedmiotem tej oceny pod względem zgodności z przepisami prawa materialnego oraz pod względem zgodności z przepisami postępowania administracyjnego. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest do zbadania, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik postępowania. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W niniejszej sprawie przedmiotem oceny Sadu jest postanowienie organu odwoławczego i organu wojewódzkiego dotyczące przekazania podania o wznowienie postępowania organowi, który wydał w sprawie decyzję w I instancji (decyzja o rozbiórce budynku gospodarczego). Ze skargi sądowej można wywodzić wniosek, iż skarżąca pomija w ogóle procedurę obowiązującą w sprawach o wznowienie postępowania administracyjnego (art. 148-150 kpa), jak również z postępowaniem merytorycznym łączy postępowanie egzekucyjne, będące postępowaniem odrębnym prowadzonym w oparciu o ustawę z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. 229/05, poz. 1954), a mającym na celu wyegzekwowanie nałożonych obowiązków. Treść zażalenia z dnia [...] sierpnia 2006 r. w sposób jednoznaczny wskazuje, iż chodzi o wznowienie postępowania administracyjnego zakończonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o rozbiórce (brak zawiadomienia, ustalenie daty budowy bez udziału zainteresowanej, nie doręczenie decyzji) zresztą takie żądanie zgłoszone jest w treści pisma. Trafnie więc organ wojewódzki, do którego zainteresowana skierowała podanie o wznowienie nazwane "zażaleniem", przekazał je swoim postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r., organowi powiatowemu, zgodnie z treścią arat 150 § 1 kpa, bowiem właściwym do rozpoznania takiego podania był w niniejszej sprawie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla miasta C. Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2006 r. zostało wydane w wyniku złożonego "zażalenia" zawartego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2006 r. Na to rozstrzygnięcie służyło stronie zażalenie do organu wyższej instancji, z której to drogi zainteresowana skorzystała. W swoim zażaleniu z dnia [...] września 2006 r. zainteresowana podnosiła, że jej zażalenie z dnia [...] sierpnia 2006 r. wymagało rozpatrzenia sprawy przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w drodze wznowienia postępowania, nie zaś przekazania tegoż "zażalenia", nazwanego przez organ "wnioskiem", do rozpatrzenia Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. Zainteresowana stwierdziła też, że organ odwoławczy zobowiązany był do ponownego rozpatrzenia sprawy, gdyż to on może wznowić postępowanie zgodnie z art. 138 § 1 kpa, a zlecenie jej załatwienia organowi I instancji jest niedopuszczalne. Powyższa argumentacja powtarza się w skardze sądowej, gdzie obok zarzutów z zakresu procedury administracyjnej pojawiają się argumenty obejmujące postępowanie egzekucyjne. Wyjaśnić więc należy, że podanie o wznowienie postępowania zakończonego decyzją o rozbiórce musiało być przez Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazane organowi, który wydał decyzję w I instancji, bo tylko ten organ jest właściwy w sprawie decyzji o wznowieniu postępowania i do tego organu skarżąca powinna była złożyć podanie o wznowienie (art. 148 i 150 kpa). Złożenie podania do organu wyższej instancji decydowało o zastosowaniu art. 65 § 1 kpa i przekazaniu go organowi właściwemu. Zażalenie na przekazanie sprawy rozpoznawał organ odwoławczy w trybie art. 138 § 1 kpa, który utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Rozpatrywanie spraw w trybie art. 138 kpa oznacza postępowanie odwoławcze w dwuinstancyjnym systemie postępowania administracyjnego (art. 15 kpa). Postępowanie administracyjne toczy się zwykle w trybie zwykłym ale istnieją też tryby postępowania nadzwyczajnego. Wznowienie postępowania administracyjnego jest jednym z kilku nadzwyczajnych trybów postępowania w administracji. Jest to instytucja procesowa stwarzająca możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie w którym ona zapadła było dotknięte kwalifikowaną wadliwością wyliczoną w art. 145 § 1 kpa. Tym samym przy wznowieniu postępowania kontrolowana jest prawidłowość decyzji wydanej w postępowaniu zwykłym. Tryb wznowienia powoduje nie tylko możliwość wyeliminowania decyzji z obrotu prawnego, ale zapewnia również możliwość ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, o której rozstrzygała weryfikowana decyzja (w niniejszej sprawie chodziłoby o decyzję rozbiórkową). Niewątpliwie skarżąca składając wniosek o wznowienie postępowania zmierzała do przeprowadzenia ponownego postępowania w sprawie rozbiórki budynku gospodarczego, jednakże w swoim przekonaniu, iż wznowienie powinien orzec i przeprowadzić Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego i składając środki odwoławcze od postanowienia o przekazaniu sprawy, uniemożliwia wdrożenie procedury związanej z podaniem o wznowienie postępowania. Stosownie do treści art. 19 kpa organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. Nie może więc organ wojewódzki rozpoznać wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej decyzją organu powiatowego, bo stoją na przeszkodzie temu przepisy art. 19 w zw. z art. 158 i 150 § 1 kpa. Tę prawidłowość i zasady dotyczące nadzwyczajnego trybu postępwoania, jakim jest wznowienie, skarżąca musi przyjąć do wiadomości, jeżeli zmierza do otwarcia drogi postępowania wznowieniowego w sprawie rozbiórki obiektu. Analiza postanowienia organów obu instancji w sprawie przekazania podania organowi powiatowemu, pozwala stwierdzić, iż orzeczenia te zostały wydane zgodnie z obowiązującymi przepisami. Wszelka argumentacja skargi dotycząca kwestii merytorycznych bądź postępowania egzekucyjnego pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia wynikającego z przepisów proceduralnych o właściwości organów. Reasumując skargę jako bezzasadną należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 250 ustawy.