VII SA/Wa 2365/09

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła- Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 lutego 2010r. po rozpoznaniu wniosku Z. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi Z. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] listopada 2009r. nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia: przyznać Z. C. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 1 lutego 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy Z. C., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Ze względu na ustawowe zwolnienie skarżącego od obowiązku uiszczania kosztów sądowych wynikające z art. 239 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) rozpoznano wniosek skarżącego tylko w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części, albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wskazane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zatem rzeczą wnioskodawcy jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. W niniejszej sprawie uznano, że wnioskodawca w nadesłanym formularzu wykazał, iż nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem adwokata. Z formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną i córką. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.100,69 złotych netto miesięcznie, uzyskiwanych przez wnioskodawcę z tytułu renty z powodu niezdolności do pracy. Na potwierdzenie powyższego faktu, wnioskodawca załączył do wniosku zaświadczenie z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Ponadto wnioskodawca oświadczył, że posiada własnościowe mieszkanie o pow. 46 m ². Skarżący wyszczególnił we wniosku, że ponosi następujące wydatki tj. ubezpieczenie PZU życie 93, 90 złotych, na leczenie i leki dla siebie i małżonki od 250-350,00 złotych, raty zaciągniętych pożyczek 124,00 i 300,00 złotych, utrzymanie mieszkania 356,66 złotych, opłatę za energię w wysokości 212,00 złotych. Mając na względzie powyższe dochody i ponoszone wydatki uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania wnioskodawcy prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata. Oceniono bowiem, że sytuacja materialna wnioskodawcy w jakiej się znajduje, nie pozwala mu na opłacenie kosztów profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.