VII SA/Wa 2365/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2365/09 ze skargi Z. C. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego [...] z dnia [...] listopada 2009 r., Nr [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. B. kwotę 120 zł (sto dwadzieścia złotych) oraz kwotę 26,40 zł (dwadzieścia sześć złotych i czterdzieści groszy) stanowiącą 22 % podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, łącznie kwotę 146,40 zł (sto czterdzieści sześć złotych i czterdzieści groszy). Postanowieniem z dnia 11 lutego 2010 r., referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu – Z. C. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu. W dniu 11 marca 2010 r. Okręgowa Rada Adwokacka wyznaczyła adwokata J. B. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego. W dniu 18 czerwca 2010 r. wpłynęła do Sądu opinia pełnomocnika o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa Kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348, ze zm.) za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. Stawka minimalna w tego typu sprawach wynosi zgodnie z pkt 1 lit. c ww. rozporządzenia – 240 złotych. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa Kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.