VII SA/Wa 2365/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Miron po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. i G. N. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. Nr [...] w przedmiocie : nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia : I. odrzucić skargę Z. N. i G. N., II. zwrócić skarżącym z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 500,00 złotych tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego od skargi. W dniu 31 października 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga Z. N. i G. N. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 września 2013 r. nr [...]. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2013 r. wezwano skarżących solidarnie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na ww. decyzję w kwocie 500,00 złotych w terminie 7 dni, od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie pouczono skarżących, że uiszczenie wpisu przez jednego skarżącego zwalnia pozostałych skarżących z obowiązku jego uiszczenia. Zarządzeniem z dnia 4 listopada 2013 r. wezwano także każdego ze skarżących do nadesłania 3 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, w terminie 7 dni, od daty doręczenia zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania zostały doręczone każdemu ze skarżących w dniu 18 listopada 2013 r., a zatem termin do dokonania powyższych czynności upływał z dniem 25 listopada 2013 r. Z akt sprawy wynika, że skarżący uiścili wpis sądowy od skargi w wysokości 500,00 złotych, nie nadesłali jednak trzech egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wobec powyższego, z uwagi na dyspozycję art. 58 § 1 pkt 3 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ww. ustawy.