VII SA/Wa 2366/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA – Tadeusz Nowak po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2000r., znak: [...] w przedmiocie rozbiórki budynku mieszkalnego postanawia: umorzyć postępowanie sądowe ze skargi T. S. Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z brzmieniem art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Skarżący T. S. zmarł w dniu [...] maja 2000r. Następcą prawnym jest M. S., który pismem z dnia 26 lutego 2007r. skutecznie cofnął skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2000r. Mając na uwadze, że w/w czynność nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności, Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.