VII SA/Wa 2369/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy o sygn. akt VII SA/Wa 2369/11 ze skargi B. S.A. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia 29 września 2009 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: 1) umorzyć postępowanie sądowe; 2) zwrócić stronie skarżącej wpis sądowy w wysokości 500 złotych. W dniu 19 września 2011 r. do Sądu wpłynął wniosek B. S.A. w W., w którym Spółka wskazała, że w związku wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1341/10, którym uchylono wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r. sygn. akt VII SA/Wa 2068/09, cofa skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2009 r. Nr [...]. Ponadto we wniosku wskazano, że sprawa zabudowy przedmiotowej nieruchomości została rozstrzygnięta inną decyzją, a zatem dalsze postępowanie z punktu widzenia interesów Spółki jest niecelowe. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wyrokiem z dnia 15 września 2011 r. sygn. akt II OSK 1341/10 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zapadły w niniejszej sprawie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którym oddalono przedmiotową skargę i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Zgodnie z art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W tym miejscu wskazania wymaga, że w ww. wyroku Naczelny Sąd Administracyjny nie wskazał na uchybienia organów administracji, którym można by przypisać kwalifikowaną postać wady nieważności. W ocenie Sądu II instancji wady te dotyczyły wad postępowania, poprzez nie ustosunkowanie się do całości materiału dowodowego w niniejszej sprawie. A zatem w związku z treścią art. 190 p.p.s.a. brak jest podstaw do stwierdzenia, że uwzględnienie przedmiotowego wniosku spowodowałoby utrzymanie w mocy decyzji, która byłaby dotknięta wadą nieważności. Ponadto w ww. wyroku Sąd II instancji wypowiedział się w przedmiocie zapewnienia przedmiotowej inwestycji prawnego dostępu do drogi publicznej (decyzja Prezydenta [...] z dnia [...] marca 2007 r., Nr [...]) oraz co do możliwości lokalizacji na tym terenie zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej i wielorodzinnej, co wynika z § 8 ust. 1, 2 i 6 uchwały nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu W. w gminie W. (Dz. Urz. Woj. Maz. nr 267, poz. 6897). W związku z tym, z uwagi na charakter prawny zaskarżonej decyzji, którą odmówiono pozwolenia na budowę oraz wobec oświadczenia inwestora, że sprawa zabudowy przedmiotowej nieruchomości została rozstrzygnięta inną decyzją, nie można uznać, że cofnięcie przedmiotowej skargi zmierza do obejścia prawa. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Jak wynika z akt sprawy przedmiotowy wniosek został prawidłowo podpisany. W związku z tym ww. cofnięcie skargi należy uznać za skuteczne, a ponadto w ocenie Sądu nie zachodzą przeszkody, o jakich mowa w art. 60 p.p.s.a. Mając na względzie ww. okoliczności, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w postanowieniu. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.