VII SA/Wa 237/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska ( spr.), , Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant spec. Joanna Piątek-Macugowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2015r. ([...]), na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 104 kpa w związku z odwołaniem D. P. – uchylił decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. ([...]) zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] C. gm. P. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ wskazał, że odwołanie od decyzji Starosty [...] złożył D. P., wywodząc swój interes prawny z tytułu własności nieruchomości sąsiadującej z działką inwestycyjną (nr ew. [...] C.). Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] października 2013 r. umorzył postępowanie odwoławcze od ww. decyzji. Skargę na powyższą decyzję złożył D. P., po rozpoznaniu której Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r. sygn. akt VII SA/Wa 2693/13 uchylił zaskarżoną decyzję. Sąd zobowiązał organ odwoławczy do szczegółowego wyjaśnienia miejsca położenia szafki gazowej, oraz miejsca gdzie nastąpić ma podłączenie do istniejącego przyłącza. Szafka gazowa posiada bowiem określone wymiary, zajmuje określoną przestrzeń i nie może znajdować się dokładnie w granicy, skoro w znaczeniu geodezyjnym granica stanowi punkt na mapie. Dalej, organ stwierdził, że art. 138 § 2 kpa pozwala na przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia w sytuacji, gdy jej rozstrzygnięcie wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przypadek ten ma miejsce, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania lub przeprowadził je z rażącym naruszeniem kpa. Natomiast na organie odwoławczym spoczywa obowiązek skontrolowania, czy akt prawny, którego dotyczy odwołanie wydano zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Następnie przytoczył art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) i stwierdził, że biorąc pod uwagę wskazania Sądu, na podstawie art. 136 kpa, zlecił Staroście [...] przeprowadzenie dodatkowego postępowania w celu: zwymiarowania projektowanej szafki gazowej, wskazanie miejsca jej położenia i gdzie ma nastąpić podłączenie do istniejącego przyłącza, ustalenia jej odległości od granic z sąsiadującymi działkami. W wykonaniu Starosta [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2015r. na podstawie art. 35 ust.3 Prawa budowlanego, nałożył obowiązek usunięcia nieprawidłowości. W odpowiedzi inwestor złożył aneks do projektu budowlanego z oświadczeniem, o którym mowa w art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego. Dalej, organ przytoczył art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego oraz art. 3 pkt 20 cyt. ustawy i wskazał, że w powyższym wyroku Sąd stwierdził, że interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę ma oprócz podmiotu, którego nieruchomość znajduje się obszarze oddziaływania, także podmiot, na którego nieruchomości roboty budowlane związane z inwestycją wykonywane być muszą, mimo iż nie jest on inwestorem. Taka sytuacja automatycznie powoduje, że planowana inwestycja będzie wpływać na nieruchomość skarżącego i godzić w jego interes prawny. Według ustaleń organu z projektu budowlanego oraz aneksu do projektu budowlanego (części opisowej i rysunkowej) wynika, że przyłącze gazowe, do którego ma być podłączona instalacja gazowa znajduje się na działce skarżącego nr ew. [...]. Co prawda projekt i aneks nie wskazują, że roboty będą prowadzone na działce nr ew. [...], to jednak, ze względu na charakter i opis inwestycji, prowadzenie robót bez ingerencji w istniejące przyłącze gazowe, znajdujące się na działce skarżącego, nie jest możliwe. Należy zwrócić uwagę, że istniejąca sieć gazowa średniego ciśnienia biegnie w ul. Pogodnej położonej m.in. na działce skarżącego, na której znajduje się również przyłącze gazowe. Budowa instalacji wymaga wykonywania robót budowlanych na działce nr [...] D.P., który nie brał udziału w postępowaniu zakończonym decyzją z [...].08. 2013r. W oparciu o powyższe ustalenia organ stwierdził, że nieruchomość skarżącego znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji. W wytycznych dla organu I instancji wskazał na konieczność dokonania oceny całego materiału dowodowego z uwzględnieniem oceny organu odwoławczego oraz Sądu. Dalej organ podkreślił, że postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne, a zatem organ odwoławczy i postępowanie, które przed nim się toczy, nie może zastępować postępowania przed organem pierwszej instancji. Nie może, więc ono wchodzić w rolę postępowania ogólnego załatwiającego sprawę strony, ponieważ naruszałoby to jej prawo do rzetelnej kontroli rozstrzygnięć organów niższego rzędu (wyrok NSA z dnia 29 listopada 2011 r., sygn. akt I OSK 2086/10). Skargę na powyższą decyzję złożył A. O. zarzucając naruszenie: 1) przepisów postępowania mające wpływ na wynik sprawy: - art. 7 i art. 77 kpa poprzez brak wszechstronnej analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i: - pominięcie okoliczności, że inwestycja została już wykonana, a roboty budowlane nie były prowadzone na działce nr [...] D. P., lecz wyłącznie na działce stanowiącej własność skarżącego, - nieustalenie położenia szafki gazowej i miejsca przyłączenia do istniejącej sieci gazowej, podczas gdy ze wskazanego przepisu wynika obowiązek ustalenia i wyjaśnienia wszelkich okoliczności istotnych dla sprawy oraz wszechstronnego rozważenia zgromadzonego materiału dowodowego; - art. 80 kpa poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów w związku z uznaniem, że roboty budowlane objęte projektem budowlanym będą prowadzone na działce D. P., podczas gdy z projektu budowlanego wniosku takiego nie sposób wyprowadzić, a nadto, jak wskazano wyżej, roboty już wykonano i nie były one prowadzone na działce D. P.; - art. 11 kpa poprzez naruszenie zasady przekonywania w związku z niedostatecznym wyjaśnieniem przesłanek, na podstawie których organ uznał, że prowadzenie robót budowlanych wymaga prowadzenia prac na działce D. P. i związane będzie z ingerencją w przyłącze gazowe na działce D. P., podczas gdy ze wskazanego przepisu wynika obowiązek wyczerpującego wyjaśnienia przesłanek, którymi organ kieruje się przy załatwieniu sprawy; 2) naruszenie przepisów prawa materialnego: art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez wadliwe uznanie, że nieruchomość D. P. znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji i w konsekwencji bezpodstawne przyznanie przymiotu strony, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że roboty prowadzone były jedynie na działce inwestycyjnej wobec czego inwestycja nie będzie oddziaływać na nieruchomość D. P., co powoduje, że nie jest on stroną ww. postępowania. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Po przedstawieniu stanu faktycznego sprawy w uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 7 i 77 kpa skarżący wskazał, że: 1. Organ naruszył art. 7 i 77 KPA, ponieważ nie wyjaśnił wszelkich okoliczności istotnych dla załatwienia sprawy, nie dokonał wszechstronnej analizy materiału dowodowego oraz pominął istotne okoliczności faktyczne. 2. Ponadto, z akt wynika jednoznacznie, że roboty budowlane zostały już wykonane (tj. nastąpiło przyłączenie do istniejącej instalacji gazowej). Skarżący ponownie zaznaczył, że z materiału dowodowego wynika bezspornie, że roboty wykonywano wyłącznie na działce skarżącego i nie doszło nawet do częściowego jej zajęcia. Organ nie wziął w ogóle pod uwagę powyżej okoliczności. Pominięcie tej okoliczności spowodowało, że organ doszedł do wadliwego wniosku, iż przeprowadzenie ww. robót wymaga ingerencji na działce D. P. Powoduje to, że wniosek organu o konieczności korzystania z działki D. P. w toku prowadzenia robót jest wadliwy i nie znajduje oparcia w materiale dowodowym. 3. Następnie organ, wbrew zobowiązaniom Sądu w wyroku z dnia 10 grudnia 2014 r nie ustalił, ani miejsca położenia szafki gazowej ani miejsca, w którym ma nastąpić podłączenie do istniejącego przyłącza. Z zaskarżonej decyzji wynika jedynie, że organ ustalił, gdzie znajduje się przyłącze gazowe. W ocenie skarżącego ustalenie to nie jest jednoznaczne z wykonaniem oceny Sądu. Organ nie poczynił jakichkolwiek ustaleń co do dokładnego miejsca przyłączenia do istniejącej sieci. Jedynie bardzo ogólnikowo podał, że budowa instalacji gazowej wymaga przeprowadzenia prac na działce D. P., ponieważ wskazuje na to charakter robót. To zaś nie jest równoznaczne z tym, że miejscem przyłączenia do istniejącej instalacji gazowej jest właśnie działka D. P. Organ nie ustalił więc jednoznacznie miejsca, w którym ma nastąpić podłączenie do istniejącej sieci gazowej. Ponadto, zdaniem skarżącego, organ nie wykonał jakichkolwiek czynności dowodowych w celu wykonania obowiązków nałożonych przez Sąd. Całość ustaleń oparł bowiem wyłącznie na analizie dokumentów z akt sprawy (tj. zwłaszcza projektu budowlanego). Tymczasem, czynnością dowodową najwłaściwszą byłoby przeprowadzenie oględzin. Oględziny pozwoliłyby na jednoznaczne ustalenie miejsca, w którym znajduje się szafka gazowa oraz gdzie powinno nastąpić podłączenie do istniejącej sieci gazowej. Przeprowadzenie tego dowodu unaoczniłoby również organowi faktyczny przebieg robót budowalnych koniecznych do wykonania instalacji gazowej na działce skarżącego. 4. Skarżący podkreślił dalej, powołując się na art. 7 i art. 77 kpa, że nie ma wątpliwości, iż wobec pominięcia ww. okoliczności, organ uchybił tym obowiązkom. Stosownie bowiem do ar. 7 i art. 77 KPA organ administracji publicznej przy załatwianiu sprawy zobowiązany jest wyczerpująco wyjaśnić zaistniały w sprawie stan faktyczny oraz wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności istotne z punktu widzenia prawidłowego załatwienia sprawy. Nie ma wątpliwości, wobec pominięcia przez organ przy wydaniu zaskarżonej decyzji wyżej opisanych okoliczności, organ uchybił tym obowiązkom, dopuszczając się tym samym naruszeni ary. 7 i 77 KPA.  Uzasadniając zarzut naruszenia art. 80 KPA skarżący stwierdził, że organ, dokonując ponownej analizy charakteru robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę uznał, że nie mogą być one wykonane bez ingerencji w przyłącze gazowe istniejące na działce D. P. Na poparcie tego stanowiska organ podał, że " (...) istniejąca sieć gazowa średniego ciśnienia biegnie w ul. P., która zlokalizowana jest m.in. na działce skarżącego. Dodatkowo wymaga wskazania, że przyłącze gazowe również znajduje się na działce skarżącego". Zdaniem skarżącego taki wniosek organu nie był dostateczny do uznania, że charakter robót zakłada konieczność prowadzenia prac na działce D. P. Zdaniem skarżącego sam fakt, że istniejące przyłącze gazowe znajduje się na działce D. P. oraz że istniejąca sieć gazowa biegnie w ulicy, która jest zlokalizowana przy tej działce, nie jest jeszcze dostatecznym powodem do uznania, iż roboty budowlane objęte pozwoleniem mogą być wykonywane na działce D. P. Według zasad techniki budowlanej wykonanie instalacji gazowej nie musi się bowiem wiązać z ingerencją w przyłącze gazowe istniejące już na działce sąsiedniej w stosunku do działki, na której instalacja jest aktualnie budowana. Wykonanie szafki gazowej i podłączenie jej do istniejącej instalacji gazowej będzie wykonywane wyłącznie na działce należącej do skarżącego i nie wymaga wstępu na działkę należącą do D. P. Charakter robót oraz ich zakres pozwalają na ich wykonanie bez ingerencji w przyłącze gazowe istniejące na działce D.P. Zasadność wniosku została jednoznacznie potwierdzona w projekcie budowlanym - z którego nie wynika konieczność prowadzenia prac na działce sąsiedniej. Okoliczność tą zresztą stwierdził i zauważył sam organ. Wniosek ten potwierdził się również w toku wykonywania przez skarżącego robót objętych pozwoleniem. Jak było wskazywane już, roboty te były wykonywane wyłącznie na działce skarżącego i nie było konieczności skorzystania z działki D. P. Dalej skarżący przytoczył art. 80 KPA, organ administracji przy załatwieniu sprawy powinien właściwie ocenić na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. W niniejszej sprawie z materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że udowodniona jest okoliczność, iż roboty budowlane objęte pozwoleniem nie wymagają ingerencji na działce należącej do D. P. Powoduje to, że wniosek organu, iż charakter robót przesądza o konieczności ich prowadzenia na działce D. P. jest całkowicie wadliwy, bezpodstawny i sprzeczny z treścią zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności wbrew treści projektu budowlanego oraz sprzecznie z zaistniałymi okolicznościami faktycznymi (dokonane już wykonanie robót budowlanych bez ingerencji na działce D. P.). W konsekwencji, organ, ustalając taki wniosek i opierając na nim rozstrzygnięcie zawarte w zaskarżonej decyzji, dopuścił się przekroczenia zasady swobodnej oceny dowodów wyrażonej w art. 80 KPA.  W uzasadnieniu zarzutu naruszenia art. 11 KPA skarżący wskazał, że organ niezwykle lakonicznie uzasadnił najistotniejszą okoliczność, to jest, że wykonanie robót wymaga ingerencji na działce D. P. Organ uzasadnił swoje stanowisko w dwóch niezwykle lakonicznych zdaniach" (...) istniejąca sieć gazowa średniego ciśnienia biegnie w ul. P., która zlokalizowana jest m.in. na działce skarżącego. Dodatkowo wymaga wskazania, że przyłącze gazowe również znajduje się na działce skarżącego". Zdaniem skarżącego, takie wyjaśnienie i uzasadnienie jest zbyt ogólnikowe i niewyczerpujące. Z zacytowanej treści uzasadnienia decyzji nie wynika bowiem jednoznacznie, jakie znaczenie dla robót objętych pozwoleniem na budowę wydanym na rzecz skarżącego ma okoliczność, że istniejąca sieć gazowa biegnie w ulicy przylegającej do działki D. P., a istniejące przyłącze gazowe również znajduje się na tej działce. W obecnym bowiem stanie techniki możliwe jest takie przeprowadzenie instalacji gazowej, że nie jest konieczne korzystanie z przyłącza istniejącego na działce sąsiedniej w stosunku do działki, na której roboty mają być prowadzone. Organ powinien dostatecznie uzasadnić, dlaczego akurat w przypadku robót objętych pozwoleniem na budowę wydanym na rzecz skarżącego konieczne jest skorzystanie z działki D. P., w szczególności, jaki parametr techniczny tych robót wymaga wstępu na tę działkę. Jako że organ nie zawarł w uzasadnieniu decyzji takich wyjaśnień, toteż nie sprostał nałożonym nań wymogom wynikającym z zasady przekonywania statuowanej przez art. 11 KPA. Uzasadniając zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego skarżący podniósł, że popełnione przez organ uchybienia przepisom postępowania doprowadziły do naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane poprzez wadliwe ustalenie obszaru oddziaływania i w konsekwencji nieprawidłowe przyznanie D. P. przymiotu strony. Następnie powołując się na treść art. 28 ust. 2 ustawy Prawo budowlane skarżący podzielił stanowisko organu, że nieruchomość sąsiednia znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, jeżeli prowadzone na niej są roboty budowlane związane z wykonywaną inwestycją. Oznacza to, że D. P. może być stroną postępowania w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę na rzecz skarżącego, o ile należąca do niego nieruchomość znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji planowanej przez skarżącego. W szczególności będzie to miało miejsce w przypadku, gdy na wskazanej nieruchomości prowadzone będą roboty budowlane związane z realizacją zamierzania inwestycyjnego skarżącego. Ponownie skarżący wskazał, że z materiału dowodowego wynika, że na działce należącej do D. P. nie były i nie będą prowadzone jakiekolwiek roboty budowlane związane z inwestycją prowadzoną przez skarżącego. Wszelkie roboty zmierzające do wykonania instalacji gazowej wykonywane były wyłącznie na działce skarżącego. Oznacza to, że działka D. P., wbrew temu co ustalił organ, nie znajduje się w obszarze oddziaływania inwestycji, co powoduje, że D. P. nie ma przymiotu strony w niniejszej sprawie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Zaznaczyć na wstępie należy, że Sąd kontrolował decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2015r. uchylającą decyzję Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2013r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę instalacji gazowej do budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ew. [...], [...], [...], [...] C. gm. P. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zaskarżona decyzja została wydana w wyniku uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 grudnia 2014 r. syn akt VII SA/Wa 2693/13 decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2013 r. umarzającej postępowanie odwoławcze od ww. decyzji zainicjowane przez D. P. Organ przyjął bowiem, że D. P. nie posiada przymiotu strony w niniejszej sprawie. Wskazać zatem trzeba, że stosownie do art. 153 p.p.s.a. ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ. Jak wskazuje się w orzecznictwie sądów administracyjnych zasada ta traci moc wiążącą jedynie w trzech sytuacjach: w razie zmiany ustawy, w sytuacji zmiany - już po wydaniu orzeczenia sądowego - istotnych okoliczności faktycznych sprawy, a także po wzruszeniu tego orzeczenia w przewidzianym do tego trybie (por. wyrok NSA z 27 czerwca 1990 r., SA/Wr 137/90, ONSA 1990, nr 2-3, poz. 51; wyrok NSA z 26 czerwca 2000 r., I SA/Ka 2408/98, LexPolonica). Tylko w wymienionych sytuacjach organ, rozpatrując sprawę powtórnie, może nie zastosować się do wytycznych rozstrzygnięcia sądowego. Żadna z powyższych sytuacji nie miała miejsca w rozpatrywanej sprawie, co oznacza, że organ odwoławczy, jak i Sąd orzekający w niniejszej sprawie związany był oceną prawną wyrażoną w powyższym wyroku. W wyroku z dnia 10 grudnia 2014r. Sąd wskazał, powołując się na projekt budowlany, że instalacja ma być połączona z siecią za pomocą istniejącego przyłącza. Natomiast z projektu zagospodarowania terenu wynika, iż szafka gazowa istniejącego przyłącza gazowego znajduje się w linii granicznej z działką skarżącego nr [...]. Sąd zakwestionował brak wyjaśnień przez organ odwoławczy miejsca położenia szafki gazowej, oraz miejsca gdzie ma nastąpić podłączenie do istniejącego przyłącza, bowiem szafka gazowa posiada określone wymiary, zajmuje określoną przestrzeń i nie może znajdować się dokładnie w granicy, skoro w znaczeniu geodezyjnym granica stanowi punkt na mapie. Sąd zaznaczył, że projekt zagospodarowania terenu, pokazuje miejsce włączenia się do istniejącej sieci, położone w granicy między działkami inwestycyjnymi, a działką skarżącego, a w części opisowej projektu zaznaczono, iż nastąpi wymiana szafki gazowej na szafkę typu Z-5 z przeznaczeniem na 2 gazomierze. W konsekwencji Sąd przyjął, że stwierdzenie organu odwoławczego, iż z projektu zagospodarowania terenu nie wynika, aby jakiekolwiek roboty budowlane miały być prowadzone na działce o nr ew. [...] (stanowiącej własność skarżącego), było co najmniej przedwczesne, pozbawione rzeczowej analizy, skoro organ nie odniósł się do opisu inwestycji, w tym zaplanowanych robót oraz uznał, iż przyłącze znajduje się w granicy, a niewątpliwie musi ono zajmować określoną przestrzeń na gruncie. Nie chodziło zatem jedynie o ustalanie obszaru oddziaływania projektowanej instalacji gazowanej, ale przede wszystkim o ustalanie czy zaplanowane roboty budowlane, biorąc pod uwagę ich charakter, nie dotyczą również działki skarżącego nr ew. [...]. W wyroku Sąd zauważył również, że w odwołaniu skarżący podnosił, iż szafka gazowa istniejącego przyłącza gazowego, znajduje się w linii ogrodzenia i częściowo na jego działce nr [...]. W części opisowej projektu zaplanowano wymianę szafki gazowej na szafkę typu Z-5 - na 2 gazomierze. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że organ odwoławczy, zastosował się do wskazań Sądu, dokonując analizy projektu zarówno części opisowej jak i rysunkowej oraz uzupełnił materiał dowodowy. Wprawdzie Wojewoda [...] skupił się wyłącznie na tym, czy roboty budowlane wykonywane będą na działce D. P., niemniej z akt sprawy wynika okoliczność przesądzająca – zdaniem Sądu - o przymiocie strony D. P. w niniejszym postępowaniu. W aneksie do projektu budowlanego, w części pt. opis techniczny pkt. 2. Źródło zasilania w gaz – uzupełnienia projektant wskazuje jednoznacznie na przebudowę istniejącego punkt red-gaz, umieszczonego w linii ogrodzenia z typu Z- 4, na punkt red-gaz. w szafce Z – 5, a więc w szafce większej niż dotychczasowa, mieszczącej, nie jeden (jak w szafce Z-4), ale dwa gazomierze. Na rys. 2 aneksu sporządzonym w skali 1: 100 naniesiono wymiary nowej szafki 600 x 220 x 800 mm. Nie było w niniejszej sprawie kwestionowane, nawet przez inwestora, że szafka gazowa w części znajduje się nad działką D. P. nr [...]. Na okoliczność tą wskazywał w licznych pismach D. P. podkreślając, że przeznaczona do demontażu szafka Z- 4 wystawała 4-5 cm nad jego działkę. Ze wspominanego wyżej aneksu do projektu budowlanego wynika, że miejsce położenia nowej szafki gazowej Z- 5 nie ulegnie zmianie, co oznacza, że i ta szafka będzie wystawała na wskazaną głębokość w działkę nr [...]. Skoro opisane zamierzenie inwestycyjne będzie wchodziło w przestrzeń działki D. P., to oznacza to, że działka nr ew. [...] leży w obszarze jego oddziaływania, w rozumieniu art. 3 pkt 20 ustawy Prawo budowlane, nawet gdyby podzielić stanowisko skarżącej, że roboty budowlane mogły być wykonane bez ingerencji w działkę nr ew. [...]. Już bowiem z samego faktu ingerencji w granice działki D. P. planowana inwestycja powoduje ograniczenia sposobu jej zagospodarowania (zabudowy). Przypomnieć bowiem trzeba, że kwestie przymiotu strony w sprawie pozwolenia na budowę reguluje art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane zgodnie z którym stronami w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę są: inwestor oraz właściciele, użytkownicy wieczyści lub zarządcy nieruchomości znajdujących się w obszarze oddziaływania obiektu. Z przepisu tego wynika, że decydujące znaczenie dla określenia, kto poza inwestorem jest stroną takiego postępowania, ma pojęcie obszaru oddziaływania obiektu. Obszar oddziaływania jest zdefiniowany w art. 3 pkt 20 ww. ustawy, zgodnie z którym jest to teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie przepisów odrębnych, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu tego terenu. Zaznaczyć przy tym należy, iż przy ocenie czy podmiot jest stroną postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę, nie ma znaczenia czy został naruszony interes prawny tego podmiotu, a jedynie czy interes taki podmiotowi przysługiwał. Powyższe ustalenia znajdują potwierdzenie w zgromadzonym i uzupełnionym, na zlecenie organu odwoławczego, materiale dowodowym.Nie było zatem niezbędne do wyjaśnienia sprawy przeprowadzenie oględzin na nieruchomości, jak podnosił skarżący. W tej sytuacji trafnie organ odwoławczy zastosował art. 138 § 2 kpa, skoro D. P. nie brał udziału w postępowaniu przed organem I instancji. Pominięcie w postępowaniu administracyjnym osoby zainteresowanej w rozumieniu art. 28 ust. 2 Prawa budowlanego, stanowi bowiem naruszenie prawa uzasadniające ponowne rozpoznanie sprawy w pierwszej instancji - tym razem z udziałem osoby pominiętej. W ten sposób osobie tej gwarantuje się poszanowanie jej praw i realną możliwość działania w sprawie. W przeciwnym razie organ II instancji dopuściłby się rażącego naruszenia art. 15 k.p.a. i pozbawił jedną ze stron postępowania ochrony prawnej w toku instancyjnego postępowania administracyjnego. Z podanych przyczyn Sąd nie podzieli zarzutów naruszenia przepisów postępowania, jak i przepisów prawa materialnego wymienionych w skardze. Wobec braku uzasadnionych podstaw skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - na mocy art. 151 p.p.s.a. - oddalił skargę.