VII SA/Wa 2371/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Małgorzata Miron, Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2010 r. sprawy ze skargi E. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. na rzecz E. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Przedmiotem skargi wniesionej przez E. jest postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z [...] października 2009 r. nr [...] wydane w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Powiecie [...] z [...] września 2009 r. o nr [...]. Powyżej wskazanym postanowieniem z [...] września 2009 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Powiecie [...], powołując się na przepisy ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r., Nr 110, poz. 968 ze zm.), nałożył na E. grzywnę w kwocie 1000 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym oraz opłatę za czynności egzekucyjne w kwocie 68 zł. Pismem z [...] października 2009 r. E. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie. Zaskarżonym postanowieniem z [...] października 2009 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.), stwierdził niedopuszczalność tego zażalenia z powodu jego wniesienia z uchybieniem terminu. W uzasadnieniu orzeczenia organ podał, iż postanowienie wydane w I instancji zostało doręczone stronie w dniu 30 września 2009 r., natomiast zażalenie zostało wniesione w dniu [...] października 2009 r., a zatem -jak stwierdził- z przekroczeniem 7-dniowego terminu. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z [...] października 2009 r., E. wniosła w pierwszej kolejności o uwzględnienie skargi w całości przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. W przypadku nie uwzględnienia skargi przez organ, skarżąca wniosła o uchylenie przez Sąd zaskarżonego postanowienia jako rażąco naruszającego art. 134 w związku z art. 141 § 2 k.p.a. Strona skarżąca wniosła również o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi podniosła, iż zażalenie na postanowienie z [...] września 2009 r. zostało wniesione w ustawowym terminie, tj. w dniu [...] października 2009 r. Na potwierdzenie powyższego załączyła do skargi kopię złożonego zażalenia z prezentatą organu z dnia [...] października 2009 r., potwierdzającą wpływ tego dokumentu w tej dacie do Kancelarii Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w Powiecie [...] (w skrócie: PSSE). W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o jej uwzględnienie w całości. Wskazał, że na skutek niewłaściwego systemu działającego w PSSE w Powiecie [...] przyjmowania pism i ujmowania w ewidencji, ten sam dokument (zażalenie strony skarżącej) otrzymał dwie różne daty wpływu, tj. [...] i [...] października 2009 r. Przy piśmie z [...] lutego 2010 r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. przekazał oświadczenie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Powiecie [...], z którego wynika, iż zażalenie strony skarżącej zostało złożone osobiście w dniu [...] października 2009 r. w Kancelarii PSSE w Powiecie [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Badając zaskarżone w sprawie postanowienie -o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia- w ramach wskazanego kryterium Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Przed wskazaniem przyczyn uchylenia ww. zaskarżonego postanowienia należy zauważyć, iż zasadnie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. przyjął, że w przypadku gdy zażalenie zostanie złożone po terminie przewidzianym na dokonanie tej czynności, wówczas organ zobligowany jest stwierdzić w formie postanowienia uchybienie terminu do jego wniesienia – zgodnie z art. 134 k.p.a. mającym zastosowanie do zażaleń na podstawie art. 144 k.p.a. Jednakże Sąd podkreśla, iż stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia, winno mieć miejsce dopiero po dokładnym przeanalizowaniu materiału dowodowego w zakresie koniecznym do ustalenia, czy termin ustawowy z art. 141 § 2 k.p.a. został przez stronę zachowany. Zgodnie z tym przepisem zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Zatem wydanie orzeczenia w oparciu o art. 134 w związku z art. 144 k.p.a., kończącego postępowanie w sprawie, winno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie skarżonego postanowienia wydanego w I instancji oraz w zakresie daty złożenia zażalenia na to orzeczenie. Dostrzegając powyższe Sąd stwierdza, iż wydając zaskarżone postanowienie organ odwoławczy nie poczynił prawidłowych ustaleń i błędnie przyjął, iż zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Bezspornym w sprawie jest, że postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Powiecie [...] o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia, na które -zgodnie z art. 122 § 3 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji- stronie służy zażalenie, zostało doręczone w dniu [...] września 2009 r. Zatem termin do wniesienia zażalenia na to postanowienie upływał z dniem [...] października 2009 r. W skardze skarżąca wykazała zaś, iż zażalenie złożyła dokładnie ostatniego dnia ustawowego terminu - osobiście w siedzibie organu. Na okoliczność tę przedstawiła kopię zażalenia z prezentatą - potwierdzającą złożenie tego dokumentu w dniu [...] października 2009 r. W piśmie z [...] stycznia 2010 r., złożonym do akt sądowych przy piśmie organu odwoławczego z [...] lutego 2010 r., Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w Powiecie [...] powyższe potwierdził. Wskazał bowiem jednoznacznie, iż zażalenie strony skarżącej na postanowienie z [...] września 2009 r. zostało wniesione osobiście w dniu [...] października 2009 r. Zatem, strona skarżąca wykazała, iż organ poczynił błędne ustalenia, albowiem błędnie określił datę wniesienia przez nią zażalenia. W konsekwencji, przychylając się do wniosku skargi oraz zawartego w odpowiedzi na skargę, Sąd za konieczne uznał uchylenie zaskarżonego orzeczenia jako wydanego z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd stwierdził bowiem, iż Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. nie wyjaśnił w sposób dostateczny okoliczności, tj. daty wniesienia zażalenia, a w efekcie za datę wniesienia zażalenia bezpodstawnie przyjął [...] października 2009 r. Takim działaniem naruszył w stopniu istotnym art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. i wadliwie zastosował art. 134 tej ustawy. Na marginesie Sąd zauważa, iż nic nie stało na przeszkodzie, aby organ odwoławczy uwzględnił skargę w trybie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skoro również we własnym zakresie -niezależnie od treści skargi- ustalił, iż przedmiotowe w sprawie zażalenie zostało wniesione w terminie. Z wymienionych powodów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, art. 152 i art. 200 p.p.s.a orzekł jak w sentencji.