VII SA/Wa 2378/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2012 r. sprawy ze skargi B. O. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011r., znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania odwoławczego skargę oddala Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] września 2011r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst - Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) zwanego dalej K.p.a. , po rozpatrzeniu zażalenia L. M. oraz T. M., uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...], znak: [...], zawieszające z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie odwołania B.O.od decyzji Starosty P.z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L.M.oraz T.M.pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i rozbiórkę budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...]położonej przy ul. [...]w K., gm. M. Wojewoda [...]zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. uznając, że złożenie przez B.O. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], znak: [...], utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.z dnia [...] lutego 201 1 r., nr [...], znak: [...]nakazującą B.C.zamurowanie bądź użycie pustaków szklanych tzw. luksfer, okna znajdującego się w ścianie szczytowej od strony działki nr ewid. [...]usytuowanej w granicy, w budynku na działce przy ul. [...]w K.oraz faktem wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt. VII SA/Wa 1168/11, wstrzymującego wykonanie ww. decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], znak: [...]. W ocenie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego powyższa okoliczność nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 Kpa. Wydanie merytorycznej decyzji przez organ wojewódzki jest w analizowanym przypadku jak najbardziej możliwe i w najmniejszym nawet stopniu nie jest uzależnione od zakończenia powyższego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Warszawie. Należy w tym miejscu zauważyć, że nawet w przypadku uznania, iż wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Na interpretację zagadnienia wstępnego jako przesłanki zawieszenia postępowania administracyjnego nie mają wpływu względy natury celowościowej i ekonomiki postępowania (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 05 marca 2008 r., sygn. akt. VI SA/Wa 2164/07). Postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie B.O. Skarżąca zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu: naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie przepisu § 12 ust. 3 pkt 1,2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.Nr 75 poz. 690 z późn. zmianami) naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik spraw, a mianowicie przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego; naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, a zwłaszcza przepisu art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego, 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 126 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie wszechstronnego i wyczerpującego zbadania i wyjaśnienia sprawy, nieprawidłową ocenę zgromadzonych dowodów oraz niewłaściwe uzasadnienie zaskarżonego postanowienia; W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że organ administracji publicznej wbrew przepisom art. 7 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 77 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego zaniechał całościowego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego. Istotne znaczenie ma bowiem okoliczność, że na działce nr [...]projektowany budynek ma powstać w ostrej granicy i bezpośrednio przylegać do nieruchomości Pani B.O.. Zaznaczyć w tym miejscu należy, że zgodnie z treścią § 12 ust. 3 pkt 1,2. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U.Nr 75 poz. 690 z późn. zmianami) możliwe jest sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną jedynie wówczas gdy istniejąca ściana nie będzie posiadać żadnego okna. Ponadto skarżąca zwróciła uwagę, że w niniejszej sprawie istotne znaczenie ma rozstrzygnięcie dotyczące zamurowania okna znajdującego się w ścianie szczytowej od strony działki nr [...], usytuowanej w granicy, w budynku na działce przy ulicy [...]w K.. Dopiero bowiem zamurowanie przedmiotowego okna umożliwi wydanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku w tzw. "ostrej granicy". Dodatkowo skarżąca podniosła, że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości postanowienie Wojewody [...]z dnia [...] lipca 2011 roku nr [...] i zajął zgoła odmienne stanowisko niż organ administracji publicznej to zupełnie nie uzasadnił z jakiego powodu nie uznał rozstrzygnięcia dotyczącego zamurowania okna za zagadnienie wstępne w oparciu o przepis art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poprzestał jedynie na ogólnikowym stwierdzeniu, że przedmiotowe postępowanie nie stanowi zagadnienia wstępnego w rozumieniu przepisu art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego. Powyższe stanowi naruszenie przepisów art. 107 § 3 kodeksu postępowania administracyjnego w zw. z art. 126 kodeksu postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Podkreślenia przy tym wymaga, iż zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, iż skarga podlega oddaleniu, ponieważ zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Na wstępie należy podkreślić, że zgodnie z art. 97 § 1 pkt.4 K.p.a. organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Zawieszenie postępowania na tej podstawie uzależnione jest od wystąpienia łącznie trzech przesłanek: postępowanie administracyjne jest w toku, rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej będącej przedmiotem postępowania administracyjnego zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd, a zagadnienie wstępne nie zostało jeszcze rozstrzygnięte. Przez pojęcie "zagadnienia wstępnego" rozumie się sytuacje, w których wydanie orzeczenia merytorycznego w sprawie będącej przedmiotem postępowania przed właściwym organem, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego. Na konstrukcję zagadnienia wstępnego składają się cztery istotne elementy, m.in. wymaga ono "uprzedniego" rozstrzygnięcia, tzn. musi poprzedzać rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji oraz istnienia zależności między uprzednim rozstrzygnięciem zagadnienia wstępnego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji a więc istnienie bezpośredniego związku przyczynowego między rozstrzygnięciem sprawy a zagadnieniem wstępnym. W orzecznictwie ową "bezpośredniość" podkreśla się jako wymóg, "gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji nie byłoby możliwe". Podkreślić należy, iż w myśl tego przepisu konieczność zawieszenia postępowania administracyjnego zachodzi tylko wówczas, gdy bez uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji byłoby niemożliwe (wyrok NSA z dnia 10 sierpnia 1983 r. I SA 481/83 ONSA 1983/2 poz. 65). Chodzi tu o sytuację, gdy kwestia prejudycjalna jest wątpliwa i dla jej wyjaśnienia niezbędne jest przeprowadzenie postępowania przed właściwym organem. Sytuacja taka jednak w sprawie niniejszej nie zachodzi. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie, kontroli Sądu podlegało postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego orzekające o uchyleniu postanowienia organu odwoławczego o ponownym zawieszeniu postępowania odwoławczego na podstawie art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a. rozpatrującego odwołanie B.O.od decyzji Starosty P.z dnia [...] marca 2010 r., nr [...], znak: [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej L.M.oraz T.M.pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem i rozbiórkę budynku gospodarczego na działce nr ewid. [...]położonej przy ul. [...]w K., gm. M.. Pierwszym postanowieniem z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...], Wojewoda [...]zawiesił z urzędu postępowanie odwoławcze od decyzji Starosty P.z dnia [...] marca 2010 r. Nr [...]do czasu uzyskania ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu organów nadzoru budowlanego dotyczącym nakazu zamurowania okna oraz kwestii związanych z wpisem do rejestru zbytków. Po ustaniu przyczyn zawieszenia Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...], podjął zawieszone z urzędu postępowanie, a następnie pismem z dnia 14 czerwca 2011 r. wystąpił do [...]Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków o uzgodnienie projektu budowlanego dotyczącego planowanej inwestycji. Następnie Wojewoda [...]rozpatrując wniosek pełnomocnika B.O. z dnia 24 czerwca 2011 r. o ponowne zawieszenie postępowania z uwagi na wstrzymanie wykonania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011 r., sygn. akt VII SA/Wa 1168/11) decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] wydanej w przedmiocie zamurowania okna, Wojewoda [...]postanowieniem z dnia [...] lipca 2011r. ponownie zawiesił postępowanie odwoławcze. Zdaniem Sądu podzielić należy stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ,że wydanie merytorycznej decyzji przez organ wojewódzki było jak najbardziej możliwe i nie było uzależnione od rozstrzygnięcia skargi B.O.na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie nakazu zamurowania okna. Należy w tym miejscu zauważyć, że samo stwierdzenie, iż wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji. Mając powyższe na uwadze, należy stwierdzić, że zarzuty skargi pozostają bez wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia dnia z [...] września 2011 r., znak: [...]. Wydanie merytorycznej decyzji przez organ wojewódzki w analizowanym przypadku gdy Wojewoda podjął postępowanie odwoławcze z uwagi na ostateczną decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011r. utrzymującego nakaz zamurowania okna było jak najbardziej możliwe i w najmniejszym nawet stopniu nie było uzależnione od zakończenia postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjny w Warszawie. Należy w tym miejscu zauważyć, że nawet w przypadku uznania, iż wynik innego postępowania może mieć, a nawet niewątpliwie będzie miał wpływ, na losy sprawy administracyjnej, nie daje jeszcze podstaw do zawieszenia postępowania, jeżeli w chwili orzekania możliwe jest rozpatrzenie sprawy przez organ administracyjny i wydanie decyzji dopóki ta decyzja ostateczna nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Wprawdzie Sąd Wojewódzki w Warszawie postanowieniem z dnia 3 czerwca 2011 r. wstrzymał wykonanie decyzji [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r., Nr [...] wydaną w przedmiocie zamurowania okna lecz wyrokiem z dnia 13 października 2011r. Sygn akt VII SA/Wa 1168/11 oddalił skargę B.O.na w/w decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego co spowodowało upadek wstrzymania zaskarżonej decyzji. Biorąc więc pod uwagę, zasady wynikające z art. 12 § 1 k.p.a. i art. 7 p.p.s.a. a dotyczące szybkości postępowań administracyjnych i sądowych oraz fakt iż Sąd Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekł w przedmiocie zamurowania okna ,zdaniem Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę Wojewoda [...]może już i powinien podjąć rozstrzygnięcie dot. decyzji Starosty P.z dnia [...] marca 2010r. Sąd nie uwzględnił również zarzutu naruszenia przez organy art. 7 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa poprzez zaniechanie wszechstronnego i wyczerpującego zbadania i wyjaśnienia sprawy i nieprawidłową ocenę zgromadzonych dowodów. W ocenie Sądu organy w sposób wszechstronny i wyczerpujący zebrały i oceniły zgromadzony materiał dowodowy a ponadto zwrócić uwagę, że nie każde, uchybienie organu skutkuje koniecznością eliminacji zaskarżonego orzeczenia z obrotu prawnego przez sąd, lecz jedynie takie, które ma charakter istotny i bezpośrednio wpływa na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ppsa, należało orzec jak w sentencji wyroku.