VII SA/Wa 2379/10

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi B. W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia: 1. przyznać skarżącemu B. W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. odmówić przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W przedmiotowej sprawie w dniu 31 marca 2011r. B. W. złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Jak wynika z treści wniosku, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną, posiada dom o powierzchni 101 m2. B. W. utrzymuje się wraz z żoną z dochodów uzyskiwanych z tytułu świadczeń emerytalnych w łącznej wysokości 3077 zł netto miesięcznie. W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym (a więc poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika) następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Biorąc pod uwagę sytuację finansową B. W. uznano, że uzasadnione jest częściowe przychylenie się do złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wykazał, iż utrzymuje się wraz z małżonką z dochodów w łącznej wysokości 3077 zł, przy czym podniósł, że miesięczne wydatki związane m.in. z opłatami za media, telefon, ratą pożyczki, utrzymaniem samochodu i in. wynoszą ok. 1900 zł, wobec czego na wyżywienie, środki czystości, odzież, leczenie itp. pozostaje ok. 1100 zł na dwie osoby. Do złożonego wniosku skarżący załączył ponadto potwierdzenie salda rachunku bankowego, z którego wynika, że na dzień 28 marca 2011r. posiadał na koncie wspólnym z małżonką 491 zł. Jednocześnie wnioskodawca zwrócił uwagę na choroby własne i małżonki, co wiąże się z ponoszeniem znacznych wydatków na leczenie. Biorąc pod uwagę te okoliczności uznano, że zasadne jest przychylenie się do wniosku skarżącego w zakresie ustanowienia adwokata, nie jest on bowiem w stanie ponieść kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z uzyskiwanych dochodów. Brak jest natomiast podstaw do zwolnienia wnioskodawcy z kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga, że zasadność wniosku o przyznanie prawa pomocy musi być rozpatrywana w dwóch aspektach, z jednej strony z uwzględnieniem wysokości wymagalnych kosztów sądowych, z drugiej strony - możliwości finansowych strony. Skarżący uiścił wpis od skargi w wymaganej wysokości 500 zł, a także opłatę kancelaryjną za wydanie odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Zauważyć trzeba, że w zasadzie jedynym kosztem, jaki mógłby pojawić się na obecnym etapie postępowania byłby wpis od ewentualnej skargi kasacyjnej w wysokości 250 zł. Pozwala to na przyjęcie, iż wnioskodawca jest w stanie z uzyskiwanych dochodów zgromadzić środki na poniesienie pozostałych kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).