VII SA/Wa 2379/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w ramach nadzoru budowlanego postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej Wyrokiem z dnia 15 marca 2011r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę B.W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r. nr [...]. W tym samym dniu wpłynął wniosek skarżącego o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W dniu 30 marca 2011r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie kosztów sądowych. W dniu 18 kwietnia 2011r. został doręczony skarżącemu odpis ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. A zatem do dnia 18 maja 2011r. przysługiwało skarżącemu prawo do wniesienia skargi kasacyjnej od ww. wyroku. Z powyższego wynika, że skarżący złożył do Sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych w dniu 30 marca 2011r., tj. jeszcze przed rozpoczęciem biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o jakim mowa w art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej p.p.s.a. W tym miejscu należy mieć na względzie, że zgodnie z art. 175 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi kasacyjnej objęte jest tzw. "przymusem adwokackim". Następnie, po rozpoznaniu ww. wniosku, postanowieniem z dnia 22 kwietnia 2011r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał B.W. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Z pisma z dnia 8 czerwca 2011r. wynika, że Okręgowa Rada Adwokacka w [...] (zwana dalej: Radą) wyznaczyła dla skarżącego pełnomocnika z urzędu - adwokata J.K. Jak wynika z akt sprawy, w dniu 24 czerwca 2011r. pełnomocnik z urzędu został poinformowany przez Sąd o stanie sprawy, i tego samego dnia, tj. 24 czerwca 2011r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną. W uzasadnieniu ww. wniosku pełnomocnik skarżącego przedstawił stan faktyczny związany z przebiegiem złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu oraz terminowość z tym związaną, wskazując, że w związku ze skutecznym otworzeniem drogi do wniesienia skargi kasacyjnej oraz terminowym złożeniem wniosku o przyznanie prawa pomocy - strona nie ponosi winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał, że wiadomość o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego otrzymał z Rady w dniu 22 czerwca 2011r., zaś informację o stanie sprawy z Sądu otrzymał w dniu 24 czerwca 2011r., zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, w okolicznościach niniejszej sprawy, winien być liczony od dnia 24 czerwca 2011r., tj. od dnia uzyskania z Sądu informacji o stanie sprawy oraz osobistym zapoznaniu się z aktami sprawy. Z tych względów, zdaniem adwokata, wniosek o przywrócenie terminu jest w pełni uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Natomiast w myśl art. 86 § 1 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stawiają określone wymogi formalne dla czynności procesowej jaką jest złożenie wniosku o przywrócenie terminu. Art. 87 § 1 i § 2 p.p.s.a. stanowi, że strona powinna wystąpić z takim wnioskiem w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia oraz uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Ponadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4). W rozpoznanej sprawie należy uznać, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej został złożony w terminie. W okolicznościach niniejszej sprawy wskazany we wniosku dzień 24 czerwca 2011r. jest dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Ponadto wskazania wymaga, że w tym samym dniu, tj. 24 czerwca 2011r., tj. przed złożeniem skargi kasacyjnej, pełnomocnik substytucyjny zapoznał się z aktami sprawy. A zatem 30-dniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu winien być liczony od daty zawiadomienia adwokata o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu, tj. od dnia 22 czerwca 2011r. W tych warunkach pełnomocnik skarżącego mógł do dnia 22 lipca 2011r. skutecznie złożyć skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, co też uczynił. Natomiast odnosząc się do przesłanki określonej w art. 87 § 2, zgodnie z którą w piśmie (wniosku) należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zdaniem Sądu fakt wyznaczenia pełnomocnika z urzędu w dacie, kiedy wiadomo już było, iż B.W. w dniu 22 czerwca 2011r. upłynął termin do wniesienia skargi kasacyjnej jest okolicznością wystarczającą by pełnomocnikowi z urzędu przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z powyższym, mając na uwadze realizację konstytucyjnej zasady "prawa do sądu", wyrażonej w art. 45 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483, ze zm.), w zaistniałych okolicznościach niniejszej sprawy należało orzec o przywróceniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Z powyższych względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.