VII SA/Wa 2380/15

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T. S. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie VII SA/Wa 720/14 postanawia: 1. przyznać T. S. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. umorzyć postępowanie w przedmiocie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. T. S. po otrzymaniu odpisu postanowienia z 16 listopada 2016 r. o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania sądowego zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. W dniu 14 lutego 2017 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) T. S. złożył wniosek na urzędowym formularzu. Rozpoznając złożony wniosek stwierdzono, co następuje: Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego) lub w zakresie częściowym, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego. W myśl art. 246 ustawy prawo pomocy może być przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. T. S. w dniu 14 lutego 2017 r. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, a więc o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym. Zauważyć jednak trzeba, że postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r. przyznano już skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, że T. S. nie ma obowiązku ponoszenia kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W takiej sytuacji rozpoznanie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, zawartego w formularzu złożonym w dniu 14 lutego 2017 r., jest więc zbędne. To zaś prowadzić musi do umorzenia w tym zakresie postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy, na podstawie art. 249a ustawy, zgodnie z którym jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Wniosek skarżącego podlega zatem merytorycznemu rozpoznaniu wyłącznie w zakresie dotyczącym ustanowienia adwokata. Z treści wniosku wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada mieszkanie o powierzchni 20 m2 oraz działkę rolną (0,7 ha). T. S. oświadczył, że jest osobą bezrobotną, wcześniej prowadził działalność gospodarczą, lecz sytuacja związana z "zablokowaniem budowy zjazdu" i brak dostępu do działki przez długi okres czasu doprowadziły do komplikacji w prowadzonej działalności i jej upadku. Skarżący dołączył do wniosku kserokopię zaświadczenia z Powiatowego Urzędu Pracy w N. z 14 lutego 2017 r., z którego wynika, że jest zarejestrowany jako osoba bezrobotna od 5 stycznia 2017 r., nie posiada prawa do zasiłku. T. S. wskazał, że także w poprzednich okresach był zarejestrowany z kilkoma przerwami w Urzędzie Pracy w K., na potwierdzenie czego nadesłał zaświadczenie z dnia 29 marca 2016 r. wskazujące na zarejestrowanie skarżącego jako bezrobotnego od 13 sierpnia 2014 r. T. S. oświadczył, że utrzymuje się obecnie jedynie ze sporadycznych zleceń, z których uzyskuje dochody w wysokości 500 – 700 zł miesięcznie. Z wniosku wynika także, że na należącej do skarżącego działce rolnej (w obszarze przydrożnym, o powierzchni 0,7 ha) znajduje się obecnie tablica reklamowa, przynosząca dochód w wysokości 400 zł miesięcznie. Do stałych zobowiązań skarżący zaliczył: wydatki na mieszkanie - ok. 300 zł, opłaty za media, prąd – ok. 50 zł. Biorąc pod uwagę okoliczności wynikające ze złożonego wniosku uznano, iż zachodzą przesłanki do przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata, bowiem sytuacja finansowa nie pozwala wnioskodawcy na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika. W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 § 1 oraz art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.