VII SA/Wa 2381/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Sędzia WSA Jadwiga Smołucha, Asesor WSA Joanna Kruszewska-Grońska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 28 marca 2019 r. sprawy ze skargi P. G. na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego oddala skargę [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2018r., nr [...], znak: [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm.; dalej "k.p.a.") po rozpoznaniu zażalenia P. G. (dalej określanego jako "Skarżący") na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]lipca 2018 r. znak [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...]postanowieniem z dnia [...]lipca 2018 r. odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego na wniosek P. G. z dnia 26 kwietnia 2018 r. w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego na terenie obejmującym działki oznaczone nr ew. [...]i [...]obręb [...]położone w miejscowości [...] ("[...]"). Pismem z dnia 26 kwietnia 2018 r. Skarżący wniósł o przeprowadzenie kontroli w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie [...]. Organ w uzasadnieniu postanowienia wyjaśnił, że stroną postępowania administracyjnego, zgodnie z art. 28 k.p.a., jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Organ wskazał również, że przez obszar oddziaływania obiektu, zgodnie z art. 3 pkt 20 Prawa budowlanego należy rozumieć teren wyznaczony w otoczeniu obiektu budowlanego na podstawie odrębnych przepisów, wprowadzających związane z tym obiektem ograniczenia w zagospodarowaniu, w tym zabudowy tego terenu (przepisy powszechnie obowiązujące, zawierające regulacje odnoszące się do odległości obiektów i granic nieruchomości oraz warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki i inne obiekty). Zdaniem organu, materiał sprawy potwierdza, że w północno-wschodniej części działki oznaczonej numerem ew. [...], obręb [...], położonej w [...]znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny. [...] jest zlokalizowany w odległości wynoszącej 6,34 m od północnego ogrodzenia działki oraz w odległości około 7 m od wschodniego ogrodzenia działki. Analiza oddziaływania obiektu wskazała, że [...] w swym obszarem oddziaływania obejmuje jedynie działki, na których zlokalizowana jest przedmiotowa inwestycja. W konsekwencji, zdaniem organu, w sprawie robót budowlanych prowadzonych przy budowie [...] w świetle art. 28 k.p.a. Skarżący nie posiada przymiotu strony, gdyż nie jest inwestorem [...], właścicielem, użytkownikiem wieczystym, bądź zarządcą nieruchomości znajdującej się w obszarze oddziaływania [...]. Skarżący złożył zażalenie na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego w [...]z dnia [...]lipca 2018r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...]sierpnia 2018 r., Nr [...], znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ w uzasadnieniu powołał się na treść art. 61a §1 k.p.a., zgodnie z którym gdy żądanie, o którym mowa art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Organ podkreślił, że aby postępowanie administracyjne mogło zostać skutecznie wszczęte przed organem nadzoru budowlanego należy wykazać, że podmiot, który złożył wniosek posiada przymiot strony postepowania administracyjnego. W ocenie organu, w niniejszej sprawie, zaistniała przesłanka podmiotowa, stanowiąca podstawę do odmowy wszczęcia postępowania. Zdaniem organu należąca do Skarżącego nieruchomość nie znajduje się w obszarze oddziaływania robót budowlanych prowadzonych przy [...]. Organ podkreślił, że obecne usytuowanie w zakresie odległości od nieruchomości Skarżącego nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie w szczególności §12 ust. 2 ww. rozporządzenia. Organ potwierdził, że obszar oddziaływania [...], z uwagi na jego usytuowanie, mieści się w granicach działki inwestycyjnej. Ponadto, organ zauważył, że Skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby prowadzona inwestycja wprowadzała bądź ograniczenia, bądź utrudnienia w zagospodarowaniu, korzystaniu czy też dysponowaniu należącą do niego nieruchomością. W ocenie organu, Skarżący nie posiada więc interesu prawnego w ramach rozpoznawanej przed organem sprawy administracyjnej, dlatego nie sposób traktować go jako strony uprawnionej do wystąpienia z żądaniem wszczęcia postępowania. Pismem z dnia 2 października 2019r. Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]sierpnia 2018 r., zarzucając naruszenie następujących przepisów prawa: I) art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 9 k.p.a., art. 77 §1 k.p.a., art. 80 k.p.a.; II) art. 33 Prawa budowalnego; III) art. 5 ust. 1 pkt 1 ppkt b, c, d oraz ust. 2 Prawa budowlanego; IV) art. 49 ust. 2 oraz ust. 4a Prawa budowlanego; V) art. 81, art. 84 oraz art. 84a Prawa budowlanego; VI) art. 140 kodeksu cywilnego; VII) art. 32 oraz art. 64 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Ponadto, Skarżący w skardze zarzucił również zmowę urzędniczą i działanie organów na jego szkodę. W odpowiedzi na skargę z dnia 18 października 2019 r. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu administracyjnym z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami prawa procesowego obowiązującymi w dacie jego wydania. Jednocześnie zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem rozpoznawanej skargi jest postanowienie, o którym mowa w art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), dalej: p.p.s.a., zatem stosownie do treści tego przepisu oraz art. 120 p.p.s.a. sprawa mogła być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]sierpnia 2018r., utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...]z dnia [...]lipca 2018r. o odmowie wszczęcia, na wniosek P. G. postępowania w sprawie prowadzenia robót budowlanych przy budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego [...], na działkach nr [...]i [...]w obrębie [...]w [...]. Podstawę prawną kwestionowanego postanowienia w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji stanowił art. 61a § 1 k.p.a., zgodnie z którym, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Z treści cytowanego przepisu wynika obowiązek organu w zakresie przeprowadzenia wstępnej analizy wniosku pod względem ewentualnego wystąpienia okoliczności uniemożliwiających merytoryczne rozpatrzenie podania. Samo złożenie wniosku o wszczęcie postępowania uruchamia etap wstępny, w ramach którego właściwy organ ocenia jego podmiotową i przedmiotową dopuszczalność. W niniejszej sprawie Skarżący domaga się wszczęcia postępowania w sprawie opisanych wyżej robót budowlanych przy budynku mieszkalnym [...] argumentując, że był uczestnikiem postępowania zakończonego wydaniem decyzji Starosty [...]z dnia [...]kwietnia 2016r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę trzech budynków mieszkalnych wielorodzinnych [...],[...]i [...]w [...]. Dokonując kontroli zaskarżonego w sprawie postanowienia, Sąd podzielił stanowisko organu zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i uznał je za prawidłowe. W świetle art.28 k.p.c. brak jest bowiem uzasadnionych podstaw do przyjęcia, że w sprawie objętej złożonym przez niego wnioskiem dotyczącym budowy budynku [...], P. G. posiada przymiot strony. Zarówno z dokumentów zgromadzonych w sprawie jak i załącznika nr 2 do skargi przedłożonego przez Skarżącego jednoznacznie wynika, że jest on właścicielem działek ozn. Nr [...]oraz [...]. Realizowany budynek [...]usytuowany jest w odległości kilkudziesięciu metrów od działki [...]i oddzielony od niej budynkiem [...]. Odległość tego obiektu od działki [...]jest jeszcze większa. Powyższe pozwala na ustalenie , że nieruchomości P. G. nie znajdują się w obszarze niedopuszczonego przez prawo oddziaływania budynku [...] , w rozumieniu art. 3 pkt.20 ustawy prawo budowlane. Skarżący sygnalizuje w skardze , że decyzja o pozwoleniu na budowę omawianej inwestycji jest wadliwa , dochodzi do " łamania prawa np. zmiany w dokumentach rzędnych posadowienia budynku". Sąd zauważa jednakże , że wskazana decyzja pozostaje w obrocie prawnym zaś pozostałe zarzuty skargi mają charakter merytoryczny i nie podlegają rozstrzygnięciu w ramach niniejszego postępowania. Wobec powyższego zastosowanie w tej sprawie art. 61a § 1 k.p.a. - w ocenie Sądu- należało uznać za uzasadnione. Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.