VII SA/Wa 2386/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi A. S. i L. S. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych skargę oddala Postanowieniem z dnia [...] października 2009r., znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst, Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm., zwana dalej k.p.a.), w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 z późn. zm.), po rozpatrzeniu zażalenia A. i L. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania czynności egzekucyjnych, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie, pismem z dnia 26 lutego 2009 r. A. i L. S. wnieśli o wstrzymanie egzekucji postanowienia Nr [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. Po rozpatrzeniu w/w wniosku, [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...] odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. pod sygnaturą [...]. Następnie, po rozpatrzeniu zażalenia A. i L. S., na w/w postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2009 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] maja 2009 r., znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu w/w rozstrzygnięcia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż organ wojewódzki, rozpatrując wniosek A. i L. S. z dnia [...] lutego 2009 r. nie wyjaśnił, czy dotyczy on wstrzymania czynności egzekucyjnych, czy też postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu wykonania obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...], a może wstrzymania wykonania postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] grudnia 2008 r., znak: [...] w przedmiocie wykonania zastępczego. Ponownie rozpatrując wniosek z dnia [...] lutego 2009 r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego wezwał A. i L. S. do sprecyzowania treści podania z dnia 26 lutego 2009 r. poprzez wskazanie, czy stanowi ono wniosek o wstrzymanie czynności egzekucyjnych, czy też wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. Pismem z dnia 14 sierpnia 2009 r. A. i L. S. poinformowali, iż podanie z dnia 26 lutego 2009 r. zawiera żądanie wstrzymania postępowania egzekucyjnego, w szczególności wstrzymanie czynności egzekucyjnych mających na celu wyegzekwowanie obowiązku nałożonego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak: [...] nakazującej A. i L. S. wykonanie remontu elewacji budynku mieszkalnego położonego na nieruchomości nr geod. 295 przy ul. [...] w L. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009 r., znak: [...] [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego odmówił wstrzymania czynności egzekucyjnych w postępowaniu prowadzonym przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. pod sygn. [...]. Zażalenie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2009 r. złożyli A. i L. S. Po rozpoznaniu zażalenia Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał, że brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących o wstrzymanie przedmiotowych czynności egzekucyjnych mających na celu wyegzekwowanie obowiązku określonego w decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z dnia [...] sierpnia 2006 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu remontu elewacji przedmiotowego budynku mieszkalnego. Podstawę żądania zobowiązanych stanowi okoliczność, że zwrócili się o stwierdzenie nieważności postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. z [...] grudnia 2008r. o wykonaniu zastępczym. Następnie wskazali, że nie mogą wykonać remontu elewacji, bo nie uzyskali pozwolenia na budowę, a są zainteresowani przebudową, a nie remontem elewacji ściany. Zdaniem organu A. i L. S. wskazali okoliczności, które nie uzasadniają wstrzymania czynności egzekucyjnych, zmierzających do wyegzekwowania obowiązku określonego w ostatecznej decyzji organu powiatowego z dnia [...] sierpnia 2006 r., wydanej w przedmiocie nakazu remontu elewacji budynku mieszkalnego. Powyższy obowiązek podlega wykonaniu i bez znaczenia dla jego wykonania pozostaje okoliczność rzekomo toczącego się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym postępowania w sprawie "uzyskania pozwoleń". Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, iż okoliczności uzasadniające wstrzymanie czynności egzekucyjnych w trybie art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji muszą mieć charakter wyjątkowy, w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie, a wskazane przez A. i L. S. okoliczności nie posiadają takiego charakteru. Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. złożyli A. i L. S. dochodząc jego uchylenia oraz uchylenie poprzedzającego je postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie prawa materialnego poprzez błędna wykładnie i niewłaściwe zastosowanie w sprawie przepisów, tj. art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wnieśli o uchylenie "decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego ze względu na naruszenie prawa materialnego", które miało wpływ na wynik sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). W uzasadnieniu skarżący wskazali, że stan budynku uzasadnia dokonanie jego przebudowy po uzyskaniu stosownych pozwoleń Konserwatora Zabytków, Burmistrza Miasta i gminy [...] oraz Starosty [...]. Wykonanie tylko nakazanego remontu elewacji budynku, jest rozwiązaniem niewystarczającym, gdyż przedmiotowy obiekt budowlany wymaga gruntowego odrestaurowania. Skarżący podkreślili, ze nie uchylają się od wykonania remontu i zamierzają wykonać "ciążący na nich obowiązek w związku z tym wystąpili o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę". Wskazali, że toczy się postępowanie o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Podnieśli, że L. S. jest od wielu lat niezdolny do pracy w związku ze stanem zdrowia, pozostaje na rencie. Ta okoliczność stanowi okoliczność wyjątkową. W związku z powyższym, zdaniem skarżących, zasadne jest wstrzymanie czynności egzekucyjnych. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżone postanowienie z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm.). Podkreślić należy, że Sąd Administracyjny nie ocenia rozstrzygnięcia organu administracji pod kątem jego słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Przedmiotem kontroli było postanowienie wydane na podstawie przepisu art. 23 § 6 i § 8 oraz art. 18 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji odmawiające wstrzymanie czynności egzekucyjnych. Zgodnie z § 6 art. 23 ww. ustawy organy sprawujące nadzór mogą, w szczególnie uzasadnionych przypadkach, wstrzymać, na czas określony, czynności egzekucyjne lub postępowanie egzekucyjne prowadzone przez nadzorowany organ, z zastrzeżeniem § 7. Celem unormowania przewidzianego w tym przepisie, jak słusznie zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia z dnia 27 października 2005 r. sygn. akt III SA/Wa 2118/05, a Sąd rozpoznając tę sprawę pogląd ten podziela, jest możliwość uwzględnienia w toku postępowania egzekucyjnego zaistniałych indywidualnych okoliczności, uzasadniających czasowe zaprzestanie prowadzenia egzekucji, stanowiące odstępstwo od zasady możliwe najszybszego wykonania zobowiązania, co uzasadnione jest chociażby z uwagi na koszty postępowania egzekucyjnego. Wskazać należy, że ustawodawca nie określił, jakiego rodzaju przypadki uznał za szczególnie uzasadnione w rozumieniu art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ocenę w tym względzie pozostawił organom orzekającym w konkretnej sprawie. Nie ulega jednak wątpliwości, że okoliczności uzasadniające wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w trybie tego przepisu muszą mieć charakter wyjątkowy w tym znaczeniu, że powinny odbiegać od występujących powszechnie. "Szczególny" w rozumieniu potocznym oznacza bowiem "odznaczający się czymś osobliwym, zwracający czymś uwagę; niezwykły, wyjątkowy, specjalny, nieprzeciętny" (por. Uniwersalny słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003, t. IV, s. 638). Uprawnione też było odwołanie się do sytuacji spowodowanych działaniem czynników, na które zobowiązany nie miał wpływu, niezależnych od sposobu jego postępowania, a wynikających ze zdarzeń losowych. Sąd podejmując rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie miał na względzie uznaniowy charakter rozstrzygnięcia w przedmiocie wstrzymania czynności egzekucyjnych, określony jednoznacznie poprzez użycie w treści art. 23 § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji słowa "może". Oznacza to, że organowi nadzoru przysługuje prawo wyboru rozstrzygnięcia. Istota uznania administracyjnego wyraża się bowiem w tym, że może on, ale nie musi, wstrzymać czynności egzekucyjne nawet w przypadku stwierdzenia istnienia przesłanek uzasadniających to wstrzymanie. Sąd nie jest zatem władny nakazać organowi nadzoru podjęcia rozstrzygnięcia o określonej treści w sytuacji kiedy ten nie przekroczył ram uznania administracyjnego, a w szczególności prawidłowo uzasadnił swoje stanowisko. W sprawie niniejszej organy prawidłowo dokonały analizy podnoszonych przez skarżących okoliczności, a postępowanie swoje przeprowadziły zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. W zaskarżonym postanowieniu Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego przedstawił okoliczności faktyczne sprawy, a także wyczerpująco wyjaśnił przesłanki, jakimi kierował się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia oraz przepisy prawa stanowiące jego podstawę prawną. Odniósł się również do argumentów podnoszonych przez skarżących. Sąd podziela stanowisko organu co do tego, że w okolicznościach niniejszej sprawy nie zachodzą okoliczności szczególne uzasadniające uwzględnienie wniosku skarżących. Wskazać należy, że nie stanowią takiej okoliczności plany skarżących związane z potrzebą remontu budynku, bowiem pierwszeństwo musi mieć przedmiotowy nakaz dotyczący remontu samej elewacji. Zamiar wykonania robót budowlanych w zakresie przekraczającym nakaz objęty postanowieniem egzekucyjnym skarżący będą mogli realizować w bliżej nieokreślonej przyszłości, po uzyskaniu stosownych decyzji i w miarę ograniczonych możliwości finansowych – na co wskazywano w skardze. Dodatkowo wskazać należy, że skarżący na wykonanie przedmiotowego w sprawie remontu elewacji mieli wyznaczane kolejno termin do 31 grudnia 2006r., a następnie do 31 grudnia 2007r. Zdaniem Sądu powyższe okoliczności upoważniały organ egzekucyjny do zakwalifikowania zgłoszenia "planów skarżących" nie jako nadzwyczajnych okoliczności a formę obrony przed wykonaniem nakazu egzekucyjnego. Uwzględniając powyższe, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd skargę oddalił.