VII SA/Wa 2387/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska (spr.), Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi K. Z. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej K. Z. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Prezydent m. [...] decyzją z dnia [...] lipca 1997r. ([...]) zatwierdził projekt budowlany i udzielił "M." S.A. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, garażami i przyłączami przy ul. (obecnie) W. w C. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] września 2006r. ([...]) odmówił wszczęcia, na wniosek K. Z., postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2007r., [...], uchylił ww. decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W-wie wyrokiem z dnia 8 maja 2007r., (VII SA/Wa 443/07), oddalił skargę Wspólnoty Mieszkaniowej ul. W. na decyzję z dnia [...] stycznia 2007 r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2009r., na podstawie art. 158 § 1 oraz art. 157 § 1 i 2 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tj. z 2006r. Dz.U. Nr 156, poz. 1118 ze zm.) - odmówił stwierdzenia nieważności decyzji ww. Prezydenta m. [...]. Po rozpatrzeniu odwołania K. Z., Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2009r. ([...]) na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa - utrzymał w mocy decyzję I instancji. Organ wskazał, że budowa ww. budynku ma być zlokalizowana w odległości 15 m od działek nr ew. [...] i [...] (obecnie działka nr ew. [...]), stanowiących własność pp. Z. oraz w granicy z pozostałymi działkami. Projekt nie przewiduje otworów okiennych i drzwiowych zarówno w elewacji wschodniej, jak w elewacji zachodniej. Południowa elewacja z oknami i drzwiami usytuowana jest przy drodze publicznej. Organ stwierdził, że nie ma podstaw do uznania, iż inwestycja uniemożliwia K. Z. dostęp do drogi publicznej, gdyż projekt budowlany, zatwierdzony ww. decyzją nie przewiduje budowy ogrodzenia. Analiza akt wskazuje również, że weryfikowana decyzja nie jest dotknięta pozostałymi wadami wymienionymi w art. 156 § 1 kpa. Skargę na ww. decyzję złożyła K. Z. i wnosząc o jej uchylenie wskazała, że decyzja z 1997r. nie spełnia warunku z art. 5 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego. Umożliwienie zwartej zabudowy wokół kilkunastu domków jednorodzinnych w sposób rażący narusza uprawnienie ich właścicieli do dostępu do drogi publicznej. Nie zapewnia tego zapis w projekcie zagospodarowania działki, gdyż nie przesądza on jeszcze, że dostęp do drogi jest zapewniony. Skarżąca wskazała na postanowienie PINB dla m. [...] z dnia [...] lutego 2006r. zezwalające Wspólnocie Mieszkaniowej ul. W. na dokończenie budowy ogrodzenia przy tej ulicy, które dostęp do drogi publicznej istotnie ogranicza. Albo więc pozwolenie na budowę jest nieważne, albo pozwolenie na wybudowanie ogrodzenia, które niweczy drogę ustaloną w pierwotnym pozwoleniu na budowę zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa, a zważywszy, że postanowienie PINB zostało utrzymane w mocy przez Sąd wadliwa może być tylko decyzja w przedmiocie pozwolenia na budowę. Podniosła ponadto, że stronami niniejszego postępowania winni być wszyscy właściciele nieruchomości położonych wewnątrz projektowanego obiektu bowiem decyzja z [...] lipca 1997r. dotyczy także ich ograniczając im dostęp do drogi publicznej. Organy obu instancji nie zawiadomiły tych osób o toczącym się postępowaniu przez co pozbawiły je czynnego udziału w postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), sądowa kontrola działalności administracji publicznej sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz. 1271). Rozpatrując sprawę w świetle powyższych kryteriów stwierdzić należy, że skarga zasługiwała na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2009r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 1997r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z częścią usługową, garażami oraz przyłączami przy ul. W. w C. Jak wynika z akt sprawy wnioskiem z dnia 4 maja 2006r. K. Z. domagała się wszczęcia z urzędu postępowania i stwierdzenia nieważności ww. decyzji Prezydenta m. [...] z dnia [...] lipca 1997r. Organ wszczął i prowadził postępowanie nieważnościowe tylko na wniosek skarżącej. Uszło jednak uwadze organu, że pod wnioskiem oprócz skarżącej podpis złożyło jeszcze pięć innych osób - mieszkańców ulicy W. Skoro organ wszczął i prowadził postępowanie na wniosek, to winien poddać badaniu również interes prawny, w rozumieniu art. 157 § 2 kpa pozostałych wnioskodawców i prowadzić postępowanie z uwzględnieniem tych, którzy warunek ten spełniają. Stwierdzenie uchybienia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania - w niniejszej sprawie w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 kpa - obliguje Sąd do uchylenia wydanych rozstrzygnięć na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit b ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Dodać przy tym trzeba, że w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, iż dla uchylenia decyzji na podstawie wyjaśnianego przepisu nie ma znaczenia, że zgodnie z art. 147 k.p.a. wznowienie postępowania administracyjnego z przyczyny określonej w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. następuje tylko na żądanie strony (wyr. SN z dnia 4 grudnia 2002 r., sygn akt III RN 200/01, OSNAPiUS 2003, nr 24, poz. 582; wyrok NSA z dnia 27 marca 2009r., sygn. akt II OSK 151/2009 Lex Polonica nr 2048837). W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 b, art. 152 ustawy z 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w pkt I i II sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.