VII SA/Wa 2391/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 25 października 2016 r. sprawy ze skargi I. K. i M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości opłaty legalizacyjnej oddala skargę Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r nr [...][...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) dalej k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.) dalej Prawo budowlane po rozpatrzeniu zażalenia I. K. utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. [...] nr [...] z dnia [...].05.2015 r., znak: [...], ustalające dla inwestora - [...] Sp z o.o. opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000,00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy złotych) za budynek gospodarczy wybudowany w warunkach samowoli budowlanej na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...], położonej przy ul. [...] w [...]. W związku z pisemnym wystąpieniem I. K. z dnia [...].05.2013 r. przedstawiciel PINB dla m. [...] dokonał w dniu [...].06.2013 r. czynności kontrolnych w stosunku do budynku gospodarczego znajdującego się na terenie działki nr ewid. [...] z obrębu [...]. położonej przy ul. [...] w [...]. Organ powiatowy postanowieniem nr [...] z dnia [...].09.2013 r., wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy Prawo budowlane, zobowiązał [...] Sp. z o.o. do przedłożenia w wyznaczonym terminie oceny technicznej wykonanych robót budowlanych polegających na budowie budynku gospodarczego na ww. działce nr ewid. [...], z potwierdzeniem prawidłowości ich wykonania i zgodności z obowiązującymi przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. W dniu [...].11.2013 r. podmiot zobowiązany przedłożył do PINB dla rn. [...] ocenę techniczną dotyczącą wykonanych robót budowlanych polegających na budowie ww. budynku gospodarczego, sporządzoną w październiku 2013 r. przez Instytut Techniki Budowlanej. Następnie PINB dla rn.st. [...] w dniu [...].12.2013 r. wydał na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane postanowienie nr [...] o wstrzymaniu robót budowlanych, w którym jednocześnie nakazał wykonanie niezbędnych zabezpieczeń oraz wygrodzenie terenu przed dostępem osób trzecich oraz zobowiązał inwestora do przedłożenia w wyznaczonym terminie dokumentów określonych w sentencji tegoż postanowienia. i Organ powiatowy postanowieniem nr [...] z dnia [...].05.2015 r., wydanym na podstawie art. 49 ust. 1 pkt 3 i ust. 2 ustawy Prawo budowlane, ustalił dla inwestora opłatę legalizacyjną w wysokości 25.000,00 zł (słownie: dwadzieścia pięć tysięcy złotych) z uwagi na przedłożenie przez [...] Sp. z o.o. żądanej poprawionej i uzupełnionej dokumentacji, w tym m.in. projektu budowlanego przedmiotowego budynku gospodarczego. Na powyższe postanowienie pierwszoinstancyjne nr [...]zażalenie wniosła w ustawowym terminie I. K., kwestionując przedłożony przez inwestora projekt budowlany. Zdaniem strony skarżącej ww. projekt jest niezgodny z decyzją o warunkach zabudowy nr [...], zaś organ powiatowy nic dokonał prawidłowej oceny w tym zakresie. W trakcie prowadzonego postępowania zażaleniowego, tj. w dniu [...].07.2015 r. przedstawiciel [...] Sp. z o.o. wypożyczył przedłożony w toku postępowania pierwszoinstancyjnego poprawiony projekt budowlany w celu jego dodatkowego uzupełnienia w zakresie dotyczącym wymaganego bilansu miejsc postojowych, po czym uzupełniony o powyższy element projekt budowlany został zwrócony do tutejszego organu wojewódzkiego w dniu [...].07.2015 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie o nałożeniu opłaty legalizacyjnej wskazał, że inwestor w trakcie trwania postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie uzyskał ostateczną decyzję Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] nr [...] z dnia [...].09.2014 r. o warunkach zabudowy, ustalającą warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy w celu legalizacji samowoli budowlanej polegającej na budowie budynku gospodarczego na ww. działce nr [...]. Organ nadzoru wojewódzkiego w ramach prowadzonego postępowania zażaleniowego dokonał własnej analizy projektu budowlanego, sporządzonego przez mgr inż. arch. S. Ł.-P., przedłożonego w ostatecznie poprawionej wersji w dniu ; [...].07.2015 r. (tj. po jego uzupełnieniu w toku niniejszego postępowania zażaleniowego) w kontekście wymagań stawianych ostateczną decyzją Zarządu Dzielnicy [...] m. [...] nr [...] z dnia [...].09.2014 r. o warunkach zabudowy. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że w tym przypadku ww. decyzja o warunkach zabudowy została wydana dla obiektu już istniejącego, co oznacza, że organ ją wydający posiadał wiedzę o lokalizacji, wymiarach i wysokości przedmiotowego budynku. W tym zakresie w ww. decyzji zostało stwierdzone, że parametry zrealizowanej samowoli budowlanej; linia zabudowy, szerokość elewacji frontowej budynku (7,50 m), liczba kondygnacji (jedna kondygnacja nadziemna), wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej i kalenicy głównej (do 4,00 m), geometria dachu (dach jednopołaciowy o spadku w kierunku północnym), wskaźnik wielkości powierzchni istniejącej zabudowy (43%) nie są sprzeczne z ustaleniami decyzji nr [...] z dnia [...].02.2012 r. o warunkach zabudowy. Odnosząc się do zarzutu strony skarżącej odnośnie przekroczenia maksymalnej wysokości budynku określonej w ww. decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż w opisowej części projektu zagospodarowania terenu w pkt 4.8. projektant wskazał, że wysokość budynku do najwyższego punktu połaci dachu wynosi 3,92 m, co znajduje potwierdzenie na przekroju budynku (rysunek nr [...]). Organ zauważył, iż w ocenie technicznej, sporządzonej przez Instytut Techniki Budowlanej, która jest elementem przedłożonej dokumentacji w pkt 4.6. stwierdzono, że w budynku gospodarczym brak jest ściany oddzielenia przeciwpożarowego, zaś ścianę oddzielenia pełni ściana murowana budynku sąsiedniego na działce nr ewid. [...],[...] z obrębu [...], wskazując jednocześnie, że należy wykonać ścianę oddzielenia przeciwpożarowego zgodnie z § 235 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W opisowej części projektu zagospodarowania terenu w pkt 4.8. projektant również określił wysokość muru ogniowego (4,42 m), co również zostało ujęte na przekroju budynku (rysunek nr [...]). Zgodnie z § 235 ust. 1 ww. rozporządzenia ścianę oddzielenia przeciwpożarowego należy wznosić na własnym fundamencie lub na stropie, opartym na konstrukcji nośnej o klasie odporności ogniowej nie niższej od odporności ogniowej tej ściany, przy czym z treści ust. 3 tego paragrafu wynika, że w budynku z przekryciem dachu rozprzestrzeniającym ogień ściany oddzielenia przeciwpożarowego należy wyprowadzić ponad pokrycie dachu na wysokość co najmniej 0,3 m lub zastosować wzdłuż ściany pas z materiału niepalnego o szerokości co najmniej 1 m i klasie odporności ogniowej E I 60, bezpośrednio pod pokryciem; przykrycie na tej szerokości powinno być nierozprzestrzeniające ognia. W świetle powyższego organ uznał, że dokumentacja projektowa przewiduje wykonanie projektowanej ściany oddzielenia przeciwpożarowego od przyziemia (przekrój rzutu przyziemia) oraz wyprowadzenie jej ponad dach na wysokość 0,5 m, co świadczy o zachowaniu wymogów stawianych w ust. 3 § 235 ww. rozporządzenia. Wyprowadzenie tego elementu budynku, tj. ogniomuru ponad dach nie oznacza, że zmianie uległa wysokość budynku, która do najwyższego punktu połaci dachu wynosi 3,92 m, a zatem pozostaje w zgodzie z wysokością określoną w decyzji o warunkach zabudowy. Należy także zwrócić uwagę, że projekt budowlany przewiduje posadowienie tego obiektu na płycie żelbetowej z warstwą izolacyjną oraz posadzką betonową. W związku z tym należy uznać, iż projektowany jest fundament, na którym może być posadowiona ściana oddzielenia przeciwpożarowego. Według strony skarżącej przedłożony projekt budowlany ponadto nie zawiera bilansu miejsc parkingowych oraz opinii geotechnicznej, a taki wymóg został określony w decyzji nr [...] o warunkach zabudowy. Organ wyjaśnił, że w treści powyższej decyzji wskazano, że w projekcie budowlanym należy zbilansować liczbę miejsc parkingowych, uwzględniając wszystkie obiekty usytuowane na działce wg wskaźnika 18 miejsc na 1000 m2 powierzchni użytkowej biur, przy czym liczba miejsc parkingowych .wymaga uszczegółowienia w projekcie budowlanym, z uwzględnieniem faktycznych potrzeb wynikających z funkcji istniejącego i legalizowanego obiektu oraz liczby zatrudnionych osób. Z treści tej decyzji również wynika, że w projekcie budowlanym należy uwzględnić wymagania rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia warunków geotechnicznych posadowienia obiektów budowlanych. W opisowej części projektu zagospodarowania terenu w pkt 4.8. projektant wskazał, że wymóg zapewnienia miejsc postojowych nie dotyczy przedmiotowego budynku gospodarczego. Do bilansu zagospodarowania terenu pod względem miejsc postojowych należy włączyć jednakże istniejący na terenie działki nr ewid. [...] budynek biurowy. Na podstawie dokonanego w tym punkcie obliczenia przyjęto, że wymagane jest zapewnienie 5 miejsc postojowych, w tym jednego dla osób niepełnosprawnych. Natomiast do kwestii w zakresie potrzeby ustalenia warunków geotechnicznych posadowienia przedmiotowego obiektu budowlanego projektant odniósł się opisowej części projektu budowlanego w pkt 2.2., stwierdzając, iż wykonywanie badań gruntowych w tym opracowaniu nie jest wymagane ze względu na fakt, iż opracowanie to dotyczy obiektu istniejącego, a także wobec przyjęcia przy uwzględnieniu wniosków zawartych w załączonej do opracowania oceny technicznej - iż dalsza eksploatacja budynku nie stwarza zagrożenia, a stan konstrukcji jest dostateczny. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że w opisowej części projektu budowlanego w pkt 4 i 4.5. projektant wskazał, że przedmiotowy budynek z uwagi na przeznaczenie jest budynkiem gospodarczym, zakwalifikowanym jako PM o gęstości obciążenia ogniowego < 500 MJ/m2. W przepisie § 209 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ustawodawca zawarł klasyfikację budynków pod kątem wymagań dotyczących bezpieczeństwa pożarowego. Z przepisu tego wynika, że budynki oraz części budynków, stanowiące odrębne strefy pożarowe w rozumieniu § 226, z uwagi na przeznaczenie i sposób użytkowania, dzieli się na: mieszkalne, zamieszkania zbiorowego i użyteczności publicznej charakteryzowane kategorią zagrożenia ludzi, określane dalej jako ZL, produkcyjne i magazynowe, określane dalej jako PM, inwentarskie (służące do hodowli inwentarza), określane dalej jako IN.; Organ zauważył, iż w tej klasyfikacji ustawodawca nie posługuje się pojęciem "budynek gospodarczy". Zakwalifikowanie przedmiotowego budynku do kategorii PM .nie oznacza, że legalizowanemu budynkowi gospodarczemu nadaje się inny, nowy sposób przeznaczenia (np. produkcyjny, czy magazynowy). Nie ulega bowiem wątpliwości, że przedmiotowego obiektu nie można zakwalifikować do kategorii ZL lub IN. W kontekście powyższego stwierdził, iż projektant w sporządzonej dokumentacji projektowo-budowlanej odniósł się do kwestii wynikających z decyzji o warunkach zabudowy, a w szczególności dokonał bilansu miejsc parkingowych oraz stwierdził, że , wykonywanie w dokumentacji projektowej badań gruntowych nie jest wymagane, co zostało wykazane powyżej. W ocenie [...]WINB podlegający ocenie projekt budowlany budynku gospodarczego został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, która dołączyła do opracowania stosowne oświadczenie, o jakim jest mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany jest kompletny oraz został pozytywnie zaopiniowany (bez' uwag) przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych a projektant wykazał, że projekt budowlany pozostaje w zgodzie z wymaganiami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy nr [...]. W związki) z powyższym wydane przez organ powiatowy w dniu [...].05.2015 r. postanowienie o opłacie legalizacyjnej nr [...] należy uznać za zasadne i pozostające w zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami ustawy Prawo budowlane. Postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżyła I. K. i M. K. zarzucając naruszenie prawa materialnego – tj art. 4 Konstytucji RP poprzez błędne zweryfikowanie zgodności projektu z decyzją o warunkach zabudowy nr [...] z dnia [...] IX 2014 a przez to narażanie życia i zdrowia Skarżących na potencjalne niebezpieczeństwo oraz mienia, tj. domu. Zdaniem Skarżących inwestor nie jest w stanie doprowadzić spornego obiektu do stanu zgodnego z warunkami decyzji nr [...] a co za tym idzie spełnić wstępnego warunku legalizacji przedmiotowej samowoli budowlanej. Naruszenie przepisów postępowania , które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 art. 8 i i art. 77 § 1 k.p.a. polegające na uchybieniach obowiązkowi prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, naruszeniu przepisów postępowania , które miało istotny wpływ na wynik sprawy art. 80 k.p.a. wskutek wadliwej i dowolnej oceny zebranych w sprawie dowodów bez wszechstronnego rozważenia zebranego materiału dowodowego oraz z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, z późn. zm.). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia. Stan faktyczny sprawy ustalony w postępowaniu administracyjnym odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa. Sąd uznaje, że tak ustalony stan faktyczny może być faktyczną podstawą wyrokowania, a ustalenia poczynione przez organy administracji Sąd uznaje za własne. Sąd zauważa, iż wbrew zarzutom skargi postępowanie dowodowe Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w sposób wyczerpujący doprowadziło do zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą (art. 7 k.p.a.), a w jego trakcie wyczerpująco zebrano i rozpatrzono w cały materiał dowodowy. Sąd zauważa też, że na podstawie prawidłowo zgromadzonego materiału dowodowego organ zażaleniowy dokonał oceny zebranych w sprawie dowodów, opierając się na przekonywujących podstawach i dał temu wyraz w uzasadnieniu swojej decyzji (art. 107 § 3 k.p.a.) W świetle przytoczonych faktów postępowanie toczące się przed organami orzekającymi w mniejszym postępowaniu zostało przeprowadzone prawidłowo. Zaskarżone orzeczenia wydano w oparciu o wszystkie okoliczności sprawy, zgodnie z dyspozycją art. 7 i 77 § 1 kpa. Zgodnie z art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jedn.: Dz. U. z 2010 r., Nr 243, poz. 1623), właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę. W myśl art. 48 ust. 2 tej ustawy, jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ustaleniami ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Stosownie do art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego, w postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, a także dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2. Skutkiem niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1 art. 48 ust. 4 Prawa budowlanego. Jak wynika z art. 48 ust. 5 ustawy, przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona. Przed wydaniem decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, organ zgodnie z art. 49 ust. 1 Prawa budowlanego bada zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, a także wykonanie projektu budowlanego przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, oraz w drodze postanowienia, ustala wysokość opłaty legalizacyjnej. W rozpoznawanej sprawie rozstrzyganej w trybie art. 49 ustawy Prawo budowlane (dot. opłaty legalizacyjnej) mamy do czynienia z dalszym ciągiem procedury legalizacyjnej rozpoczętej na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane a opłata legalizacyjna stanowi warunek legalizacji obiektu budowlanego wybudowanego bez pozwolenia na budowę. Opłata legalizacyjna ma charakter dobrowolny i stanowi alternatywę dla poddania się sankcji rozbiórki samowoli budowlanej. Organ prowadzący postępowanie incydentalne w sprawie opłaty legalizacyjnej czuwa nie tylko nad prawidłowością zastosowania przepisów prawa materialnego o wysokości opłaty, ale uwzględnia wszelkie znane mu nieusuwalne przeszkody prawne uniemożliwiające wydanie w przyszłości decyzji zatwierdzającej projekt budowlany. Kontynuacja postępowania legalizacyjnego jest możliwa zatem, gdy inwestor w wyznaczonym terminie przedłoży organowi nadzoru budowlanego wymagane dokumenty zgodnie z obowiązkiem nałożonym na niego postanowieniem wydanym na podstawie art. 48 ust. 2. Przedłożenie tych dokumentów, stosownie do art. 48 ust. 5 powyższej ustawy traktuje się jako wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych. W tej sprawie po przesądzeniu, że dopuszczalna jest procedura legalizacyjna spornego obiektu i po sprawdzeniu, że strona wykonała nałożone postanowieniem, w trybie art. 48 ust. 2 ustawy Prawo budowlane, obowiązki oraz ustaleniu, iż sporna inwestycja jest zgodna z przepisami ustalono opłatę legalizacyjną na podstawie art. 49 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Podstawą do wydania postanowienia o ustaleniu opłaty legalizacyjnej może być tylko łączne spełnienie warunków z art. 49 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, co w tej sprawie, zdaniem Sądu, nastąpiło. W ocenie Sądu projekt budowlany budynku gospodarczego został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane, która dołączyła do opracowania stosowne oświadczenie, o jakim jest mowa w art. 20 ust. 4 ustawy Prawo budowlane. Projekt budowlany jest kompletny oraz został pozytywnie zaopiniowany (bez uwag) przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych a projektant wykazał, że projekt budowlany pozostaje w zgodzie z wymaganiami wynikającymi z decyzji o warunkach zabudowy. Organ nadzoru budowlanego, przed którym toczy się postępowanie legalizacyjne nie może kwestionować przyjętych w projekcie rozwiązań technicznych, gdyż zakres weryfikacji części architektonicznej projektu budowlanego przez organ orzekający w sprawie nie obejmuje oceny zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Ponadto z wprowadzonych przez ustawodawcę zmian do ustawy Prawo budowlane wynika, że odpowiedzialność za prawidłowość opracowania projektu budowlanego spoczywa na projektancie. Przepis art. 20 ustawy Prawo budowlane zakłada bowiem, że do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego (w tym z ustaleniami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu) obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, oraz wyjaśnienie wątpliwości dotyczących projektu i zawartych w nim rozwiązań. Projektant ma także obowiązek zapewnić sprawdzenie projektu architektoniczno-budowlanego pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane do projektowania bez ograniczeń w odpowiedniej specjalności lub rzeczoznawcę budowlanego, przy czym obowiązek len nie dotyczy projektów obiektów budowlanych o prostej konstrukcji, jak: budynku mieszkalne jednorodzinne, niewielkie obiektu gospodarcze, inwentarskie i składowe. Projektant, a także sprawdzający do projektu budowlanego dołączają oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. W niniejszym przypadku projekt budowlany przedmiotowego budynku gospodarczego został sporządzony przez mgr inż. arch. S. Ł.-P., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności architektonicznej do sporządzania projektów budowlanych wszelkich obiektów budowlanych, projektów budowlanych konstrukcyjnych, z wyjątkiem projektów obiektów budowlanych o skomplikowanej konstrukcji. Do projektu zostało załączone jego oświadczenie, że projekt budowlany budynku gospodarczego w celu jego legalizacji został wykonany zgodnie z wymaganiami ustawy, przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej, obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi oraz obowiązującymi Polskimi Normami i zostaje wydany w stanie kompletnym. W świetle przytoczonych faktów nie można skutecznie zarzucić organom nadzoru budowlanego naruszenia art. 7, 77 § 1, 80 i 107 § 3 k.p.a. W okolicznościach tej sprawy, nie było podstaw do uchylenia zaskarżonego postanowienia. W tym stanie rzeczy, skoro podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).