VII SA/Wa 2394/09

Referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie ze skargi H. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : nakazu rozbiórki postanawia : przyznać H. P. prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W dniu 2 lutego 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, będący załącznikiem do Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2006 r. obowiązujący w sprawach cywilnych. Z tego względu, przy piśmie z dnia 8 lutego 2010 r. poinformowano wnioskodawczynię, że nadesłany przez nią formularz nie obowiązuje w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i przesłano obowiązujący w postępowaniu sądowoadministracyjnym formularz PPF, celem jego uzupełnienia i nadesłania w terminie 7 dni, od daty doręczenia pisma, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 23 lutego 2010 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął uzupełniony przez wnioskodawczynię formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Stosownie zaś do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Przyznanie prawa pomocy jest instytucją wyjątkową, przysługującą jedynie w sytuacjach, gdy poniesienie kosztów przez stronę spowodowałoby u niej uszczerbek w środkach utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wykazała, że spełnia ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z nadesłanego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym z wnioskodawczynią pozostaje dwoje wnuczków dla których została ustanowiona rodziną zastępczą. Trzyosobowa rodzina utrzymuje się z dochodów uzyskiwanych przez wnioskodawczynię z tytułu emerytury w wysokości 903,34 złotych oraz pomocy finansowej otrzymywanej z Centra Pomocy Rodzinie w wysokości 658,80 złotych, co łącznie stanowi kwotę w wysokości 1.562,14 złotych miesięcznie. Wnioskodawczyni podała, że posiada dom o powierzchni 50 m ², a innych nieruchomości, zasobów pieniężnych oraz przedmiotów wartościowych nie posiada. Z uzyskiwanych dochodów miesięcznych wnioskodawczyni ponosi wydatki stałe z tytułu opłat za energię elektryczną -100,00 złotych, gaz-90,00 złotych, wywóz nieczystości płynnych-100,00 złotych, wywóz śmieci-25,00 złotych, zakup węgla - 400,00 złotych, lekarstw-100,00 złotych, środków czystości-120,00 złotych oraz opłat szkolnych w wysokości-80,00 złotych, co łącznie stanowi kwotę w wysokości 915,00 złotych miesięcznie. Biorąc pod uwagę powyższe dane uznano, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Oceniono, że wnioskodawczyni przy uzyskiwanych miesięcznych dochodach i ponoszonych wydatkach nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowego, bez spowodowania uszczerbku w utrzymaniu koniecznym własnym i rodziny. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.