VII SA/Wa 2396/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2007 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w W. z dnia [...] października 2006 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej. skargę oddala W dniu [...] lipca 2003r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. wszczął postępowanie w sprawie choroby zawodowej, w związku ze zgłoszeniem podejrzenia u B. P. choroby zawodowej układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy. Powiatowa Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna w W. przeprowadziła ocenę narażenia zawodowego, w wyniku której ustalono, iż B. P. zatrudniony był w latach [...]. w kilku zakładach pracy na stanowisku operatora żurawia wieżowego. Praca na stanowisku operatora żurawia wieżowego wymagała wymuszonej pozycji ciała z ciągłymi ruchami zginania i prostowania rąk w łokciach i barkach. Stwierdzono, że sposób wykonywania pracy stwarzał możliwość powstania choroby zawodowej układu ruchu i obwodowego układu nerwowego. Po dokonaniu oceny narażenia zawodowego, skierowano B. P. do zakładu społecznej służby zdrowia właściwego do rozpoznania choroby zawodowej w celu wydania orzeczenia lekarskiego. Właściwą jednostką orzeczniczą I stopnia do orzekania o rozpoznaniu choroby był w tej sprawie [...] Wojewódzki Ośrodek Medycyny Pracy we [...]. Po przeprowadzonych badaniach organ orzeczniczy w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] kwietnia 2004r nr [...]. nie stwierdził u B. P. choroby zawodowej przewlekłego zapalenia okołostawowego barku. Rozpoznano natomiast u skarżącego inne schorzenia tj. chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z cechami dyskopatii odcinka szyjnego lędźwiowego, powikłaną przewlekłym zespołem bólowym odcinka szyjnego i lędźwiowego oraz obu stawów barkowych. Z treścią orzeczenia lekarskiego nie zgodził się B. P. i złożył wniosek o przeprowadzenie ponownego badania lekarskiego w jednostce badawczo-rozwojowej w dziedzinie medycyny pracy, które jednak w 2004r. nie zostało przeprowadzone ze względu na wyczerpanie środków finansowych. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w W. na podstawie orzeczenia lekarskiego z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...] oraz w oparciu o ocenę narażenia zawodowego, wydał w dniu [...] lutego 2006r. decyzję, o braku podstaw do stwierdzenia u B. P. choroby zawodowej przewlekłego zapalenia okołostawowego barku, wymienionej w poz. 19.5 wykazu chorób zawodowych określonych w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). Po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez B. P. od decyzji z dnia [...] lutego 2006r., Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2006r. uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Podjęcie takiego rozstrzygnięcia organ odwoławczy uzasadnił tym, że należało umożliwić skarżącemu wyczerpanie dwuinstancyjnego trybu orzekania lekarskiego w zakresie rozpoznawania choroby zawodowej. W wyniku badań przeprowadzonych przez jednostkę orzeczniczą II stopnia, w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] maja 2006r. nr [...] Instytut Medycyny Pracy w [...] nie stwierdził u B. P. klinicznych objawów zapalenia okołostawowego barku. W orzeczeniu tym wskazano, że rozpoznane u badanego choroby układu ruchu pod postacią zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów łokciowych nie są ujęte w wykazie chorób zawodowych i nie mogą być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej. Dysponując orzeczeniami lekarskimi jednostek orzeczniczych I i II stopnia, oraz w oparciu o dokonaną ocenę narażenia zawodowego Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wydał w dniu [...] lipca 2006r. decyzję o braku podstaw do stwierdzenia u B. P. choroby zawodowej – przewlekłego zapalenia okołostawowe barku. Odwołanie od tej decyzji wniósł B. P. kwestionując orzeczenia lekarskie oraz wnosząc o skierowanie go na ponowne badania do ekspertów medycy pracy. Podniósł, że przedstawione w orzeczeniu warunki wykonywanej przez niego pracy były niezgodne z prawdą. W wyniku rozpatrzenia powyższego odwołania od decyzji organu I instancji z dnia [...] lipca 2006r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. decyzją z dnia [...] października 2006r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji wskazano, że u B. P. lekarze orzecznicy nie stwierdzili klinicznych objawów przewlekłego zapalenia okołostawowego barku. W świetle powyższego uznano, że nie został spełniony warunek konieczny do rozpoznania choroby zawodowej wymienionej w poz. 19.5 obowiązującego wykazu chorób zawodowych. Natomiast rozpoznane zmiany zwyrodnieniowe oraz dyskopatia kręgosłupa nie są umieszczone w obowiązującym wykazie chorób zawodowych, zatem nie mogły być rozpatrywane w aspekcie choroby zawodowej. Skargę do Sądu na powyższą decyzję złożył B. P. wnosząc o skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ponieważ została oparta na orzeczeniu lekarskim, które jest niezgodne ze stanem faktycznym. Skarżący zaznaczył, że podczas badania laboratoryjnego w Instytucie Medycyny Pracy w [...] nie uwzględniono innych jego schorzeń, które znajdują się na liście chorób zawodowych. W odpowiedzi na skargę, Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy, wad w postępowaniu administracyjnym (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie została uwzględniona. Oceniając przeprowadzone przez organ postępowanie administracyjne Sąd uznał, że jest ono zgodne z przepisami prawa zawartymi w Kodeksie postępowania administracyjnego, jak również z przepisami rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzania chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach (Dz. U. nr 132, poz. 1115). Zgodnie z § 2 ust. 1 tego rozporządzenia za choroby zawodowe uważa się choroby wymienione w wykazie stanowiącym załącznik do rozporządzenia pod warunkiem, że w wyniku oceny warunków pracy można stwierdzić bezspornie lub z wysokim prawdopodobieństwem, że choroba została spowodowana działaniem czynników szkodliwych dla zdrowia występujących w środowisku pracy albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Aby zatem określone schorzenie mogło być uznane za chorobę zawodową muszą być spełnione łącznie dwie przesłanki. Po pierwsze rozpoznane schorzenie musi odpowiadać chorobie ujętej w wykazie chorób zawodowych, o którym mowa wyżej, a po drugie winno być spowodowane czynnikami szkodliwymi dla zdrowia występującymi na stanowisku pracy osoby zainteresowanej albo w związku ze sposobem wykonywania pracy. Stosownie do § 5 wskazanego rozporządzenia właściwymi do orzekania o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do jej rozpoznania są wyłączone jednostki orzecznicze tam wymienione. Przeprowadzone przez jednostki orzecznicze I i II stopnia badania oraz sporządzone przez nie orzeczenia lekarskie stwierdziły brak podstaw do rozpoznania u B. P. choroby zawodowej, z powodu braku klinicznych objawów przewlekłego zapalenia okołostawowego barku. [...] Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy we W. w orzeczeniu lekarskim nr [...]z dnia [...] kwietnia 2004r. nie stwierdził u B. P. choroby zawodowej – przewlekłego zapalenia okołostawowe barku wymienionej w poz.19.5 wykazu chorób zawodowych. Natomiast rozpoznał u pacjenta inne schorzenia tj. chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa z cechami dyskopatii odcinka szyjnego i lędźwiowego, powikłaną przewlekłym zespołem bólowym odcinka szyjnego i lędźwiowego oraz obu stawów barkowych. Także Instytut Medycyny Pracy w [...], w orzeczeniu lekarskim z dnia [...] maja 2006r. stwierdził, iż brak jest podstaw do rozpoznania u B. P. choroby zawodowej układu ruchu wywołanej sposobem wykonywania pracy (przewlekłe zapalenie okołostawowe barku – poz. 19.5 wykazu chorób zawodowych). Rozpoznane u B. P. choroby układu ruchu pod postacią zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa i stawów łokciowych, nie są ujęte w wykazie chorób zawodowych wyliczonych wyczerpująco w pkt 19.5 wykazu chorób zawodowych. Orzeczenie wydane w wyniku ponownego badania jako ostateczne wiązało organ Państwowej Inspekcji Sanitarnej i stanowiło podstawę wydania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. Podkreślić należy, że organa inspekcji sanitarnej były związane orzeczeniami lekarskimi o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej. Nie mogły dokonać samodzielnej oceny dokumentacji lekarskiej, która prowadziłaby do odmiennego rozpoznania, a procedura przeprowadzonych badań nie nasuwała żadnych wątpliwości co do ich rzetelności . Natomiast stwierdzone tymi orzeczeniami powikłane schorzenia kręgosłupa nie są wymienione w wykazie chorób zawodowych, zatem nie można było uznać ich za choroby zawodowe bez względu na to czy warunki pracy wpływały niekorzystnie na rozwój i ogólny jego stan zdrowia skarżącego. W tej sytuacji w ocenie Sądu nieskuteczne są zarzuty skargi o wadliwym ustaleniu warunków pracy (np. kwestia monotypii czynności zawodowych ), albowiem ocena tych warunków nie wpływa na fakt nie występowania u skarżącego objawów klinicznych choroby zawodowej . Mimo wieloletniej, uciążliwej pracy skarżącego na stanowisku operatora żurawia zarzuty podnoszone w skardze nie mogły być uwzględnione. Z przyczyn podanych wyżej, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.