VII SA/Wa 2398/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Bożena Więch – Baranowska po rozpoznaniu w dniu 29 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na decyzję Wojewody \ z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: sprostować oczywistą omyłkę w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2398/11 w ten sposób, że znajdujące się na stronie 4 uzasadnienia, w wersie 13 licząc od góry słowa: "Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie." zastąpić słowami: "Skarga w niniejszej sprawie zasługuje na uwzględnienie." Wyrokiem z dnia 21 marca 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 2398/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na skutek skargi Z. B. uchylił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...]. Na stronie 4 uzasadnienia powyższego wyroku, Sąd stwierdził: "Skarga w niniejszej sprawie nie zasługuje na uwzględnienie." W związku z powyższym pełnomocnik strony skarżącej złożył wniosek o dokonanie wykładni ww. wyroku. Sąd potraktował ww. pismo jako wniosek o sprostowanie uzasadnienia wyroku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sprostowaniu podlegają niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki zawarte w wyroku. Wykładnia gramatyczna wymienionego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też porównania ich z innymi niebudzącymi okolicznościami. W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 marca 2012 r. zaistniała oczywista omyłka, gdyż zarówno z sentencji tego wyroku, jak również z treści uzasadnienia wynika, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę. Nie ulega zatem wątpliwości, że zaistniały błąd był w istocie oczywistą omyłką, dlatego na podstawie art. 156 § 1 i 2 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.