VII SA/Wa 2399/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Mirosława Kowalska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. i L. S. prowadzących działalność pod nazwą "L[...]" . w N. D. M. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...]września 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe. 2. zwrócić B. P. i L. S. prowadzącym działalność pod nazwą "L[...]" . w N. D.M. wpis od skargi w kwocie 200 zł. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. B[...] P[...] i L[...] S[...] prowadzący działalność pod nazwą "L[...]" . w N. D. M., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli skargę na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2010 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej. Następnie pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. pełnomocnik skarżących cofnął skargę na wskazaną wyżej decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W literaturze przedmiotu przyjmuje się, że cofnięcie skargi jest rezygnacją strony z kontynuowania wszczętego przez nią postępowania przed sądem administracyjnym. Cofnięcie skargi może mieć zarówno formę pisemną, jak i ustną złożoną do protokołu rozprawy (B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 159). Z ww. przepisu wynika, że Sąd rozpoznający wniosek skarżących w przedmiocie cofnięcia skargi dokonuje w określonych granicach merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sąd ten musi mieć na względzie by cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa, jak również by wskutek cofnięcia skargi nie pozostały w obrocie prawnym akty lub czynności dotknięte wadą nieważności. Sąd rozpoznając wniosek skarżących o cofnięciu skargi nie stwierdził, aby w sprawie wystąpiły przesłanki wyłączające skuteczność cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 P.p.s.a i orzekł jak w sentencji.