VII SA/Wa 24/14

Dnia 30 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska Sędzia WSA Ewa Machlejd Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 30 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.J. i A.F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...] w przedmiocie odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odmówić dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 maja 2014 r. w sprawie o sygn. akt VII SA/Wa 24/14 W niniejszej sprawie wyrokiem z dnia 9 maja 2014 r., po rozpoznaniu sprawy ze skargi B.J. i A.F. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. znak: [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę. Pismem z dnia 15 maja 2014 r. skarżący A.F. złożył wniosek o dokonanie wykładni wyroku poprzez wyjaśnienie, na jakiej podstawie prawnej Sad uznał za zgodne z prawem działania osób trzecich względem nieruchomości będącej przedmiotem postepowania, czyli budynku usytuowanego na działce ew. nr [...] z obrębu [...] w [...]. W piśmie z dnia 22 maja 2014 r. wniosek o wykładnię wyroku złożyła B.J. wnosząc o wyjaśnienie na jakiej podstawie prawnej W.S. występuje w sprawie jako strona. W dniu 17 czerwca 2014 r. odpis wyroku doręczono obojgu skarżącym. W piśmie z dnia 18 czerwca 2014 r. A.F. ponownie zwrócił się o wykładnię wyroku zwracając uwagę na wątpliwości co do jego treści, z uwagi na fakt, że sprawa dotyczy przejęcia budynku w celu eksterminacji Narodu Żydowskiego oraz ponieważ wbrew twierdzeniu Sądu jest stroną postępowania z tytułu bycia spadkobiercą ojcowizny i w związku z tym wnosząc o wyjaśnienie na jakiej podstawie Sąd uznał, że nie jest on stroną postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 158 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270, ze zm., dalej: p.p.s.a.) Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W orzecznictwie sądowym wskazuje się, iż konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 października 2012 r. I OSK 2000/11 LEX nr 1269638, z dnia 13 marca 2012 r. II GSK 1121/11, LEX nr 1145479, z dnia 9 grudnia 2011 r. I OZ 1018/11 LEX nr 1149513). A.F. i B.J. złożyli wnioski o wykładnię wyroku wydanego w dniu 9 maja 2014 r., domagając się wyjaśnienia, dlaczego Sąd uznał za zgodne z prawem działania osób trzecich względem nieruchomości będącej przedmiotem postepowania, na jakiej podstawie prawnej W.S. występuje w sprawie jako strona oraz na jakiej podstawie Sąd uznał, że A.F. nie jest stroną postępowania. Tego typu wniosek, stanowiący w istocie polemikę z odmiennym niż oczekiwała strona stanowiskiem sądu zaprezentowanym w orzeczeniu, nie może być uwzględniony (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 6 czerwca 2012 r. I FSK 677/11 LEX nr 1333026, z dnia 23 września 2011 r. II FSK 1224/10 LEX nr 948926). Podniesione przez A.F. oraz B.J. w złożonych wnioskach okoliczności zmierzają do zakwestionowania trafności rozstrzygnięcia i mogą być podnoszone w drodze skargi kasacyjnej od wyroku, nie zaś w drodze wniosku o jego wykładnię. W związku z powyższym orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 158 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.