VII SA/Wa 240/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska(spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Protokolant spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Gastronomicznej z siedzibą w [...] na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2012 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: oddalić wniosek S.K. o dopuszczeniu go do udziału w charakterze uczestnika postępowania na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. W piśmie z dnia [...] marca 2015 r. (k. 133) S. K., dalej "wnioskodawca", działający przez pełnomocnika - adw. S. K., wniósł o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi [...] Spółdzielni Gastronomicznej w [...], dalej "skarżąca", na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2012 r., znak: [...] W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik wnioskodawcy podał, że jego mocodawca jest właścicielem zabytkowej kamienicy w [...], przy ul. [...], w której znajduje się zabytkowe wyposażenie Kawiarni "[...]" a wyposażenie to nie może być z Kawiarni usunięte z uwagi na regulację prawną zawartą w ustawie z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków (Dz. U. Nr 162, poz. 1568, ze zm.) i bez zgody [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Podniósł także, iż działalność wnioskodawcy na polu ochrony zabytkowych przedmiotów była uznawana zawsze przez Skarb Państwa za niezwykle społecznie pożyteczną, o tyle skarżąca zupełnie bezzasadnie domagała się od wnioskodawcy zapłaty z tego tylko tytułu, że zabytkowe ruchomości znajdowały się w sposób konieczny i wymagany przez ustawę o ochronie zabytków w kamienicy stanowiącej własność uczestnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Oceniając wniosek o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym, należy mieć przede wszystkim na względzie okoliczność, że zaskarżone postanowienie w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] lipca 1971 r., l.dz. [...], wpisującej do rejestru zabytków kamienicę przy ul. [...] w [...] wraz z wyposażeniem i wystrojem wnętrz, w części dotyczącej wpisania do rejestru wyposażenia i wystroju wnętrz, zostało wydane w wyniku wniosku złożonego przez skarżącą – [...]Spółdzielnię Gastronomiczną w [...]. Zgodnie z art. 33 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), dalej "p.p.s.a.", osoba która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, jest uczestnikiem tego postępowania na prawach strony. W myśl § 2 ww. artykułu, udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4, w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności. Na postanowienie o odmowie dopuszczenia do udziału w sprawie przysługuje zażalenie. Zgodnie zaś z art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267, ze zm.), dalej "k.p.a.", gdy żądanie, o którym mowa w art. 61 (w sprawie wszczęcia postępowania), zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. W niniejszej zaś sprawie należy uznać, iż postępowanie administracyjne nie toczy się. Zaskarżone postanowienie dotyczy bowiem odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w [...] z dnia [...] lipca 1971 r. Dlatego też, mając na względzie ww. przepisy, nie zostały spełnione przesłanki, aby uznać wnioskodawcę za uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego w sytuacji, gdy zakończone postępowania administracyjnego nie zostało wznowione i nie toczy się. Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie podziela odmiennego poglądu prezentowanego w orzecznictwie, zgodnie z którym wydanie postanowienia o dopuszczeniu bądź odmowie dopuszczenia konkretnej osoby do udziału w postępowaniu na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. zależy głównie od tego, czy wynik postępowania dotyczy interesu prawnego podmiotu ubiegającego się o uzyskanie statusu uczestnika, gdyż przepis ten będzie miał zastosowanie także wtedy, gdy uprzednio nie toczyło się żadne postępowanie, w którym miałby brać udział podmiot zgłaszający swój udział w charakterze uczestnika (por. postanowienie NSA z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. akt II OZ 457/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Sądu, wykładnia powyższego przepisu wskazuje, że przesłanką dopuszczenia danego podmiotu do udziału w postępowaniu sądowym musi być nie tylko posiadanie przez niego interesu prawnego, lecz również okoliczność, iż postępowanie administracyjne toczyło się, lecz podmiot ten nie brał w nim udziału. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 33 § 2 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji