VII SA/Wa 2400/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Leszek Kamiński (spr) Sędzia WSA Mirosława Pindelska Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego postanawia: oddalić wniosek T. O. i K. O. o wyłączenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Włodzimierza Kowalczyka, Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Mirosławy Kowalskiej oraz Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Urszuli Wilk. Z akt sprawy wynika, iż na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2012 r. uczestnicy postępowania K. O. i T. O. złożyli wniosek o wyłączenie składu orzekającego w sprawie VII SA/Wa 2400/11. We wniosku podnieśli, iż stracili zaufanie co do rzetelności i zgodności z prawem prowadzonych spraw. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – zwanej dalej ppsa, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 tej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. Zauważyć należy, iż ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa (art. 18 ppsa), jak i na wniosek strony (art. 19 ppsa) jest istotną gwarancją procesową. Ma ona zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Poza wypadkami wyłączenia z mocy samego prawa (art. 18 § 1 ppsa) wyłączenie sędziego następuje wówczas, jeżeli zachodzą takie okoliczności, które mogłyby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego. W literaturze przedmiotu oraz w orzecznictwie sądowoadministracyjnym zauważa się, iż o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione (post. NSA z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt OZ 3/04 niepubl.). Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi mogą być zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, a więc charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej (pozytywnej lub negatywnej), której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej itp., ale także wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do sformułowania uzasadnionych zastrzeżeń co do bezstronności sędziego przy rozstrzyganiu danej sprawy (zob. S. Szuster, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX/el 2007). Wymaga podkreślenia to, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie, o której mowa w art. 19 ppsa musi faktycznie wystąpić. Nie może mieć charakteru potencjalnego, tj. być jedynie uprawdopodobniona przez stronę. Ponadto okoliczność ta musi być przez stronę uzasadniona, co wiąże się z przedstawieniem we wniosku odpowiedniej argumentacji. Niedopuszczalne jest natomiast formułowanie zarzutów o generalnym braku bezstronności danego sędziego w oderwaniu od specyfiki i okoliczności konkretnej sprawy. Wyłączenie sędziego w oparciu o przepis art. 19 ppsa może nastąpić wyłącznie w toku danego postępowania sądowo - administracyjnego, natomiast okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności może wystąpić zarówno w trakcie, jak i jeszcze przed wszczęciem danego postępowania. Z oświadczeń odebranych od sędziów objętych wnioskiem o wyłączenie wynika, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 19 ppsa, tj. okoliczności, które mogłyby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego, którego dotyczył wniosek skarżącej. Również w ocenie Sądu okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności wskazanych we wniosku sędziów, o której mowa w art. 19 ppsa, w danej sprawie faktycznie nie wystąpiła, dlatego brak jest podstaw do zastosowania określonych w ustawie środków prawnych tj. wyłączenia sędziego w oparciu o wskazane na występie rozważań Sądu przesłanki. Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 22 § 2 w zw. z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.