VII SA/Wa 2403/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak - Pęczkowska, , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant Anna Tomaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2010 r. sprawy ze skargi T. W. w przedmiocie skargi na niewykonanie przez Szpital Kliniczny im [...] w W. wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. w sprawie o sygn. akt OSA 1/03 postanawia: odrzucić skargę. VII SA/Wa 2403/09 UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny w składzie 7 sędziów wyrokiem z dnia 19 maja 2003 r. sygn. akt OSA 1/03 uznał uprawnienie T. W. do udostępnienia skarżącej przez Szpital Kliniczny im. [...] w W. dokumentacji medycznej zbiorczej w zakresie dotyczącym jej osoby w formie wyciągów, odpisów lub kopii z tej dokumentacji. Skarżąca domagała się wydania odpisów z dokumentacji medycznej zbiorczej dotyczących jej osoby (księgi chorych oczekujących na przyjęcie do szpitala, księgi chorych oddziału, księgi raportów pielęgniarskich, księgi raportów lekarskich, księgi bloku operacyjnego, księgi badań diagnostyki laboratoryjnej, księgi pracowni RTG, księgi pracowni histopatologicznej, księgi pracowni diagnostycznej i księgi zabiegów szpitala), ponieważ pomimo wezwań Szpital nie spełnił tego żądania. Tak sformułowane żądanie oznaczało, że skarżąca nie występuje o udostępnienie jej informacji o działalności Szpitala w ogóle, lecz odwołuje się do uprawnienia pacjenta, o którym mowa w art. 18 ust. 3 pkt 1 cytowanej ustawy, a więc nie chodzi o udostępnienie informacji publicznej na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę T. W.o wyjaśnił, że sprawa o udostępnienie pacjentowi dokumentacji medycznej nie jest rozstrzygana w drodze decyzji administracyjnej, gdyż takiej prawnej formy załatwienia tej sprawy nie przewiduje omawiana ustawa. Jest to więc sprawa, do której nie mają zastosowania przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Udostępnienie dokumentacji medycznej pacjentowi następuje w drodze działania (czynności) zakładu. Jest to czynność w sprawie uznania uprawnienia pacjenta wynikającego z mocy przepisu prawa . Szpital Kliniczny w W. nie wykonał wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19.05.2003 r. Nie zostały bowiem udostępnione skarżącej zapisy z księgi raportów lekarskich, dlatego też wyrokiem z dnia 3 marca 2004 r. Sygn akt 1809/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi T. W. na niewykonanie przez Szpital Kliniczny wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. (sygn. akt OSA 1/03) - w przedmiocie uznania uprawnienia T. W. do udostępnienia przez Szpital Kliniczny dokumentacji medycznej zbiorczej w zakresie dotyczącym jej osoby, w formie wyciągów, odpisów lub kserokopii z tej dokumentacji - wymierzył Szpitalowi Klinicznemu grzywnę w wysokości 6.000 zł. VII SA/Wa 2403/09 Szpital kliniczny złożył na ten wyrok skargę kasacyjną, która została oddalona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2005r. OSK 1389/04 W dniu 13 listopada 2009r. T. W. wystąpiła do Sądu ponownie ze skargą na niewykonanie wyroku sygn. Akt OSA/1.03r. z dnia 19 maja 2003r. i bezczynność Szpitala Klinicznego im. [...] w W. przy ul. K. Wyjaśniła, że w sprawie o sygn. Akt I SA1809/03 dot. niewykonaniem wyroku wskazała dokumenty, które szpital kliniczny zatrzymał i odmówił ich wydania. Wskazała, że Pełnomocnik szpitala Mec. B. D. na rozprawie w dniu 16 sierpnia 2004r. przedłożyła do akt sprawy wraz z dwoma załącznikami, sporządzone i podpisane przez Z-cę Dyrektora ds. Lecznictwa zawiera wiele nieprawdziwych treści i niezgodnych z rzeczywistym stanem faktycznym, o czym świadczą pisma z dnia 02.06.2003r., oraz wydane dokumenty w późniejszym terminie. Zdaniem strony skarżącej szpital kliniczny odmawia wydania protokołu operacji z "Księgi Wykonania Operacji" z podpisem całego zespołu operacyjnego. Protokół ten jest niezgodny ze wzorem protokołu operacyjnego, który znajduje się w tej księdze i nie jest zgodny z wydanym rozporządzeniem Ministra Zdrowia i Opieki z dnia 17 grudnia 1992r. W odpowiedzi na skargę Szpital kliniczny wnosi o odrzucenie skargi podnosząc, że niniejsza sprawa objęta przedmiotową skargą tj. na niewykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2003 roku sygn. akt OSA 1/03 w przedmiocie udostępnienia dokumentacji medycznej została już prawomocnie osądzona wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 kwietnia 2005 roku sygn. akt OSK 1389/04, Okoliczność, że sprawa niewykonania przez Szpital wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 roku sygn. akt OSA 1/03 była już przedmiotem badania przez Sąd i została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem - wyklucza zdaniem Szpitala Klinicznego możliwość ponownego rozstrzygnięcia tej samej sprawy. Na rozprawie w dniu 14 czerwca 201 Or. pełnomocnik strony skarżącej wniósł na podstawie art 154 § 1 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymio ponowne zasądzenie grzywny w maksymalnej wysokości. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w VII SA/Wa 2403/09 razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Okoliczność, że sprawa niewykonania przez Szpital wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 roku sygn. akt OSA 1/03 była już przedmiotem badania przez Sąd i została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem orzekającym grzywnę w wysokości 6000zl w świetle postanowień t. 154 cyt. ustawy nie wyklucza zdaniem Sądu, możliwości ponownego złożenia skargi na bezczynności organu po wyroku. Z powyższego przepisu wynika jednak, że warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi o ponowne ukaranie organu grzywną jest uprzednie pisemne wezwanie przez stronę skarżącą właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Oznacza to, że jeżeli strona nie wezwała organu do wykonania orzeczenia sądu, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.). W tej sytuacji możliwość poddania skargi merytorycznej ocenie sądu, każdorazowo poprzedzana jest formalnoprawną jej kontrolą. Wyłącznie bowiem skarga spełniająca ustawowe wymogi formalne może być uznana za dopuszczalną. Skarga niniejsza podlegała odrzuceniu z racji niewyczerpania przez skarżącą przed jej wniesieniem do sądu obowiązku, wynikającego z treści art. 154 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, czyli uprzedniego, pisemnego wezwania organu do wykonania wyroku lub załatwienia W aktach administracyjnych nadesłanych przez organ nie ma takiego pisemnego wezwania skarżącej wystosowanego do organu po dniu wydania prawomocnego wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie o sygn. akt 1809/03 czyli po dniu 15 kwietnia 2005r. Na rozprawie w dniu 14 czerwca 2010 r. skarżąca oświadczyła, że nie pisemnie nie wzywała organu do wykonania wyroku, sądząc, że Sąd zwróci się o wydanie dokumentów. Z uwagi na fakt, że pisemne wezwanie do wykonania wyroku determinuje dopuszczalność skargi, o której mowa w art. 154 § 1, skarżąca zobowiązana jest do wykazania, iż takie wezwanie zostało wniesione do organu. W ocenie Sądu, wezwanie o którym mowa ma bowiem służyć zdyscyplinowaniu organu i może nieść dla niego negatywne konsekwencje w postaci wymierzenia kolejnej grzywny przez Sąd. Z tego VII SA/Wa 2403/09 też powodu, wezwanie organu do wykonania wyroku powinno mieć charakter bezsporny i nie wystarczy w tej sytuacji ewentualne ustne wezwanie organu do wykonania wyroku, na które powołała się skarżąca. Biorąc zatem pod uwagę, iż skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia, wniesienie skargi do Sądu było niedopuszczalne i należało z tej przyczyny skargę odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 powołanej ustawy.