VII SA/Wa 2404/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA –Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 31 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i G. C. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. T. i G. C. złożyli skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r., znak: [...] nakazującą skarżącym usunięcie nieprawidłowości poprzez wykonanie określonych czynności i robót budowlanych polegających na dokonaniu wzmocnienia więźby dachowej nad segmentem skarżących, zlokalizowanym na działce nr ew. [...] oraz na wzmocnieniu wspólnej ściany nośnej między segmentem skarżących, a segmentem Państwa [...] na wysokości wszystkich kondygnacji budynku. Pismem z dnia [...] listopada 2010 r. skarżący wystąpili o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż wykonanie decyzji skutkowałoby koniecznością poniesienia przez skarżących znacznych kosztów związanych ze zleceniem wykonania projektu technicznego, zakupem materiałów budowlanych, czy opłaceniem wykonawcy robót. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn zm.) – dalej: "p.p.s.a.", po przekazaniu skargi sądowi o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności orzeka ten Sąd. Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia wniosku lub uzasadnienie go w sposób lakoniczny, sprowadzający się w gruncie rzeczy do przytoczenia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, uniemożliwia Sądowi ocenę, czy przesłanki te w sprawie zachodzą. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tymczasem we wniosku ograniczono się w istocie do przytoczenia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący ogólnikowo wskazali, iż wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby trudnymi do odwrócenia konsekwencjami natury finansowej przez powstanie straty materialnej wynikającej z samego kosztu robót budowlanych. Nie jest to argument uzasadniający istnienie szczególnych okoliczności uzasadniających odmowę wstrzymania wykonania decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody", o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających jej istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji.