VII SA/Wa 2408/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. i M. F. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia 12 listopada 2013 r. A. F. i M. F. reprezentowani przez r.pr. P. G. zobowiązani zostali do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Odpis zarządzenia doręczony został skarżącym reprezentowanym przez pełnomocnika w dniu 21 listopada 2013 r. W dniu 10 stycznia 2014 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) skarżący złożyli wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu skarżący podnieśli, że r.pr. P. G. po otrzymaniu wezwania do uiszczenia wpisu sądowego przekazał im drogą mailową w dniu 22 listopada 2013 r. informację o konieczności uiszczenia wpisu. A. F. i M. F. wskazali, że z powodu choroby skarżącego, a następnie wielu wyjazdów służbowych w ostatnich dwóch miesiącach nie odebrali na czas maila od pełnomocnika. Dopiero w dniu 7 stycznia 2014 r. dotarła do nich informacja o powyższym wezwaniu i konieczności dokonania wpłaty. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie zaś do art. 87 § 2 ustawy w piśmie zawierającym wniosek o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania szczególnej staranności przy prowadzeniu własnych spraw. Przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Za taką nie dającą się przezwyciężyć przeszkodę nie można uznać okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku. Podkreślić trzeba, że w przypadku, gdy strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, kryterium należytej staranności jest podwyższone, ponieważ adwokat czy radca prawny posiadają stosowne przygotowanie i znajomość procedur sądowoadministracyjnych zapewniające prawidłowe prowadzenie sprawy. Skarżący uzasadniając wniosek wskazali, że z powodu choroby skarżącego, a następnie wielu wyjazdów służbowych w ostatnich dwóch miesiącach nie odebrali na czas maila od r.pr. P. G., przesłanego im w dniu 22 listopada 2013 r., zawierającego prośbę o dokonanie wpłaty wpisu (według oświadczenia skarżący odebrali go dopiero 7 stycznia 2014 r.). Należy wobec tego wskazać, że brak należytej komunikacji pomiędzy pełnomocnikiem a skarżącymi nie jest przesłanką uzasadniającą brak winy w uchybieniu terminu. Mocodawcy wraz z pełnomocnikiem powinni ustalić taki sposób komunikowania się, który zapewni jak najszybsze przekazywanie informacji. Warto jednocześnie wskazać, że nie wiadomo, w jaki sposób choroba skarżącego czy też wyjazdy służbowe mogły uniemożliwić skarżącym odbieranie korespondencji mailowej. Podkreślić ponadto trzeba, że profesjonalny pełnomocnik, dbający należycie o interesy reprezentowanego mocodawcy, powinien przedsięwziąć odpowiednie kroki, aby dysponować środkami niezbędnymi na poczet wpisu. Znajomość procedur sądowoadministracyjnych umożliwia bowiem pełnomocnikowi samodzielne obliczenie należnego w sprawie wpisu nawet wówczas, gdy stronie nie zostało jeszcze doręczone zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu. Od profesjonalnego pełnomocnika można zatem było wymagać, aby dokonał obliczenia wysokości wpisu, jaki będzie zobowiązana uiścić strona i zabezpieczył na ten cel odpowiednią ilość środków pieniężnych pozyskując je od strony. Brak jest zatem podstaw do stwierdzenia, iż A. F. i M. F. uchybili terminowi do uiszczenia wpisu sądowego od skargi bez własnej winy, wobec czego należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 cytowanej ustawy.