VII SA/Wa 2410/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA- Bogusław Cieśla po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025r. na posiedzeniu niejawnym sprawy sprzeciwu A. N. i G.N. od postanowienia Wojewody Mazowieckiego z 14 sierpnia 2025r. Nr 356/OPO/2025 w przedmiocie wznowienia postępowania postanawia: odrzucić sprzeciw Postanowieniem z dnia 14 sierpnia 2025r. Nr 356/OPO/2025 Wojewoda Mazowiecki uchylił postanowienie Starosty G. z dnia [...]. czerwca 2025r. znak: [...]. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W postanowieniu tym zawarto pouczenie, że na postanowienie to służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu, w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia. Postanowienie to zostało doręczone A. N. i G. N. w dniu 26 sierpnia 2025r. Skargę na ww. postanowienie skarżący wysłali do organu za pośrednictwem systemu e-doręczenia w dniu 23 września 2025r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 64f ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024r., poz. 935 ze zm.( dalej: "p.p.s.a.") od postanowienia, do którego odpowiednie zastosowanie ma przepis art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.-Kodeks postępowania administracyjnego skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści postanowienia może wnieść od niego sprzeciw. Przepisy art. 64b-64e stosuje się odpowiednio. W myśl zaś art. 64c § 1 p.p.s.a, sprzeciw od decyzji/postanowienia wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji/postanowienia. Stosownie natomiast do treści art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze,' jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przepis art. 58 § 3 p.p.s.a. stanowi z kolei, że sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie kwestionowane postanowienie wydane zostało na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., wobec czego właściwym środkiem do jego zaskarżenia był sprzeciw, który należało wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia postanowienia. Jak wynika z akt administracyjnych, postanowienie Wojewody Mazowieckiego z 14 sierpnia 2025r. doręczono skarżącym A. N. i G. N. w dniu 26 sierpnia 2025r. Przewidziany ustawą, 14-dniowy termin na wniesienie sprzeciwu upływał w dniu 9 września 2025 r. Skarżący wnieśli natomiast skargę w dniu 23 września 2025r., a zatem z uchybieniem terminu do wniesienia sprzeciwu. Zasygnalizować jednocześnie należy, że organ odwoławczy błędnie pouczył o prawie wniesienia od zaskarżonego postanowienia skargi, zamiast sprzeciwu. Treść tego pouczenia nie uchyla jednak skutków spóźnionego złożenia sprzeciwu, ponieważ tryb, termin oraz sposób wniesienia środka zaskarżenia, wiążąco określają przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, że pouczenie nie może kreować terminu do wniesienia środka zaskarżenia (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lutego 2017 r., sygn. akt IIOSK1363/15, zdnia 9 grudnia 2016 r., sygn. akt II OSK702/15). Natomiast zgodnie z art. 112 k.p.a. błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania lub skutków zrzeczenia się odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia. Fakt błędnego pouczenia strony może natomiast stanowić przesłankę do przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu przez Sąd. Ze względu na powyższe, na podstawie art. 64c § 1 w zw. art. 64 f i art. 64b § 1, w zw. z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w postanowieniu. ----------------------- Sygn. akt VII SA/Wa 2410/25 #