VII SA/Wa 2412/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Gierak-Podsiadły, Sędziowie sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), sędzia WSA Monika Kramek, Protokolant ref. staż. Kamil Mazański, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2018 r. sprawy ze skargi Z.S. i T. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących Z. S. i T. S. solidarnie kwotę 980 (dziewięćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. VII SA/Wa 2412/17 UZASADNIENIE [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017r., poz. 1257) oraz na podstawie art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) po rozpatrzeniu odwołania Z. i T. S. reprezentowanych przez A. C. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...].07.2017 r., znak: [...], nakazującej inwestorowi – Z. i T. S. dokonanie całkowitej rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniem budowlanym tj. zbiornikiem na nieczystości ciekłe znajdujących się na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]- utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że w dniu [...].02.2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] na wniosek strony – Z. i T. S. wszczął postępowanie administracyjne w sprawie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniem budowlanym tj. zbiornikiem na nieczystości ciekłe, znajdujących się na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]. W wyniku czynności kontrolnych przeprowadzonych w dniu [...].04.2015 r. ustalono, że na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...], znajduje się m. in. parterowy budynek mieszkalny jednorodzinny konstrukcji murowanej o wymiarze rzutu 7,70 m x 11,16 m. Budynek z dachem jednospadowym o kierunku spadku wschodnim kryty eternitem falistym i tworzywem sztucznym bez muru wystającego ponad połać dachową od strony zachodniej. Od strony wschodniej budynku istnieje zadaszony taras o wymiarze rzutu 2,50 m x 6,00 m. Zadaszenie z dachem jednospadowym kryty tworzywem -sztucznym wsparty na trzech słupkach stalowych. Wewnątrz budynku wydzielone są pomieszczenia pełniące funkcję: łazienki, kuchni i wysokości w świetle 2,66 m oraz ganek o wysokości w świetle 2,48 m. Budynek zlokalizowany w zmiennej odległości wynoszącej od 0,38 m do 0,46 m mierząc od istniejącego ogrodzenia od strony zachodniej. Budynek z otworami okiennymi od strony zachodniej i gankiem od strony wschodniej o wymiarze rzutu 2,40 m x 2,50 m. Budynek podłączony do miejskiej sieci wodociągowej i jedno komorowego zbiornika na nieczystości ciekłe. PINB w [...] postanowieniem Nr [...] z dnia [...].06.2015 r. wstrzymał roboty budowlane prowadzone przy budowie przedmiotowego budynku mieszkalnego i nałożył na inwestorów – Z. i T. S. obowiązek przedłożenia oceny technicznej w/w budynku. Następnie organ powiatowy decyzją Nr [...] z dnia [...].06.2015 r. nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia czterech egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego spornego budynku. T. S. w dniu [...].07.2015 r. w organie powiatowym przedłożył dokumentację wymaganą postanowieniem Nr [...]. T. i Z. S. w dniu [...].11.2015 r. w PINB w [...] przedłożyli cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego. Organ powiatowy postanowieniem Nr [...] z dnia [...].12.2015 r. wezwał inwestorów do usunięcia braków w przedłożonej dokumentacji. Przy piśmie z dnia [...].06.2016 r. zwrócono cztery egzemplarze projektu budowlanego zamiennego i dwa egzemplarze oceny technicznej. PINB w [...] decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2017 r. nakazał inwestorowi – Z. i T. S. dokonanie całkowitej rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniem budowlanym tj. zbiornikiem na nieczystości ciekłe znajdujących się na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Odwołanie od w/w rozstrzygnięcia w ustawowym terminie złożyli Z. i T. S. reprezentowani przez A.C.. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazał, że jego kompetencje obejmują zarówno korygowanie wad prawnych rozstrzygnięć organu pierwszej instancji, polegających na niewłaściwym zastosowaniu przepisów prawa materialnego, bądź postępowania administracyjnego, jak i wad polegających na niewłaściwej ocenie okoliczności faktycznych. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego zaskarżona decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] jest prawidłowa. Na wstępie organ ten wskazał, że Z. i T. S. przy piśmie z dnia [...].02.2015 r. wystąpili do organu nadzoru budowlanego I instancji o legalizację istotnych odstępstw od projektu budowlanego dotyczącego budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniem budowlanym tj. zbiornikiem na nieczystości ciekłe znajdujących się na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]. W piśmie wskazali, że pozwolenie na budowę było wydane w latach 80-tych, zaś decyzję i projekt budowlany zagubiono. Urząd Miejski w [...] przy piśmie z dnia [...].03.2015 r. poinformował, że (...) w rejestrach z lat 1980 - 1989 nie znaleziono sprawy dotyczącej budynku mieszkalnego. Widnieje jednak pozycja dotycząca pozwolenia na budowę budynku gospodarczego z podanym adresem inwestycji "[...]" i nr decyzji [...] z dnia [...].11.81 r. Jednakże w zbiorach archiwalnych urzędu brak jest powyższej dokumentacji. Ponadto do protokołu kontroli Z. i T. S. złożyli oświadczenie, iż "(...) budynek mieszkalny został wybudowany na podstawie pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...].11.1981r. jako budynek gospodarczy. Dziennik budowy zaginął a roboty budowlane przy budowie budynku nie zostały przerwane na okres dłuższy niż dwa lata. W trakcie budowy zmieniono przeznaczenie budynku na funkcję mieszkalną, dobudowano ganek wraz z tarasem i zadaszeniem a osadnik ścieków był ujęty w pozwoleniu na budowę. " Również w odwołaniu wskazano, że inwestorzy uzyskali decyzję o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego, a w toku realizacji inwestycji zmieniono sposób użytkowania na mieszkalny. Organ ocenił zatem , że nie jest kwestią sporną, że inwestycję rozpoczęto na podstawie decyzji właściwego organu, a tym samym nie można uznać, że obiekt stanowi samowolę budowlana i że postępowanie powinno być prowadzone na podstawie przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. w związku z art. 103 ust. 2 Prawa budowlanego z 1994 r. Organ II instancji podkreślił , że podziela pogląd Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] , który w toku prowadzonego postępowania stwierdził, że inwestorzy roboty budowlane przy budowie przedmiotowego budynku prowadzili z odstępstwami polegającymi na zmianie zagospodarowania działki, zmianie kubatury budynku i powierzchni zabudowy, zmianie długości, szerokości budynku i zmianie zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oraz zmianie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wskazał, że także w odwołaniu od zaskarżonej decyzji stwierdzono, że "W roku 1981 Inwestor Państwo Z. i T. S. otrzymał w urzędzie Gminy [...] Decyzję Lokalizacyjną na wybudowanie budynku gospodarczego, (uwiarygodnia to umowa z WZIR na wykonanie szkicu do lokalizacji budynku w roku 1981 - załącznik nr 1) i nabył tym samym prawa realizowania budowy zgodnie z planem obowiązującym w roku 1981. Budynek gospodarczy w kolejnych latach w efekcie zmiany jego faktycznego przeznaczenia zmienił się na budynek mieszkalny, dlatego obecnie procedujemy legalizację budynku mieszkalnego. W dniu [...]. VII. 1981 r. Inwestor podpisuje umowę z MZIR na wykonanie projektu budynku wówczas nazywanego gospodarczym (załącznik nr 2) i uzyskuje Pozwolenie na budowę - Decyzję nr [...] wydana przez Naczelnika Gminy [...] w dniu [...].11.1981 r." Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu [...]WINB wskazał, że organ powiatowy nie kwestionował uzyskania powyższych dokumentów. Odpierając kolejny zarzut zawarty w odwołaniu dotyczący prowadzenia postępowania na podstawie ustawy Prawo budowlane z 1974 r. wskazał, że zgodnie z dyspozycją art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy, tj. przed dniem 1 stycznia 1995 r., wyłączone jest stosowanie art. 48 ustawy. Oznacza to zdaniem organu, że likwidacja samowoli budowlanej następuje na podstawie przepisów art. 37 - 42 Prawa budowlanego z 1974 r. W omawianej sprawie wydano decyzje o pozwoleniu na budowę, co potwierdza treść pisma Starosty Powiatowego w [...] z dnia [...].02.2017 r., a zatem obiektu nie można uznać za samowolę budowlaną. Natomiast legalizacja istotnych odstępstw od projektu budowlanego następuje na podstawie art. 50-51 Prawa budowlanego z 1994 r. niezależnie od daty ich wykonania. Z uwagi na w/w ustalenia w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego organ powiatowy prawidłowo uznał, że zasadnym jest przeprowadzenie w niniejszej sprawie postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 51 Prawa budowlanego. Zgodnie z art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego właściwy organ w drodze decyzji w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian". W omawianej sprawie taka decyzja została wydana (decyzja Nr [...] - decyzja ta jest ostateczna i nie złożono od niej odwołania). Dokonując analizy rozwiązań projektowych przedstawionych w przedłożonym projekcie budowlanym zamiennym z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] stycznia 2002 r.) organ odwoławczy stwierdził, że zastosowany na budynku dach jednospadowy, jak również nachylenie połaci dachowej 5° narusza ustalenia obowiązującego obecnie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (winny być zastosowane dachy dwu- i wielospadowe i nachylenie połaci w granicach 35° i 45°). Ponadto usytuowanie przedmiotowego budynku w odległości 1,10 m względem zachodniej granicy działki narusza przepisy techniczno - budowlane. W myśl § 12 ust. 1-3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r., poz. 1422) "1. Jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż: 1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy; 2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. 2. Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W zabudowie jednorodzinnej, uwzględniając przepisy odrębne oraz zawarte w § 13, 60 i 271-273, dopuszcza się: 1) sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m; 2) sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli będzie on przylegał całą powierzchnią swojej ściany do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce lub do ściany budynku projektowanego, dla którego istnieje ostateczna decyzja o pozwoleniu na budowę, pod warunkiem że jego część leżąca w pasie o szerokości 3 m wzdłuż granicy działki będzie miała długość i wysokość nie większe niż ma budynek istniejący lub projektowany na sąsiedniej działce budowlanej; 3) rozbudowę budynku istniejącego, usytuowanego w odległości mniejszej niż określona w ust. 1 od granicy z sąsiednią działką budowlaną, jeżeli w pasie o szerokości 3 m wzdłuż tej granicy zostaną zachowane jego dotychczasowe wymiary, a także nadbudowę tak usytuowanego budynku o nie więcej niż jedną kondygnację, przy czym w nadbudowanej ścianie, zlokalizowanej w odległości mniejszej niż 4 m od granicy nie może być otworów okiennych lub drzwiowych; 4) sytuowanie budynku gospodarczego i garażu o długości mniejszej niż 5,5 m i o wysokości mniejszej niż 3 m bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości nie mniejszej niż 1,5 m ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych". Usytuowanie przedmiotowego obiektu stoi w sprzeczności z ww. przepisami. Reasumując organ wskazał, że analiza projektu w świetle art. 35 ust. 1 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego prowadzi do stwierdzenia, że nie może on zostać zatwierdzony. W związku z nieuzupełnieniem projektu budowlanego zamiennego (wymaganego decyzją Nr [...] i postanowieniem Nr [...]) organ I instancji prawidłowo decyzją Nr [...] z dnia [...].07.2017 r. nakazał inwestorom dokonanie całkowitej rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z urządzeniem budowlanym tj. zbiornikiem na nieczystości ciekłe znajdujących się na działce oznaczonej nr ewid. [...], położonej w miejscowości [...], gm. [...]. Organ odwoławczy ocenił, że organ powiatowy w związku z uznaniem, że projekt budowlany zamienny w dalszym ciągu nie spełnia przepisów oraz z jego nieuzupełnieniem (brak wskazania robót budowlanych umożliwiających doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z przepisami), zobligowany był do zastosowania trybu przewidzianego w art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego. Zgodnie z dyspozycją art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 51 ust. 1 pkt 3, właściwy organ wydaje decyzję nakazującą zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego. Zdaniem organu doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego zgodnego z pozwoleniem na budowę nie jest możliwe z uwagi na brak stanu poprzedniego zgodnego z decyzją o pozwoleniu na budowę, która została uchylona i nie ma jej w obrocie prawnym. Brak jest również dokumentacji projektowej pierwotnej. Nie jest również możliwe nakazanie zaniechania robót budowlanych, gdyż usankcjonowałoby to dokonane odstępstwa i istniejące naruszenie przepisów. Argumenty przedstawione przez skarżących w odwołaniu nie wnoszą , w ocenie organu odwoławczego, do sprawy istotnych elementów i nie mogą skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji organu I instancji. [...]WINB wskazał, że to w interesie inwestorów leży przedłożenie projektu budowlanego zamiennego odpowiadającego przepisom tak, aby istniała możliwość zakończenia postępowania naprawczego poprzez zatwierdzenie projektu, czego w omawianej sprawie nie uczyniono. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2017 r. nr [...] wnieśli Z. S. i T.S.. Skarżący zarzucili przedmiotowemu rozstrzygnięciu: 1. nieprawidłowego rozpoznania sprawy, poprzez nieuwzględnienie faktycznych dat i terminów prowadzenia spornego procesu budowlanego. 2. przyjęcia niewłaściwego trybu, czyli art. 50-51 ustawy z dnia 07 lipca 1994r zamiast art. 103 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane do rozpatrzenia przedmiotowej sprawy. 3. nieuwzględnieniu słusznego interesu strony i interesu społecznego. Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. pełnomocnik skarżących uzupełnił wniesioną skargę o następujące zarzuty: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj. - naruszenie art. 7, 77§ 1 kpa poprzez zaniechanie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego min. poprzez: a) brak ustalenia treści decyzji o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego oraz projektu budowlanego przedmiotowego budynku b) brak ustalenia czasu powstawania poszczególnych części przedmiotowego budynku c) braku ustalenia granic działki skarżących w czasie budowy - naruszenia art. 80 kpa poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i dokonanie rozstrzygnięcia sprawy bez prawidłowej oceny całokształtu materiału dowodowego min. a) poprzez brak wzięcia pod uwagę oświadczeń składanych ustnie i pisemnie przez skarżących, zeznań sąsiadki skarżących J. R., kartoteki budynków do określenia czasu budowy i jej etapów, co doprowadziło do uznania niezgodnie ze zgromadzonym materiałem iż obecnie istniejący kształt budynku powstał w ramach jednego przedsięwzięcia budowlanego opartego na jednym pozwoleniu na budowę, podczas gdy z materiału dowodowego wynika, że był to wieloletni proces z przerwami trwającymi ponad 2- lata b) błędne ustalenie iż budowa nadal się toczy tj. nie było od 1981 r. dwuletniej przerwy w budowie, w sytuacji gdy stan faktyczny budynku nie wskazuje na fakt wykonywania w nim żadnych prac budowlanych, a inwestorzy doprecyzowali swoje oświadczenie wskazując, że od 1994 r. nie prowadzono żadnych prac budowlanych c) brak oceny treści pozwolenia na budowę, przepisów prawa budownego oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obowiązujących w trakcie budowy do oceny legalności wykonanych prac i ewentualnego wyboru trybu procesu legalizacyjnego. d) nakazanie skarżących rozbiórki zbiornika na nieczystości ciekłe, pomimo tego iż zbiornik był objęty uzyskanym pozwoleniem na budowę i został wybudowany zgodnie z jego warunkami. 2) naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez naruszenie art. 51 ust. 5 prawa budowlanego poprzez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy w poniższej sprawie nie powinien on mieć zastosowania. Na podst. art. 145 par. 1 pkt 1 a,c ppsa pełnomocnik wniósł w imieniu skarżących o uwzględnienie skargi na decyzję i uchylenie decyzji II instancji w całości oraz na podst. art. 135 ppsa o uchylenie decyzji I instancji w całości. Ponadto w na podst. art. 200 ppsa wniósł o zasądzenie kosztów postępowania od organu na rzecz skarżących, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W wyniku analizy akt sprawy Sąd stwierdził, że skarga jest uzasadniona aczkolwiek nie w pełni z przyczyn w niej wymienionych. Zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało bowiem z naruszeniem reguł procedury administracyjnej art. 7, 77 §1 oraz 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przedmiotowej sprawie zaznaczyć należy przede wszystkim , że będący przedmiotem sporu obiekt został wzniesiony przez jego Inwestorów w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę , co przesądza, że nie stanowi on samowoli budowlanej , a postępowanie nie może być prowadzone na podstawie przepisów prawa budowlanego z 1974r. w związku z art.103 ust.2 obecnie obowiązującego prawa budowlanego. Dowodem na powyższe jest zarówno treść pisma Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...].03.2015r. jak i oświadczenia Z. i T. S. , z których to wprost wynika, że wydana została przez organ decyzja z dnia [...].11.1981r. o pozwoleniu na budowę budynku gospodarczego pod nr [...] , pod adresem [...], przy czym w/w uzupełnili, że wskazany budynek został wybudowany na podstawie wskazanego pozwolenia na budowę , jako budynek mieszkalny. Poza sporem pozostaje także, że wykonane przez Inwestorów roboty budowlane zostały przeprowadzone z istotnymi odstępstwami co do zmiany sposobu użytkowania obiektu . To zaś oznacza, że organy administracji trafnie oceniły, że w sprawie niniejszej legalizacja istotnych odstępstw od projektu budowlanego powinna mieć miejsce w oparciu o treść art. 50 -51 prawa budowlanego z 1994r. , bez względu na datę ich wykonania. Jednocześnie materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala na przyjęcie, że jedynym niewątpliwym odstępstwem inwestorów przy realizacji budynku gospodarczego była zmiana sposobu jego zagospodarowania na mieszkalny. Co do pozostałych odstępstw organy nie poczyniły żadnych niezbędnych ustaleń , ani co do treści pozwolenia na budowę oraz treści projektu architektoniczno-budowlanego , który tym pozwoleniem był zatwierdzony, a tym samym nie ustaliły jakie konkretnie odstępstwa miały miejsce w omawianych okolicznościach sprawy oraz czy ich charakter był istotny. W sprawie niniejszej podkreślić także należy, że organy administracji ustaliły, iż będący przedmiotem sporu budynek mieszkalny Skarżącego zlokalizowany jest w odległości 1,1 m od zachodniej granicy działki. Takie położenie, jak trafnie oceniły, jest sprzeczne z zapisami § 12 w zw. z § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2012r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, jednocześnie jednak organy obu instancji pominęły ten materiał dowodowy ( oświadczenia inwestora oraz sąsiadki) z którego wynika, że pierwotnie do wzniesienia obiektu doszło w granicy z nieruchomością sąsiednią , a przesunięcie granicy nastąpiło w okresie po zakończeniu budowy. Tymczasem w przypadku potwierdzenia tej okoliczności mogłoby to potencjalnie oznaczać korzystne dla inwestorów zachowanie odległości zabudowy w świetle cytowanych wyżej przepisów. Powyższe zdaniem Sądu oznacza, że zaniechanie przez organy administracji ustalenia wskazanych kwestii natury zasadniczej dla rozstrzygnięcia sprawy determinuje ocenę, że zaskarżone decyzje zapadły z naruszeniem art.7, 77 §1 i 107 §3 k.p.a. Zostały one wydane w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, na podstawie którego nie doszło do ustalenia wszelkich istotnych dla sprawy okoliczności. Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględnią wskazane wyżej stanowisko , a następnie wydadzą rozstrzygnięcia na podstawie uzupełnionego materiału dowodowego , w następstwie oceny całości zgromadzonych dowodów. Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 c oraz 200 p.p.s.a., orzekł jak na wstępie.