VII SA/Wa 2413/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania administracyjnego prowadzonego w ramach nadzoru budowlanego postanawia : oddalić wniosek T.Z. o zwrot kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 28 lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi T. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] oddalił skargę. W dniu 2 grudnia 2013 r. (data stempla biura podawczego) oraz w dniu 5 marca 2014 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęły pisma skarżącego w których wniósł o orzeczenie w zakresie zwrotu kosztów poniesionych w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów Sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę, oraz w orzeczeniu uwzględniającym skargę kasacyjną, orzeczeniu oddalającym skargę kasacyjną, postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu uwzględnienia skargi w całości przez organ administracji oraz postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego z powodu o którym mowa w art. 118 § 2 ww. ustawy. Przepis art. 209 p.p.s.a. wprowadzając zamknięty katalog rodzajów orzeczeń sądów administracyjnych, które powinny zawierać rozstrzygnięcie o kosztach, nie upoważnia Sądu, do orzekania o zwrocie kosztów postępowania między stronami w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż te które wymienia. Oznacza to, iż w przypadku wyroku oddalającego skargę na akt organu administracji, koszty postępowania nie należą się nie tylko skarżącemu, jako przegrywającemu sprawę, lecz również organowi administracji oraz uczestnikom postępowania. Ze względu na fakt, iż sprawa została zakończona wyrokiem oddalającym skargę, a zatem nie mieszczącym się w katalogu rozstrzygnięć w których Sąd orzeka o zwrocie kosztów, brak było podstaw do orzekania przez Sąd w tym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 209 ww. ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.