VII SA/Wa 242/14

Dnia 13 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I.P. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargę I.P. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia z dnia [...] listopada 2013 r. nr: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia i umorzenia postępowania administracyjnego. Postępowanie dotyczyło wymierzenia W.M. i B.M. kary za stwierdzone podczas kontroli nieprawidłowości dokonane podczas realizacji budynku mieszkalnego jednorodzinnego. A zatem, wskazać trzeba, że zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Brak legitymacji skargowej skutkuje niedopuszczalnością drogi sądowoadministracyjnej, a taka sytuacja - zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. - obliguje sąd do odrzucenia skargi. Stosownie bowiem do powołanego przepisu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Stroną postępowania dotyczącego nałożenia kary z tytułu nieprawidłowości stwierdzonych w wybudowanym przez W. i B.M. budynku byli wyłącznie inwestorzy: W.M. i B.M., których jako jedynych to postępowanie dotyczy. To do nich adresowane było postanowienie o nałożeniu kary, to oni wnieśli zażalenie i to do nich adresowane było postanowienie o umorzeni postępowania. I.P. nie była stroną ww. postępowania w przedmiocie nałożenia kary, ani też w żaden sposób nie wykazała swojego interesu prawnego. Należało zatem uznać, że nie przysługuje jej legitymacja skargowa w niniejszej sprawie, zatem skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.