VII SA/Wa 2425/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 15 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S., J. S., A. S., J. A. B., T. W., M. M. Z., J. W., M. M. K. na czynność Prezydenta W. z dnia [...] lipca 2015 r. [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia zabytku z gminnej ewidencji zabytków postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe ze skargi M. S., A. S. i M. M. K.; 2. zwrócić skarżącemu – M. S. – kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi. Skarżący M. S., A. Ś. i M. M. K. w piśmie z [...] kwietnia 2016 r. oświadczyli, że cofają złożoną skargę. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), "P.p.s.a."] skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Sąd stwierdził, że w sprawie żadna z przesłanek, z powodu których można byłoby uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, nie zachodzi. W tej sytuacji cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne i na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a. orzec jak w sentencji postanowienia. Z kolei na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. postanowiono o zwrocie z urzędu uiszczonego przez skarżącego wpisu od skargi.