VII SA/Wa 2426/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd po rozpoznaniu w dniu 5 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Handlowo-Usługowego "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Przedsiębiorstwo Handlowo-Usługowe "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...], zastępowane przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2014 r. znak: [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] lipca 2014 r. znak: [...], stwierdzającą nieważność decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2011 r. znak: [...], uchylającą w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] (nakazującą Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] rozebrać dwa kontenery stalowe postawione na części działki nr [...] i [...] przy ul. [...][...] w [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę) i umarzającą postępowanie organu I instancji. W skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, że przedmiotem postępowania jest usunięcie kontenerów, a zatem zakończenie postępowania może doprowadzić do pojawienia się stanu faktycznego o stałych efektach, których rezultatem może być konieczność zwolnienia pracowników oraz utrata kontraktów, które nie będą możliwe do odwrócenia nawet po korzystnym orzeczeniu Sądu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, publ: www.cbois.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. Analiza akt sprawy pod kątem zasadności wniosku daje podstawy do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję stwierdzającą nieważność decyzji uchylającej decyzję organu I instancji oraz umarzającej postępowanie przed organem I instancji. Oznacza to, że postępowanie wraca do etapu rozpoznania odwołania od decyzji pierwszej instancji w postępowaniu zwykłym. Decyzją tą jest decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] listopada 2010 r. znak [...] nakazująca Przedsiębiorstwu Handlowo-Usługowemu "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w [...] rozebrać dwa kontenery stalowe postawione na części działki nr [...] i [...] przy ul. [...][...] w [...] bez wymaganego pozwolenia na budowę. W ocenie Sądu strona skarżąca przedstawiła argumenty, które w małym tylko stopniu uprawdopodabniają, że wykonanie zaskarżonej decyzji, może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Należy mieć jednak na uwadze, iż z zasady rozbiórka łączy się z trudnymi do odwrócenia skutkami, jak również znaczną szkodą. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, iż wykonanie nakazu rozbiórki kontenerów jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowo-administracyjnym może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Zgodzić się zatem należy ze stroną skarżącą, że wykonanie powyższego nakazu usunięcia kontenerów przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonej decyzji jest niecelowe. Należy mieć jednocześnie na względzie, że pozytywne rozpoznanie wniosku o wstrzymanie wykonania ma charakter tymczasowy i nie przesądza o końcowym wyniku sprawy i o dalszym losie kontenerów. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na podstawie art. 61 § 3 ww. ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.