VII SA/Wa 2427/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Tarnowska po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. K. o wstrzymanie wykonania postanowienia w sprawie ze skargi E. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia. Skarżąca – E. K., reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, złożyła w dniu 22 września 2015 r. skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia na E. K. i K. S. grzywny w wysokości 95.009,20 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] maja 2011r., Nr [...] nakazującej dokonanie rozbiórki obiektu budowlanego, tj. nr 1 produkcyjnego na terenie nieruchomości przy ul. [...] w W. W skardze skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje. Zgodnie z art. 61 § 1 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – dalej "ppsa" wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o czym stanowi art. 61 § 3 tej ustawy. Powyższy przepis ma na celu uchronienie skarżącego przed skutkami wykonania zakwestionowanego aktu, które mogą być trudne do odwrócenia, po ewentualnym jego uchyleniu przez Sąd. Udzielenie ochrony tymczasowej odbywa się wyłącznie na wniosek. Przy czym żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. post. NSA z 25.01.2011, I OZ 36/11, Lex nr 741834). Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić trzeba, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż strona skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia żadnej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa. Wniosek nie zawiera odrębnego uzsadnienia. Zauważyć należy, że przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie można utożsamiać z oceną legalności wydanej decyzji. Celem instytucji wstrzymania wykonania aktu jest jedynie tymczasowe ukształtowanie stosunków do czasu merytorycznego rozpoznania sprawy przez sąd. Z powyższego wynika, że sąd wyłącznie bada zaistnienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, przede wszystkim w oparciu o okoliczności wskazane we wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 13 listopada 2012 r. o sygn. akt II OSK 590/12, LEX nr 1248471). Wobec nieuzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, stwierdzić należy iż strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił o odmowie wstrzymania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.