VII SA/Wa 2432/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi S. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...]. W skardze z dnia 21 września 2016 r. S. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...]. Powyższym rozstrzygnięciem organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla [...] z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], nakazującą S. [...] sp. z o.o. z siedzibą w W. całkowitą rozbiórkę wolnostojącego nośnika reklamowego w postaci podświetlanej tablicy reklamowej (nr identyfikacyjny - [...]) o wymiarach ok. 3,0 x 6,0 m, zamontowanej do słupa stalowego, utwierdzonego w fundamencie zlicowanym górną płaszczyzną z powierzchnią przylegającego terenu, wybudowanego na działce nr ew. [...] z obrębu [...], u zbiegu ulic O., R. i W. w W. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że nakaz rozbiórki ze swojej istoty wiąże się z powstaniem nieodwracalnych skutków i może stanowić podstawę do wstrzymania wykonania decyzji. W razie uwzględniania skargi może okazać się, że nie było podstaw do nakazania rozbiórki, a wobec tego może powstać kwestia powrotu do stanu poprzedniego, co niewątpliwe będzie się wiązało z koniecznością poniesienia znacznych kosztów. Wykonanie zaskarżonej decyzji spowodowałoby nieodwracalne skutki, w postaci poniesienia kosztów związanych z rozebraniem przedmiotowego nośnika, a w razie umorzenia postępowania - także kosztów związanych z ponowną instalacją. Spółka podkreśliła, także, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest szczególnie uzasadniony z uwagi na rodzaj działalności gospodarczej jaką prowadzi. Podstawową działalnością skarżącego są czynności związane z reklamą, w szczególności reklamą z wykorzystaniem nośników takich jak nośnik, którego dotyczy przedmiotowy nakaz rozbiórki. Wobec powyższego rozbiórka nośnika wpłynie w sposób oczywisty na zmniejszenie rozmiaru wykonywanej działalności gospodarczej oraz na spadek dochodów osiąganych z tego tytułu. Strona zwróciła przy tym uwagę, iż na rynku reklamowym istnieje duża konkurencja, a rozbiórka nośnika przed rozstrzygnięciem Sądu z dużym prawdopodobieństwem spowodowałaby utratę dotychczasowego udziału rynkowego w rejonie instalacji przedmiotowego nośnika. Ponadto, nawet w przypadku uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji, w razie dokonania wcześniejszej rozbiórki nośnika na podstawie ostatecznej decyzji, w celu ponownej instalacji nośnika reklamowego Spółka będzie zobowiązana zgłosić do odpowiedniego organu chęć dokonania instalacji lub, w związku z praktyką stosowaną przez organy w tym zakresie, uzyskać decyzję o pozwoleniu na budowę. Z kolei wydanie takiej decyzji zależy od uznania organu. Jak wynika z ostatnich działań organów w tym zakresie, można się spodziewać, iż skarżąca nie otrzyma pozwolenia na budowę dla przedmiotowego nośnika. Oznacza to, z dużą dozą prawdopodobieństwa, że realizacja ostatecznej decyzji, nawet w przypadku następczego jej uchylenia przez Sąd, spowoduje nieodwracalne skutki. Skarżąca wskazała przy tym na uchwałę siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1992 r., sygn. akt III AZP 4/92. W ocenie Spółki nakaz rozbiórki przedmiotowego nośnika jest tym bardziej dotkliwy, jeśli weźmie się pod uwagę skalę prowadzonych przez organy nadzoru budowlanego postępowań kończących się wydaniem decyzji nakazujących rozbiórkę nośników, które to postępowania wyrządzają znaczną szkodę skarżącej. Zgodnie z szacunkowymi danymi na skutek nakazów rozbiórki wydanych w okresie od lutego 2015 do czerwca 2016 r., wartości Spółki uległa obniżeniu o kwotę zbliżoną do 1 miliona złotych, stanowiącą wartość zdemontowanych nośników reklamowych. Jest to tym bardziej istotne, że stanowi to utratę 8,5% wartości nośników w podstawowym segmencie outdoorowym (format 12m2, 18m2, 36m2) i została utracona w W. będącej rejonem kluczowym w kwestii postrzegania pozycji skarżącej na rynku outdooru w Polsce przez jego potencjalnych klientów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwana dalej p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o ocenę wniosku skarżącego, jak i materiału dowodowego zgromadzonego w aktach sprawy, w aspekcie wystąpienia bądź też niewystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 r. FZ 496/2004). Warunkiem rozpatrzenia przez sąd merytorycznie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest jego właściwe uzasadnienie, tj. wykazanie przez wnioskującego, iż w sprawie zachodzą dwie pozytywne przesłanki wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/2004 niepubl.). W świetle powołanego wyżej przepisu prawa i wniosku skarżącej, w niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2016 r. Wskazać bowiem należy, iż nie każdy nakaz rozbiórki wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, lub trudnych do odwrócenia skutków. Inna jest bowiem sytuacja, gdy nakazowi rozbiórki podlega np. dom mieszkalny, a inna gdy, tak jak w niniejszej sprawie, nakazem objęta jest rozbiórka przedmiotowego obiektu (nośnika reklamowego), która generuje niewątpliwie o wiele mniejsze koszty i stanowi proces logistycznie i technicznie mniej skomplikowany. Nośnik reklamowy objęty nakazem rozbiórki składa się z niewielu elementów, które w wyniku poprawnie przeprowadzonego demontażu, nie powinny ulec uszkodzeniu, będzie możliwe ponowne ich wykorzystanie. Skarżąca wskazuje, że rozbiórka obiektu będzie się wiązała z poniesieniem wydatków. Szkoda obejmować będzie nie tylko koszt demontażu nośnika, lecz także utracone korzyści, które Spółka czerpie z prowadzenia działalności reklamowej, jak również utratę udziału rynkowego. W odniesieniu do powyższego, należy podkreślić, iż Spółka nie przedstawiła kosztorysu wykonania rozbiórki, ani nie przedstawiła swojej szczegółowej sytuacji majątkowej, które to informacje pozwoliłyby ocenić, czy istotnie rozbiórka wiązać się będzie z wyrządzeniem znacznej szkody w majątku strony. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt II OZ 667/12, samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla Spółki znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej. Ogólnikowe twierdzenia strony, dotyczące potencjalnych trudności związanych z demontażem nośnika reklamowego, powodujące poniesienie znacznych kosztów, nie stanowią wystarczającej podstawy pozwalającej uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje po stronie Spółki powstanie trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Odnosząc się do twierdzenia strony, że ponowna instalacja nośnika reklamowego wymagać będzie zgłoszenia lub uzyskania pozwolenia na budowę, zauważyć należy za wyżej powołanym orzeczeniem, że taka konieczność będzie miała miejsce w sytuacji, gdy decyzja o rozbiórce stanie się prawomocna, a inwestor będzie chciał na nowo postawić obiekt w tym samym miejscu w sposób legalny. Natomiast gdyby decyzja o nakazie rozbiórki została w następstwie rozpoznania skargi uchylona, to wówczas następuje powrót do stanu pierwotnego, istniejącego przed wydaniem nakazu rozbiórki. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.