VII SA/Wa 2433/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi K.N. wniósł do Sądu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2013 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 14 listopada 2013 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych złożonej skargi, poprzez uiszczenie wpisu sądowego w wysokości 500 złotych oraz do nadesłanie 3 odpisów skargi, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 27 listopada 2013 r. W zakreślanym terminie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak nie nadesłał wymaganych odpisów skargi. Skarżący nie uzupełnił tego braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 20 grudnia 2013 r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata z urzędu. Postanowieniem z dnia 12 lutego 2014 r. Sąd odrzucił skargę w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) z powodu nieuzupełnienia braków formalnych skargi (nienadesłania odpisów skargi). Odpis postanowienia odrzucającego skargę doręczono ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 24 lutego 2014 r. W dniu 26 lutego 2014 r. (data nadania w UP) pełnomocnik skarżącego skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 3 odpisów skargi, składając jednocześnie wymagane odpisy. W uzasadnieniu wyjaśnił, że skarżący jest w podeszłym wieku, jest osobą schorowaną, posiadającą II grupę inwalidzką, wymagająca stałego leczenia. Na niewykonanie zarządzenia wypłynął brak jego zrozumienia oraz brak znajomości przepisów. Skarżący nie zrozumiał treści wezwania i uzupełnił część braków formalnych nadsyłając wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednak nie zrozumiał pouczenia i był przekonany, że złożenie wniosku o pomoc prawną w całości wykona zarządzenie, natomiast w pozostałym zakresie pomocy udzieli mu profesjonalny pełnomocnik. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Stosownie natomiast do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym w świetle § 3 tego artykułu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie też z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W powołanych wyżej przepisach zostały ustanowione przesłanki przywrócenia terminu, które muszą wystąpić łącznie, by wniosek mógł zostać uwzględniony. Samo złożenie wniosku przez zainteresowanego we wskazanym terminie oraz dokonanie czynności, dla której zakreślony był termin, nie jest jednak wystarczającą przesłanką przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej. Konieczne jest bowiem uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Mając na uwadze zawarte we wniosku o przywrócenie terminu wyjaśnienia należy przyjąć, że dochowano określonego przepisem art. 87 § 1 p.p.s.a. siedmiodniowego terminu, którego początek stanowiła data doręczenia pełnomocnikowi skarżącego postanowienia tut. Sądu o odrzuceniu skargi z powodu braku formalnego w dniu 24 lutego 2014 r. Niewątpliwie dołączając do tego pisma odpisy skargi również uczyniły zadość powinności dokonania równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której nie dokonano w terminie. Mając na uwadze ustanowione w wymienionych przepisach przesłanki przywrócenia terminu i stwierdzając, że warunki formalne złożenia wniosku o przywrócenie terminu zostały spełnione – ocenie Sądu poddana być musiała przesłanka decydująca o zasadności wniosku o przywrócenie terminu, a mianowicie kryterium braku winy w uchybieniu terminu. Ocena okoliczności faktycznych wskazanych we wniosku doprowadziła jednak Sąd do przekonania, że żądanie przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi nie zasługuje na uwzględnienie. Skarżący nie wskazał na żadne obiektywne i niezależne od niego przeszkody uniemożliwiające dokonanie czynności w przewidzianym terminie. W aktach sprawy znajdują się zarządzenia z dnia 14 listopada 2013 r., doręczone skarżącemu w odpisach. Co więcej do przesyłki zawierającej zarządzenia Przewodniczącego Wydziału dołączane jest pismo przewodnie wskazujące jakie pisma są do skarżącego wysyłane. W niniejszej sprawie w piśmie przewodnim z dnia 20 listopada 2013 r. wskazano w punktach, że do skarżącego wysłano: 1. wezwanie o wpis, 2. wezwanie o 3 odpisy skargi i 3. pouczenie o treści przepisów. Zarządzenia sformułowane są w sposób czytelny i zrozumiały, zaś w zarządzeniu wzywającym do nadesłania 3 odpisów skargi, najistotniejszą treść zarządzenia pogrubiono. Pogrubiono również treść pouczenia o konsekwencjach niewykonania zarządzenia w terminie. W żadnym natomiast pouczeniu, ani przepisie nie ma informacji o tym, że złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy zwalania skarżącego z obowiązku wykonania pozostałych zarządzeń. W tym wypadku z nadesłania odpisów skargi. Twierdzenia skarżącego o niezrozumieniu treści zarządzeń jest mało prawdopodobne, również w kontekście prawidłowo i logicznie sformułowanego wniosku o przyznanie prawa pomocy. W ocenie Sądu stanowią one nieudaną próbę stworzenia podstaw faktycznych dla uzyskania pożądanego skutku procesowego w sprawie o przywrócenie terminu i w związku z tym nie mogą stanowić podstawy rozstrzygnięcia sądu o przywróceniu terminu. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi.