VII SA/Wa 2434/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Włodzimierz Kowalczyk po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S., Z.S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] w przedmiocie : umorzenia postępowania administracyjnego postanawia : oddalić wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 12 listopada 2013 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga M.S. i Z.S. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji (na podstawie art. 152). Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak :[...], którą umorzono postępowanie dotyczące wniosku skarżących o rozłożenie na raty płatności opłaty legalizacyjnej ustalonej w wysokości 30.000 zł postanowieniem [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. z dnia [...] znak : [...] z uwagi na brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania żądania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. W rozpoznawanej sprawie złożony przez skarżących wniosek dotyczy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] utrzymującej w mocy decyzję Wojewody [...], którą umorzono postępowanie administracyjne dotyczące wniosku skarżących o rozłożenie na raty płatności opłaty legalizacyjnej w wysokości 30.000 zł. Wskazać należy, że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, LexisNexis, W-wa 2004, str. 122). Wykonaniu podlegają akty administracyjne, z którymi wiąże się dla strony obowiązek określonego działania, zaniechania lub nakaz znoszenia zachowania innych podmiotów. Biorąc po uwagę powyższe rozważania, stwierdzić należy, że objęta rozpoznawanym wnioskiem decyzja Ministra Finansów z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję, którą umorzono postępowanie w niniejszej sprawie ze względu na brak podstaw prawnych do merytorycznego rozpoznania żądania skarżących, ze swej istoty nie podlega wykonaniu. Decyzja ta nie nakłada na stronę żadnego obowiązku, jak również nie przyznaje jej żadnego uprawnienia, jest ona rozstrzygnięciem stricte procesowym. Nie powoduje więc bezpośrednich skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ww. ustawy. Skoro więc zaskarżony akt nie należy do grupy aktów administracyjnych podlegających wykonaniu, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Ministra Finansów z dnia [...] znak : [...] należy uznać za niezasadny. W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji postanowienia.