VII SA/Wa 2438/12

PostanowienieWSA w Warszawie2013-01-16

Skład orzekający: Elżbieta Zielińska-Śpiewak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy strona skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, uzasadniających przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata)?
Ratio decidendi
Sąd odmówił przyznania prawa pomocy, ponieważ strona skarżąca nie wykazała w sposób niebudzący wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar dowodu spoczywa na wnioskodawcy, a strona nie udzieliła pełnej odpowiedzi na wezwanie sądu dotyczące wydatków na utrzymanie domu, bieżące potrzeby życia codziennego, ani nie przedłożyła wymaganych dokumentów finansowych.
Stan faktyczny
Skarżąca T.K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w związku ze skargą na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego odmawiające wszczęcia postępowania administracyjnego. Wnioskodawczyni oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury w wysokości 547 zł netto miesięcznie po potrąceniach, a jej dom został pozbawiony dostępu do drogi publicznej, co zmusiło ją do zamknięcia gabinetu lekarskiego. Sąd wezwał ją do złożenia dodatkowych wyjaśnień i dokumentów, jednak skarżąca nie udzieliła pełnej odpowiedzi, nie wskazując wysokości ponoszonych wydatków ani nie przedkładając wymaganych dokumentów finansowych.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić T. K. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić T. K. przyznania prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W dniu 10 grudnia 2012 r. do sprawy VII SA/Wa 2438/12 wpłynął złożony na urzędowym formularzu wniosek T.K. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, iż skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, posiada udział (1/2) we współwłasności domu. T.K. oświadczyła, że utrzymuje się z emerytury, która po potrąceniu z tytułu egzekucji administracyjnej wynosi 547 zł netto miesięcznie. Skarżąca podniosła ponadto, że jej dom został pozbawiony dostępu do drogi publicznej, na skutek czego dzieci skarżącej zostały zmuszone do wyprowadzenia się, a skarżąca do zamknięcia gabinetu lekarskiego, który stanowił podstawowe źródło dochodów. Pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. skarżąca została zobowiązana do złożenia (w terminie 7 dni) dodatkowych wyjaśnień poprzez podanie m.in.: czy dochód uzyskiwany z tytułu emerytury jest jedynym dochodem uzyskiwanym przez wnioskodawczynię, czy też uzyskuje inne dochody; czy wnioskodawczyni podejmuje prace dodatkowe np. z tytułu umów zlecenia, o dzieło; wskazanie tytułu prawnego do domu, w którym zamieszkuje oraz jego powierzchni; wskazanie, czy wnioskodawczyni partycypuje w kosztach utrzymania domu, jeśli tak, należy wskazać, w jakim zakresie oraz w jakiej wysokości; czy wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie czy też wspólnie z dziećmi i przy ich pomocy; jakiego rodzaju pomoc otrzymuje od dzieci; jaką kwotę miesięcznie przeznacza na bieżące potrzeby życia codziennego (tj. na zakup żywności, odzieży, środków chemicznych, itp.); jaką kwotę miesięcznie przeznacza na leczenie i zakup lekarstw. Wezwano też do nadesłania wyciągów z konta bankowego z trzech ostatnich miesięcy oraz zaświadczenia o zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej (jeśli wnioskodawczyni taką prowadziła), gdyż w formularzu wnioskodawczyni oświadczyła, że "zamknęła gabinet lekarski". W odpowiedzi na pismo z 14 grudnia 2012 r. skarżąca wskazała, iż emerytura jest jedynym uzyskiwanym dochodem, skarżąca nie podejmuje prac dodatkowych. Podniosła też, że po raz pierwszy zlikwidowała gabinet lekarski w latach 80-tych, działalność gospodarczą zarejestrowała ponownie w 2000 r. licząc na to, że zostanie rozpatrzony jej wniosek o zabezpieczenie dla jej domu dostępu do drogi publicznej. Wskazała, że wniosek ten nie został rozpoznany i po kilku miesiącach musiała wyrejestrować działalność i zlikwidować gabinet stomatologiczny. Podniosła też, że dom ma powyżej 300 m2 powierzchni użytkowej i opłaty za media pochłaniają znaczną część emerytury, a resztę przeznacza na utrzymanie. Opiekę lekarską i leki zapewniają skarżącej jej dzieci. Skarżąca korzysta z karty kredytowej. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić trzeba, że jak wynika z treści art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, ciężar dowodu co do wykazania okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na stronie składającej wniosek o przyznanie prawa pomocy. Należy też zwrócić uwagę na treść art. 255 ustawy, który stanowi, że jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżąca nie udzieliła pełnej odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 grudnia 2012 r. do złożenia dodatkowych wyjaśnień dotyczących wniosku o przyznanie prawa pomocy. T.K. nie wskazała bowiem wysokości ponoszonych wydatków związanych z utrzymaniem domu oraz bieżącymi potrzebami życia codziennego. Nie nadesłała również zaświadczenia o zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej oraz wyciągów z konta bankowego z trzech ostatnich miesięcy. Nieudzielenie przez skarżącą pełnej i wyczerpującej odpowiedzi na wezwanie z dnia 14 grudnia 2012 r. nie pozwala na dokonanie jednoznacznej i nie budzącej wątpliwości oceny sytuacji finansowej T. K. W takiej sytuacji uznać należy, że skarżąca nie wykazała, iż znajduje się w trudnej sytuacji materialnej, która uzasadniałaby przyznanie jej prawa pomocy. W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło