VII SA/Wa 2443/14
PostanowienieWSA w Warszawie2017-10-05
Skład orzekający: Ewa Kowalska - Hupko
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym?Ratio decidendi
Radcy prawnemu wyznaczonemu z urzędu przysługują koszty nieopłaconej pomocy prawnej za czynności podjęte w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji oraz w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeśli postępowanie zostało wszczęte w okresie obowiązywania przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. Wysokość tych kosztów ustala się na podstawie stawek minimalnych określonych w tym rozporządzeniu, z uwzględnieniem podatku VAT.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie rozpoznał wniosek radcy prawnego A. Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Radca prawny A. Z. została wyznaczona do reprezentowania skarżącej J. M. w postępowaniu przed WSA, a następnie złożyła skargę kasacyjną do NSA. WSA w Warszawie oddalił skargę J. M., a NSA oddalił skargę kasacyjną. Wniosek o przyznanie kosztów dotyczył czynności podjętych w obu instancjach.Rozstrzygnięcie
Przyznano r.pr. A. Z. ze środków budżetowych WSA w Warszawie kwotę 442,80 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 zł.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie - Ewa Kowalska - Hupko po rozpoznaniu w dniu 5 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania postanawia: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz r.pr. A. Z. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 442,80 zł (czterysta czterdzieści dwa złote osiemdziesiąt groszy), w tym podatek od towarów i usług w kwocie 82,80 zł (osiemdziesiąt dwa złote osiemdziesiąt groszy).
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. przyznano skarżącej J. M. prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego. Na tej podstawie Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...] pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła r.pr. A. Z.
W dniu 11 lutego 2015 r. r.pr. A. Z. złożyła pismo uzupełniające skargę J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.
Wyrokiem z dnia 5 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] września 2014 r.
R.pr. A. Z. w dniu 24 lipca 2015 r. złożyła w imieniu J. M. skargę kasacyjną od ww. wyroku, wraz z wnioskiem o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 18 maja 2017 r. oddalił skargę kasacyjną.
W tym stanie rzeczy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 z późn. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Jak wynika z akt sprawy, r.pr. A. Z. w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji, po zapoznaniu się z aktami sprawy, sporządziła pismo uzupełniające skargę J. M. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego. R.pr. A. Z. złożyła także w imieniu skarżącej skargę kasacyjną od wyroku wydanego w dniu 5 maja 2015 r.
W związku z tym, że zarówno postępowanie przed sądem I instancji, jak i postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zostało wszczęte w okresie obowiązywania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.), do rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu zastosowanie będą miały przepisy tego rozporządzenia. Zgodnie bowiem z § 22 obowiązującego od 2 listopada 2016 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1715), do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.
W myśl § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji w sprawie innej aniżeli wymienione w pkt a i b wynosi 240 zł. Zgodnie zaś z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stosownie do § 2 ust. 3 rozporządzenia opłata ulega podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.
Z uwagi na powyższe, na podstawie powołanych przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło