VII SA/Wa 2445/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Janeczko po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. B. i B. B. na decyzje [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r., Nr: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę. Decyzją Nr [...] z [...] sierpnia 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w N. Nr [...] z [...] lipca 2019 r. i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prawa budowlanego nakazał M. B. rozbiórkę obiektu budowlanego o wymiarach 7,00 x 5,00 m usytuowanego na terenie działek nr ew. [...] i [...] w miejscowości W., gmina C., stanowiących własność M. B. Ww. decyzja została skutecznie doręczona stronom postępowania administracyjnego, tj. M. B. ([...] sierpnia 2019 r.) oraz [...] Parkowi Narodowemu ([...] sierpnia 2019 r.) Skargę od ww. decyzji [...] sierpnia 2019 r. wnieśli M. B. i B. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), skargę wnosi się do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy decyzja będąca przedmiotem niniejszego postępowania została prawidłowo doręczona M. B. [...] sierpnia 2019 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu upłynął zatem bezskutecznie 23 września 2019 r. (Stosownie do treści art. 83 § 2 p.p.s.a. z ostatni dzień terminu należało uznać dzień następny po sobocie i dniu ustawowo wolnym od pracy). Skarga nadana została w placówce operatora pocztowego 24 września 2019 r., zatem z uchybieniem terminu do jej wniesienia. Powyższe pozostaje aktualne w odniesieniu do obydwu skarżących. Wskazać trzeba, iż wyżej powołany przepis 53 § 1 p.p.s.a. określając termin wniesienia skargi, wyznacza początek jego biegu jedynie w wypadku doręczenia rozstrzygnięcia skarżącemu. Nie wskazuje natomiast wprost, od kiedy termin ten biegnie w sytuacji, gdy skarżącemu rozstrzygnięcia tego nie doręczono. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ukształtowany jest pogląd, iż strona postępowania administracyjnego, której nie doręczono decyzji może wnieść skargę do sądu administracyjnego w terminie przewidzianym dla stron będących adresatami decyzji. Zatem skarżący, który nie brał udziału w postępowaniu i któremu nie doręczono decyzji - jeżeli nie skorzystał z uprawnienia do złożenia skargi przed upływem 30 dni od daty doręczenia decyzji innej stronie postępowania - nie może skutecznie domagać się sądowej kontroli decyzji administracyjnej. Wniesioną zaś przez niego skargę po tym czasie, jako spóźnioną, należy odrzucić (chyba, że strona skutecznie wniesie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności). Mając powyższe na względzie przyjąć należało, iż bieg terminu do wniesienia skargi przez B. B., niebędącego adresatem zaskarżonej decyzji, rozpoczął się 23 sierpnia 2019 r. Konsekwentnie, także w tym wypadku trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi do sądu upłynął 23 września 2019 r. Zatem skargę wniesioną 24 sierpnia 2019 r. należało odrzucić, jako wniesioną po terminie. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 orzekł, jak w sentencji postanowienia.