VII SA/Wa 2447/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak – Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Wasiłek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi T. Z., B. Z. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie nakazu usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. skargę oddala Decyzją z dnia [...] września 2010 r., nr [...], znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...], działając na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U z 2006 r. nr 156, poz. 1118 ze zm.), nakazał T. Z. i B. Z. założenie w budynku obory murowanej zlokalizowanej na posesji położonej w miejscowości [...] gm. [...] w linii zabudowy budynków na działce sąsiedniej nr geod. [...] w m-ści [...] gm. [...] rynien i rur spustowych odprowadzających wodę na własny teren w terminie trzech miesięcy od daty uprawomocnienia się decyzji. W uzasadnieniu decyzji, organ pierwszej instancji wskazał, iż w związku ze skargą D. P. przeprowadził oględziny budynku obory zlokalizowanej na posesji położonej w miejscowości [...] będącej własnością T. Z. i B. Z.. Ustalono, iż budynek obory zlokalizowany jest w linii zabudowy budynków na działce sąsiedniej oraz nie posiada obróbek blacharskich. Budynek, mógł być pobudowany na przełomie lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych ubiegłego wieku. Z okresu budowy w/w obory brak jest jakichkolwiek dokumentów archiwalnych natomiast przepisy Prawa budowlanego obowiązującego w okresie budowy obory nie nakładały obowiązku na inwestora przechowywania dokumentacji budynku. W związku z powyższym nie można udokumentować, że przedmiotowa obora została pobudowana samowolnie. Przedmiotowy budynek obory nie posiada obróbek blacharskich rynien i rur spustowych odprowadzających wody opadowe na teren własnej działki, co nie odpowiada obowiązującym przepisom techniczno - budowlanym oraz jest równoznaczne z tym, że jest on w nieodpowiednim stanie technicznym i dlatego zasadnym jest na mocy art.66 pkt 1 Prawa budowlanego nałożenie obowiązku usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości. Po rozpoznaniu odwołania T. i B. Z., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] października 2010r., nr [...] znak: [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że budynek obory nie posiada obróbek blacharskich rynien i rur spustowych odprowadzających wody opadowe na teren własnej działki, co nie odpowiada obowiązującym przepisom techniczno-budowlanym, co jest równoznaczne z tym, że jest on w nieodpowiednim stanie technicznym i dlatego zasadnie organ I instancji nakazał właścicielom usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w określonym terminie. Z treści art. 66 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wynika, że decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. Oznacza to, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w treści tego przepisu, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz nadto obligowany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Powyższe rozumowanie potwierdza również orzecznictwo sądowo administracyjne (vide. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 lipca 1998r., sygn. akt: IV SA 1420/96). Skargę, do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, na decyzję [...] Wojewódzkego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2010r., wnieśli T. i B. Z., dochodząc uchylenia zaskarżonej decyzji, stwierdzenia, że decyzja niepodlega wykonaniu oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucili naruszenie art. 107 § 1 i 3 k.p.a. w zw. z art. 6 k.p.a. art. 75 § 1 k.p.a. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 7 k.p.a. art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane w zw. z § 330 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Skarżący stwierdzili, że organy I i II instancji nie wskazały, żadnego przepisu prawa materialnego, który nakłada na skarżących obowiązek wykonania na budynku obory rynien i rur spustowych. Podstawy do wydania decyzji, nakładającej na stronę postępowania obowiązek usunięcia określonych nieprawidłowości, nie może stanowić wyłącznie art. 66 ust. 1 pkt 3 i art. 83 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Przepis art. 66 ustawy Prawo budowlane nie daje podstaw do nakazania usunięcia stanu niegodnego z przepisami techniczno-budowlanymi jeśli stan ten został zaakceptowany w decyzji o pozwoleniu na budowę, Ponadto, usytuowanie budynków na działce oznaczonej nr ew. [...] oraz na działce sąsiedniej oznaczonej nr ew. [...] uniemożliwia odprowadzenie wody na działkę skarżących. Zdaniem skarżących orzeczono z naruszeniem § 330 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie., które nie ma zastosowania w sprawie Ponadto, skarżący stwierdzili, ze organy niezasadnie uznały D. P. za stronę toczącego się postępowania administracyjnego. Stroną postępowania w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane jest wyłącznie właściciel nieruchomości i jej zarządca, a właściciele nieruchomości sąsiednich nie mają uprawnień strony w tym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd stosuje środki przewidziane w art. 145-150 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270). Zaskarżony akt administracyjny może zostać wzruszony przez Sąd tylko wówczas, gdy narusza prawo w sposób określony w powołanej ustawie; w przeciwnym razie skarga podlega oddaleniu. Sąd uchyla zaskarżoną decyzję, jeśli stwierdzi, że wydano ją z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy – art. 145 §1 pkt 1 lit. a i lit. c. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu pierwszej instancji odpowiadają przepisom prawa. Zdaniem Sądu, zasadnie w okolicznościach niniejszej sprawy wszczęto postępowanie z urzędu, kierując nakaz objęty sentencją decyzji do strony postępowania, właścicieli działki. Doręczenie decyzji interweniującemu u Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie kreuje jego przymiotu strony w tym postępowaniu. Jak przyjmuje się w orzecznictwie sądowo administracyjnym w sytuacji, gdy osoba trzecia składa zawiadomienie informujące o złym stanie technicznym budynku, organ ma obowiązek wszcząć postępowanie administracyjne z urzędu. Stroną postępowania w trybie art. 66 ustawy Prawo budowlane jest wyłącznie właściciel nieruchomości i jej zarządca. Inny podmiot zainteresowany funkcjonowaniem obiektu w rozpoznawanej sprawie posiada wyłącznie interes faktyczny. Zgodnie przepisem art. 61 ustawy Prawo budowlane, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2 ww. ustawy gdzie wskazano, m.in., że obiekt budowlany należy utrzymywać w należytym stanie technicznym. W sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego, nie bada się przyczyn, które doprowadziły obiekt do takiego stanu. Nie ma zatem znaczenia, czy wynikają one z wadliwego projektu budowlanego, czy pozostają bez związku z nim. Zaskarżoną i poprzedzającą ją decyzje organu pierwszej instancji decyzje oparto na przepisie art. 66 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany: 1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo 2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo 3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo 4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia. Bezsprzecznie dach niniejszej obory jest dwuspadowy, w tym jeden spadek skierowany jest na działkę sąsiednią. Oczywiste jest zatem, że budynek obory, bez obrynnowania, ze skierowanym spadkiem wód opadowych na działkę sąsiednią może zagrażać bezpieczeństwu mienia na sąsiedniej działce i jest w nieodpowiednim stanie technicznym. Warunki techniczne, jakim powinny odpowiadać budynki, określone są obecnie w przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75 poz. 690 z póżn. zm.). Wcześniej warunki te były określane w aktach, o których niżej. Zgodnie z przepisem § 126 ww. rozporządzenia dachy i tarasy, a także zagłębienia przy ścianach zewnętrznych budynku powinny mieć odprowadzenie wody opadowej do wyodrębnionej kanalizacji deszczowej lub kanalizacji ogólnospławnej, a w przypadku braku takiej możliwości - zgodnie z § 28 ust. 2, który stanowi, że w razie braku możliwości przyłączenia do sieci kanalizacji deszczowej lub ogólnospławnej, dopuszcza się odprowadzanie wód opadowych na własny teren nieutwardzony, do dołów chłonnych lub do zbiorników retencyjnych. Sąd stwierdza, że przepisy rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) mają zastosowanie także do budynków istniejących już w dacie wejścia w życie przedmiotowego aktu wykonawczego (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie .z dnia 20 marca 2009 r., sygn. akt VII SA/Wa 1933/08, LEX nr 508935.), Dodatkowo wskazać należy, że także poprzednie rozporządzenia w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przewidywały wymóg odprowadzania wód opadowych. I tak w Rozporządzeniu Ministra Administracji , Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz. U. z dnia 14 sierpnia 1980 r.) stanowi o tym § 78 i 79. We wcześniejszym rozporządzeniu, Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego. (Dz. U. z dnia 12 sierpnia 1961 r.) wydanym na podstawie art. 5 ust. 1 i art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 31 stycznia 1961 r. - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 7, poz. 46) - w § 54 . W świetle ww. wskazań właściwy organ zasadnie nakazał, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Należy podkreślić, że konstrukcja normy prawnej zawartej w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wskazuje, iż decyzje podejmowane na jego podstawie mają charakter związany. To znaczy, że jeżeli wystąpi choćby jedna z przesłanek, określonych w art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, to organ nadzoru budowlanego jest nie tylko uprawniony, lecz zobowiązany do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Bezsprzecznie, powołany przez skarżących, brak jednoznacznego określenia przepisów technicznych powoływanych przez organ, jest wadą decyzji - jej uzasadnienie, w tym zakresie, narusza przepis art. 107 k.p.a. Zdaniem Sądu powyższa wada decyzji, nie może jednak wpływać na ostateczną ocenę jej zgodności z prawem. Jak wskazano wyżej, Sąd uchyla decyzję wydaną z naruszeniem prawa procesowego, wtedy, gdy naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie. W ocenie Sądu, podnoszona w skardze niewykonalność decyzji, z uwagi na usytuowanie budynków sąsiednich, nie znajduje uzasadnienia w świetle analizy materiału dowodowego akt sprawy, w tym fotografii. Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).