VII SA/Wa 2450/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Tomasz Janeczko, Sędziowie: sędzia WSA Andrzej Nogal (spr.), asesor WSA Szczepan Borowski, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 sierpnia 2025 r. sprawy ze skargi L. J. na postanowienie Rady Doskonałości Naukowej z dnia [...] sierpnia 2020 r. znak: [...] w przedmiocie wszczęcia postępowania oddala skargę Centralna Komisja ds. Spraw Stopni i Tytułów postanowieniem z [...] września 2020 r. utrzymała w mocy własne postanowienie z [...] listopada 2019 r. wydane na podstawie art. 61a § 1 kpa – o odmowie wszczęcia postępowania o wznowienie postepowania o nadanie stopnia doktora dla B. S., zwanej Zainteresowaną. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ podał, że wnioskiem z 8 stycznia 2018 r. L. J. wystąpił o wznowienie postępowania administracyjnego w sprawie pozbawienia tytułu doktora Zainteresowanej. Organ wyjaśnił, że odmowa wszczęcia postępowania była podyktowana wniesieniem żądania przez osobę nieposiadającą legitymacji procesowej strony. W złożonym wniosku nie powołano się na jakikolwiek przepis prawa, na podstawie którego wnioskodawca mógłby skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jego potrzeby. Również organ nie doszukał się przepisu prawa, na podstawie którego działanie organu miałoby chronić jego interes prawny. Nie wskazał on i nie uprawdopodobnił, w czym upatruje swój interes prawny i na czym opiera swoje żądanie. Utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia podyktowane jest wniesieniem żądania przez osobę nieposiadającą legitymacji procesowej strony. We wniosku nie powołano się na jakikolwiek przepis prawa, na podstawie którego wnioskodawca mógłby skutecznie żądać czynności organu z zamiarem zaspokojenia jego potrzeby. Również organ nie doszukał się przepisu prawa, na podstawie którego jego działanie miałoby chronić interes prawny skarżącego. Nie uprawdopodobnił, w czym upatruje swój interes prawny i na czym opiera swoje żądanie. Zgodnie z art. 61 a § 1 kpa, gdy żądanie, o którym mowa w art. 61, zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Wobec tego, że wnioskodawca nie posiada interesu osobistego, własnego, indywidualnego i mającego podstawę w konkretnym przepisie prawa materialnego, organ odmówił wszczęcia postępowania. Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem organu L J złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że naruszony został art. 28 k.p.a, albowiem Skarżący bezspornie jest stroną przedmiotowego postępowania albowiem leży ono w interesie prawnym Skarżącego, jako radcy prawnego, jak i leży to w interesie obowiązującego w Polsce porządku prawnego, na którego straży stoi m.in. Skarżący jako radca prawny, jak i CKSST, która w przypadku "cienia wątpliwości" nawet, powinna wyjaśniać wątpliwości i w sytuacjach uzasadnionych - eliminować wszelkie nieprawidłowości. Zdanie Skarżącego organ nie wyjaśnił, czy Zainteresowana nie dopuściła się przestępstwa z art. 233 k.k. W odpowiedzi na skargę Rada Doskonałości Naukowej wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niezasadna, albowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Zgodnie z art. 61a § 1 kpa, gdy żądanie wszczęcia postępowania zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Zatem, stosownie do postanowień przytoczonego przepisu, wszczęcie tego postępowania wymaga uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne, warunkujące jego dopuszczalność, bowiem postępowanie nadzorcze ma szczególny charakter i złożenie organowi żądania wznowienia postępowania (w tej sprawie uchwały) nie powoduje automatycznego wszczęcia postępowania w tym przedmiocie, ponieważ wszczęcie i prowadzenie postępowania zależy od uprzedniej kontroli przez organ, czy zachodzą formalnoprawne przesłanki warunkujące jego dopuszczalność. W świetle art. 61a § 1 kpa organ po otrzymaniu żądania uruchamia postępowanie wstępne, w ramach którego zmierza do ustalenia istnienia podmiotowych podstaw do wszczęcia postępowania nadzorczego. Zatem we wstępnym etapie postępowania organ bada, czy podmiot występujący z żądaniem posiada legitymację procesową strony, której niewystąpienie wyklucza dopuszczalność merytorycznego rozpoznania żądania. W przypadku braku interesu prawnego podmiotu występującego z takim wnioskiem, organ wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania, stosownie do treści art. 61a § 1 kpa, nie przechodząc do drugiego etapu postępowania rozpoznawczego. Na tym etapie postępowania wstępnego organ nie dokonuje oceny, czy zaskarżona decyzja (uchwała) dotknięta jest jedną z wad wymienionych w art. 156 § 1 kpa, powodujących jej nieważność lub uzasadniających wznowienie postępowania, gdyż to może być dopiero przedmiotem postępowania rozpoznawczego. Podmiotem legitymowanym do żądania wszczęcia postępowania jest, zgodnie z art. 61a § 1 i art. 157 § 2 kpa, strona postępowania. Stroną postępowania jest zaś w świetle art. 28 kpa każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek. Przywołany art. 28 kpa nie stanowi samoistnej normy prawnej, a to z tego względu, że ustalenie interesu prawnego lub obowiązku prawnego może nastąpić tylko w związku z normą prawa materialnego. Uznanie zatem skarżącego za stronę postępowania wymaga wymienienia norm przepisów prawa materialnego administracyjnego, które wskazywałyby na jego osobisty, własny i indywidualny interes prawny. Tylko bowiem wskazanie takich przepisów mogłoby zdecydować o przyznaniu przymiotu strony. Zatem obowiązkiem organu prowadzącego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej jest sprawdzenie legitymacji procesowej osób zgłaszających swój udział w sprawie, bowiem dopuszczenie do takiego postępowania osób niebędących stronami narusza podstawowe zasady tego postępowania. W świetle powyższych rozważań, ustalenia organu nie budzą wątpliwości Sądu. Jak bowiem wynika z akt sprawy, skarżący zakwestionował uchwałę o nadaniu o nadaniu stopnia doktora Zainteresowanej. Zatem rację ma organ, że skarżący w świetle art. 28 kpa, nie posiada interesu prawnego w kwestionowaniu tej uchwały, a więc nie ma przymiotu strony. Argumentacja Skarżącego, że podejrzewa on, że Zainteresowana dopuściła się przestępstwa, nie daje skarżącemu legitymacji prawnej do występowania w charakterze strony w postępowaniu dotyczącym uchwały o nadaniu Zainteresowanej stopnia doktora. Okoliczność ta nie daje skarżącemu uprawnień materialnoprawnych, a tylko posiadanie takich dawałoby możliwość skutecznego domagania się wszczęcia postępowania nadzorczego. W świetle powyższego, organ trafnie odmówił, w myśl art. 61a § 1 kpa, wszczęcia postępowania. Jeżeli skarżący, nie legitymował się przymiotem strony w postępowaniu o nadanie stopnia doktora, to wszczęcie postępowania nadzorczego z jego inicjatywy było w tej sytuacji niedopuszczalne. W związku z powyższym obowiązkiem organu, wynikającym z art. 61a § 1 kpa, było orzeczenie o odmowie jego wszczęcia i tak też organ orzekł. Z powyższych względów, Sąd orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.). Sąd rozpoznał skargę w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 3 w zw. z art. 120 tej ustawy.