VII SA/Wa 2454/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Janeczko, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Andrzej Siwek, , Protokolant sekretarz sądowy Grażyna Dmitruk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 września 2022 r. sprawy ze skargi S. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia[...] października 2020 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę oddala skargę Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] października 2020 r., nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm.). oraz art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r., poz. 1333), po rozpatrzeniu odwołania S. K. od decyzji Starosty [...] z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na rozbiórkę napowietrznej sieci elektroenergetycznej nn-0,4 kV na terenie działek nr ew.: [...] w miejscowości W., gm. Ś. - utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] lipca 2020 r. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że w dniu 1 czerwca 2020 r. do Starostwa Powiatowego w P. wpłynął wniosek inwestora – E. S.A. o pozwolenie na rozbiórkę napowietrznej sieci elektroenergetycznej nn-0,4 kV na terenie działek nr [...] w miejscowości W., gm. Ś. Przepis art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego, stanowi że do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć: 1) zgodę właściciela obiektu; 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego; 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; 5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 6) w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. Inwestor wypełnił obowiązki nałożone przepisem art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego i dołączył wymagane dokumenty oraz projekt budowlany rozbiórki napowietrznej sieci elektroenergetycznej nn-0,4 kV. W dokumentacji projektowej znajdowała się decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2020 r., zobowiązująca S. K. właściciela działki nr [...] i [...], do udostępnienia części nieruchomości firmie E. Spółka Akcyjna w G., Oddział w P. w celu wykonania czynności związanych z usunięciem linii napowietrznych nn-0,4 kV oraz decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2020 r., zobowiązująca do udostępnienia nieruchomości o nieuregulowanym stanie prawnym, obejmującej działkę nr [...] o pow. 0,12 ha, na rzecz firmy E. S.A., w celu wykonania czynności związanej z demontażem istniejącej linii napowietrznej nn-0,4 kV, na części przedmiotowej nieruchomości o powierzchni zajęcia 6 m x 3 m (przez zjazd na posesję od strony działki [...]), zlokalizowanej w obrębie istniejącego stanowiska słupowego. Dalej organ wskazał, że do przedmiotowej rozbiórki nie miał zastosowania art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego. W projekcie zawarto oznaczenie usytuowania obiektu podlegającego rozbiórce z oznaczeniem granic i numeru działki inwestycyjnej, przedłożono także rysunki przedstawiające przeznaczoną do rozbiórki napowietrzną sieć elektroenergetyczną nn-0,4 kV, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia. Projekt budowlany został sporządzony przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia budowlane. Do projektu załączono oświadczenie o sporządzeniu go zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 1 pkt 3 ustawy Prawo budowlane). Obowiązek przedstawienia zgody właściciela obiektu przeznaczonego do rozbiórki, określony w art. 33 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, również został spełniony. W dniu 15 czerwca 2020 r. pełnomocnik inwestora uzupełnił wniosek, przedkładając zgodę właściciela obiektu na rozbiórkę z dnia 15 kwietnia 2019 r. Organ zbadał kompletność wniosku, dokumentacji projektowej, w tym posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt lb Praw budowlanego. Wojewoda [...] nie stwierdził, aby którakolwiek ze stron postępowania przed organem I instancji została pozbawiona możliwości podjęcia konkretnych czynności procesowych, czym naruszone byłoby ich prawo do czynnego udziału w postępowaniu. Wiedząc o wszczęciu postępowania strony mogły zapoznać się z kompletną dokumentacją sprawy na każdym etapie jej załatwiania. W ocenie organu odwoławczego, stan faktyczny został prawidłowo ustalony prawidłowo, a materiał dowodowy zebrano w sposób wyczerpujący. Odnosząc się do braku zgody skarżącego na prowadzenie prac rozbiórkowych. Wojewoda [...] wskazał, że inwestor nie musi legitymować się zgodą właściciela/użytkownika wieczystego nieruchomości, na której usytuowano obiekt przeznaczony do rozbiórki, ażeby uzyskać decyzję o pozwoleniu na rozbiórkę. Decyzja o pozwoleniu na rozbiórkę ma charakter związany, nie zaś uznaniowy, co oznacza, że warunkiem jej wydania jest ustalenie, czy spełnione zostały przesłanki materialnoprawne do podjęcia takiej decyzji. Zgoda właściciela/użytkownika wieczystego nieruchomości, na której usytuowano obiekt przeznaczony do rozbiórki nie została wymieniona wśród norm prawnych. Ustawa nie wymaga oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a jedynie zgodę właściciela obiektu na dokonanie rozbiórki. Z akt sprawy wynika, iż obowiązek ten został spełniony. Skarżący nie jest właścicielem obiektu, podlegającego rozbiórce. Inwestor spełnił wszystkie warunki, od których zależy uzyskanie pozwolenia na rozbiórkę. S. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2020r. w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na rozbiórkę napowietrznej sieci energetycznej, W jej uzasadnieniu wskazał, że odmówiono mu dostępu do dokumentacji, nadto inwestor odmówił bezpośrednich konsultacji i oględzin w terenie oraz sam wycenił wartość wyrządzonych szkód. Skarżący podkreślił, że nie wyrażał zgody na rozbiórkę obiektu i wejście na swój teren. W jego ocenie projekt rozbiórki stanowi nieodłączną część projektu budowy linii energetycznych na terenie wsi W., w którym projektant sfałszował obszar oddziaływania. Nie można dokonywać rozbiórki bez budowy nowej sieci energetycznej i odwrotnie. Domagał się zapłaty za korzystanie z jego terenu oraz odszkodowania w kwocie 100 000 zł. Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przedmiotem kontroli jest badanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Stosownie zaś do art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Skarga okazała się bezzasadna. Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowił art. 33 ust. 4 Prawa budowalnego, zgodnie z którym do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć: 1) zgodę właściciela obiektu; 2) szkic usytuowania obiektu budowlanego; 3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych; 4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia; 5) pozwolenia, uzgodnienia lub opinie innych organów, a także inne dokumenty, wymagane przepisami szczególnymi; nie dotyczy to uzgodnienia i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000; 6) w zależności od potrzeb, projekt rozbiórki obiektu. Oceniając kompletność wniosku inwestora przez pryzmat powołanego wyżej przepisu, należy wskazać, że w przypadku pozwolenia na rozbiórkę rola organu administracji architektoniczno-budowlanej ogranicza się przede wszystkim do sprawdzenia poprawności formalnej wniosku w tej kwestii. Organy administracji nie są uprawnione do dokonywania merytorycznej oceny zasadności wniosku lub trafności rozwiązań technicznych w nim przyjętych. Rękojmię prawidłowego przeprowadzenia robót rozbiórkowych stanowi w takim przypadku legitymowanie się przez osoby prowadzące te prace, odpowiednimi kwalifikacjami w zakresie budownictwa oraz ewentualna odpowiedzialność odszkodowawcza za szkodę doznaną przez właściciela nieruchomości na której znajduje się obiekt, jeśli nie jest ona własnością inwestora. W ocenie Sądu, w analizowanym przypadku organy trafnie stwierdziły kompletność wniosku uznając, że inwestor wywiązał się z obowiązku określonego w art. 33 ust. 4 Prawa budowlanego, przedkładając wszystkie wymagane dokumenty. Z treści skargi nie wynika również, aby skarżący miał zastrzeżenia, co do kompletności przedłożonych dokumentów. Spór dotyczył tego, czy sprzeciw skarżącego wobec inwestycji uniemożliwiał wydanie przedmiotowego pozwolenia na rozbiórkę na rzecz E. S.A., w sytuacji gdy cześć obiektu liniowego podlegającego rozbiórce, znajdowała się na nieruchomości skarżącego. Ten zasadniczy zarzut skargi nie zasługiwał na uwzględnienie. W przedłożonym przez inwestora projekcie budowlanym znajdowały się: decyzja Starosty [...] z dnia [...] lutego 2020 r., zobowiązująca S. K. właściciela działki nr [...] i [...], do udostępnienia części nieruchomości firmie [...] Spółka Akcyjna w G., Oddział w P. w celu wykonania czynności związanych z usunięciem linii napowietrznych nn-0,4 kV, oraz decyzja Starosty [...] z dnia [...] maja 2020 r., zobowiązująca do udostępnienia działki nr [...] o pow. 0,12 ha, na rzecz firmy E. S.A., w celu wykonania czynności związanej z demontażem istniejącej linii napowietrznej nn-0,4 kV. Podkreślenia wymaga, że ustawa Prawo budowlane stawia inne wymagania w zakresie wydania pozwolenia na rozbiórkę niż w przypadku pozwolenia na budowę. Różnica przejawia się m.in. w tym, że art. 33 ust. 2 pkt 2 Prawa budowalnego stanowi, że do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, z kolei art. 33 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego stanowi, że do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę należy dołączyć zgodę właściciela obiektu podlegającego rozbiórce. Z powyższego wynika wprost, że do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę nie jest wymagane dołączenie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zgoda o której mowa w art. 33 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego, stanowi cywilnoprawne oświadczenie woli właściciela obiektu mającego podlegać rozbiórce (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 października 2018 r. sygn. II OSK 2699/16). Taka zgoda właściciela obiektu znajduje się w aktach. Zdaniem Sądu, organ podjął wszystkie niezbędne czynności do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie zarówno interes społeczny jak i słuszny interes obywatela (art. 7 k.p.a.). W sposób właściwy wywiązał się z wymogu wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy (art. 77 § 1 k.p.a. i 80 k.p.a.). Zgromadzony w aktach administracyjnych materiał dowodowy był wystarczający do wydania decyzji w przedmiocie rozbiórki, w uzasadnieniu której - stosownie do art. 107 § 3 k.p.a. - opisano wszystkie istotne okoliczności faktyczne i prawne. Nie zasługiwał na aprobatę zarzut nieuwzględnienia stanowiska skarżącego oraz brak jego zgody - skoro, nie było to warunkiem prawnym do wydania decyzji, natomiast z powołanych decyzji Starosty [...], wynikało prawo inwestora wejścia na teren skarżącego. Zaskarżona decyzja była zgodna z prawem i Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi.