VII SA/Wa 2457/06
WyrokWSA w Warszawie2007-06-29
Skład orzekający: Bożena Więch-Baranowska, Ewa Machlejd, Elżbieta Zielińska-Śpiewak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, jeśli wniosek o stwierdzenie nieważności został złożony po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na tę samą decyzję?Ratio decidendi
Sąd oddalił skargę, uznając, że postanowienie o zawieszeniu postępowania było zgodne z prawem. W sytuacji, gdy skarga do sądu administracyjnego na decyzję została wniesiona wcześniej niż wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji, postępowanie sądowe ma pierwszeństwo. Organ administracji nie może prowadzić postępowania nadzorczego, jeśli sprawa jest już w toku przed sądem administracyjnym.Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego (GINB) o zawieszeniu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB). WINB utrzymał w mocy własne postanowienie o zawieszeniu postępowania, które zostało wszczęte na wniosek skarżących o stwierdzenie nieważności decyzji WINB. Organ zawiesił postępowanie, ponieważ w tym samym dniu skarżący złożyli skargę na decyzję WINB do WSA we Wrocławiu, co stanowiło kwestię prejudycjalną.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi D. W., M.W., M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania. I. skargę oddala. II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat E. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292 zł. 80 gr. (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) , w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł. (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę52 zł. 80 gr. (pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy)
Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydanym dnia [...] października 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własne postanowienie wydane dnia [...] czerwca 2006 r. na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, którym zawiesił z urzędu wszczęte na wniosek D., M., J. i M. W. postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego
w T. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] umarzającą postępowanie administracyjne w sprawie robót budowlanych polegających na budowie przyłączy wodociągowych na działce nr [...] w N.
W uzasadnieniu organ podał, że w tym samym dniu wnioskujący złożyli skargę na wspomnianą decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego
do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oraz wniosek do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności tej decyzji.
W związku z tym, ponieważ data doręczenia organowi nadzoru nadzwyczajnego środka zaskarżenia jest późniejsza niż data doręczenia organowi wojewódzkiemu skargi do Sadu, rozpoznanie tej skargi przez Sąd jest kwestią prejudycjalną i nie jest możliwe prowadzenie i rozstrzygnięcie postępowania nadzwyczajnego.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wnieśli D., M. i M. W. podając, że nie zaskarżyli decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nr [...], wnieśli natomiast o stwierdzenie jej nieważności.
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność
ich wykładni.
Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło
do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu.
Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] października 2006 r. utrzymujące
w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2006 r. zawieszające
na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2005 r.
Zdaniem składu orzekającego skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Jako przyczynę zawieszenia postępowania wszczętego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wpłynęło po złożeniu skargi na tą samą decyzję
do sądu administracyjnego.
Wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nieważności rozstrzygnięcia wydanego przez organ administracji wszczyna postępowanie organu mające na celu sprawdzenie (po ustaleniu, że wniosek złożyła osoba legitymowana), czy wydane rozstrzygnięcie jest dotknięte wadą wymienioną w art. 156 § 1 kpa.
Z kolei postępowanie sądowo-administracyjne wszczęte zostaje z dniem złożenia przez uprawniony podmiot skargi na działanie lub bezczynność organu (zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i rozpoczyna kontrolę aktu pod kątem jego zgodności z prawem (art. 1 i 3 w/w ustawy).
Aktualnie obowiązujące przepisy wspomnianej ustawy regulują jedynie sytuację, gdy skuteczny prawnie wniosek o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wniesiono wcześniej niż skargę do Sądu Administracyjnego.
Zgodnie z treścią art. 56 ustawy w takim przypadku postępowanie sądowe ulega zawieszeniu. Po zakończeniu postępowania i wydaniu przez organ rozstrzygnięcia
w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postępowanie sądowe po jego podjęciu będzie toczyło się nadal lub zostanie umorzone (jeśli z obrotu prawnego zostanie wyeliminowana decyzja wcześniej zaskarżona do sądu), a wydana
w postępowaniu nadzorczym decyzja będzie podlegała odrębnej skardze do sądu administracyjnego.
W postępowaniu sądowo-administracyjnym zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.
Oznacza to zaś, że ma on obowiązek kontrolować zaskarżone rozstrzygnięcie
w całości z urzędu i stwierdzić jego nieważność w przypadku, gdy ustali wystąpienie jednej z wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa niezależnie od woli podmiotu wszczynającego postępowanie sądowo-administracyjne.
W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowo-administracyjne dotyczące decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2005 r. zostało wszczęte w dniu [...].11.2005 r. (wpływ skargi
do organu), a więc wcześniej niż wniosek inicjujący postępowanie nadzorcze (wpływ wniosku w dniu [...].11.2005 r.).
Sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie była rozważana w orzecznictwie sądu administracyjnego i w doktrynie tak pod rządami ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (art. 38 ust. 2 ustawy o NSA), jak i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 54 § 3) i nadal istnieje zakaz prowadzenia postępowania przed sądem administracyjnym po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania.
W kwestii tej jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny
w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie tych samych skarżących w dniu
19 października 2006 r. w sprawie II OSK 1215/05.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło