VII SA/Wa 2458/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska (spr), , Sędzia WSA Ewa Machlejd, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi D.W., M. W., M. W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania I. skargę oddala. II. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokat E. N. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 292 zł. 80 gr. (dwieście dziewięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) , w tym: tytułem opłaty kwotę 240 zł. (dwieście czterdzieści złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę52 zł. 80 gr. (pięćdziesiąt dwa złote i osiemdziesiąt groszy) Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem znak [...] wydaną dnia [...] października 2006 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 kpa utrzymał w mocy własne postanowienie wydane dnia [...] czerwca 2006 r., którym zawiesił z urzędu wszczęte na wniosek skarżących postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2005 r. utrzymującej w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...] nakazującej D., M., J. i M. W. rozbiórkę części przyłącza wodociągowego znajdującego się w studzience zlokalizowanej na działce nr [...] w N. W uzasadnieniu organ podał, że wnioskujący złożyli zarówno skargę na decyzję nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, jak i wniosek o stwierdzenie jej nieważności do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, z tym że data doręczenia organowi wniosku była późniejsza niż data doręczenia organowi wojewódzkiemu skargi skierowanej do Sądu. W związku z tym, wcześniej zawiązał się stosunek sądowo-administracyjny, a więc organ nadzorczy słusznie zawiesił postępowanie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli D., M., J. i M. W., podając że nie zaskarżyli decyzji nr [...] i oczekują rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności tej decyzji. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne kontrolują jedynie legalność zaskarżonej decyzji lub postanowienia, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko wówczas, gdy Sąd stwierdzi, że doszło do naruszenia prawa (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przy czym ocena tego naruszenia następuje w świetle prawa obowiązującego w dacie wydania zaskarżonego aktu. Przedmiotem oceny w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego wydane dnia [...] października 2006 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] czerwca 2006 r. zawieszające na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2005 r. Zdaniem składu orzekającego skarga nie jest zasadna, ponieważ zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Jako przyczynę zawieszenia postępowania wszczętego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji wpłynęło po złożeniu skargi na tą samą decyzję do sądu administracyjnego. Wystąpienie z wnioskiem o stwierdzenie nieważności rozstrzygnięcia wydanego przez organ administracji wszczyna postępowanie organu mające na celu sprawdzenie (po ustaleniu, że wniosek złożyła osoba legitymowana), czy wydane rozstrzygnięcie jest dotknięte wadą wymienioną w art. 156 § 1 kpa. Z kolei postępowanie sądowo-administracyjne wszczęte zostaje z dniem złożenia przez uprawniony podmiot skargi na działanie lub bezczynność organu (zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i rozpozna kontrolę aktu pod kątem jego zgodności z prawem (art. 1 i 3 w/w ustawy). Aktualnie obowiązujące przepisy wspomnianej ustawy regulują jedynie sytuację, gdy skuteczny prawnie wniosek o wszczęcie postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji wniesiono wcześniej niż skargę do Sądu Administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 56 ustawy w takim przypadku postępowanie sądowe ulega zawieszeniu. Po zakończeniu postępowania i wydaniu przez organ rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postępowanie sądowe po jego podjęciu będzie toczyło się nadal lub zostanie umorzone (jeśli z obrotu prawnego zostanie wyeliminowana decyzja wcześniej zaskarżona do sądu), a wydana w postępowaniu nadzorczym decyzja będzie podlegała odrębnej skardze do sądu administracyjnego. W postępowaniu sądowo-administracyjnym zgodnie z art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązuje zasada, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to zaś, że ma on obowiązek kontrolować zaskarżone rozstrzygnięcie w całości z urzędu i stwierdzić jego nieważność w przypadku, gdy ustali wystąpienie jednej z wad wskazanych w art. 156 § 1 kpa niezależnie od woli podmiotu wszczynającego postępowanie sądowo-administracyjne. W rozpoznawanej sprawie postępowanie sądowo-administracyjne dotyczące decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2005 r. zostało wszczęte w dniu [...].11.2005 r. (wpływ skargi do organu), a więc wcześniej niż wniosek inicjujący postępowanie nadzorcze (wpływ wniosku w dniu [...].11.2005 r.). Sytuacja zaistniała w rozpoznawanej sprawie była rozważana w orzecznictwie sądu administracyjnego i w doktrynie tak pod rządami ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (art. 38 ust. 2 ustawy o NSA), jak i ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (art. 54 § 3) i nadal istnieje zakaz prowadzenia postępowania przed sądem administracyjnym po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania. W kwestii tej jednoznacznie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku wydanego w sprawie tych samych skarżących w dniu 19 października 2006 r. w sprawie II OSK 1215/05. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.