VII SA/Wa 2460/10

Maciej Majewski referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. K. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2010 r. Nr [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w przedmiocie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych postanawia : odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego albo adwokata. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął na formularzu PPF wniosek W. K. o przyznanie prawa pomocy. Skarżący podaje, że zamieszkuje razem z synem, jednakże samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Strona wykazała posiadanie nieruchomości – mieszkania – o pow. 76 m2 oraz nieruchomości o pow. 1847 m2. W formularzu PPF strona ponadto zaznaczyła, że koszty budowy instalacji centralnego ogrzewania przez okres 2 lat łącznie wyniosły 16 400 zł. Na wezwanie sądu wnioskodawca złożył dodatkowe informacje, z których wynika, że dochód z którego się wnioskodawca utrzymuje to 2074 zł. Do stałych miesięcznych wydatków strona zaliczyła gaz 50 zł., prąd 100 zł., telefon stacjonarny 50 zł., komórkowy 50 zł., woda i ścieki 190 zł. na kwartał, ogrzewanie 4 tony węgla rocznie 3000 zł., podatek od nieruchomości 50 zł., środki czystości i sprzęt do sprzątania 100 zł., wywóz śmieci 39 zł. Wydatki te wnioskodawca ponosi wspólnie z synem. Koszty leczenia wnioskodawca określił w następującej wysokości: leczenie kardiologiczne 130 zł., zakup okularów dwie sztuki po 300 zł., leczenie ortopedyczne 870 zł., stomatologiczne 320 zł., proteza CPAP 1200 zł., inne leki 410 zł. Koszty ubrania – buty zimowe 250 zł., letnie 400 zł., bielizna zimowa 200 zł., letnia 150 zł., kurtka zimowa 400 zł., letnia 200 zł., spodnie 300 zł., koszule 300 zł., skarpety 50 zł. Środki higieny 100 zł. Żywność – pozostała kwota. Wnioskodawca wskazał ponadto, że oszczędności w wysokości około 2000 zł ma przeznaczone na zakup protezy do oddychania w trakcie snu. Dodał, że w związku z budową koszty wyniosły przez okres ostatnich 2,5 roku około 18 000 zł. W niniejszej sprawie zważono, co następuje. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Natomiast w zakresie częściowym następuje gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 ww. ustawy). Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu adwokata z urzędu. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów. Strona musi zatem wykazać, że jej sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia poczynienie odstępstwa od tej generalnej zasady. Biorąc pod uwagę sytuację majątkową W. K. uznać należy, iż nie jest zasadnione przychylenie się do wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść tych kosztów. Należy zauważyć, że z nadesłanego wniosku i okoliczności sprawy nie wynika by strona była w trudnej sytuacji majątkowej. Wnioskodawca utrzymuje się dochodu w wysokości 2074 zł. netto miesięcznie. Należy wskazać, że z okoliczności sprawy wynika, że strona posiada płynność finansową – w okresie ostatnich 2,5 roku potrafiła wygospodarować środki w wysokości 18 000 zł. Obecnie posiada na koncie oszczędności w wysokości około 2000 zł. Ponadto strona wskazała szereg wydatków, które ponosi. Nie wszystkie z tych wydatków są ponoszone miesięcznie, a nawet raz w roku (większość wydatków związanych z odzieżą). Okoliczności te świadczą, że strona posiada środki nie tylko na bieżące utrzymanie, ale potrafi zgromadzić oszczędności, które może przeznaczyć na pozostałe koszty sprawy. Należy nadmienić, że na obecnym etapie postępowania jedynym kosztem w sprawie jest wpis sądowy od skargi w wysokości 500 zł. Pozostałe koszty sądowe jeżeli się pojawią to na dalszych etapach postępowania i będą rozłożone w czasie, stąd możliwe jest odpowiednio wcześniejsze przygotowanie się do nich. W zakresie ustanowienia pełnomocnika również uznano, że samodzielnie poniesienie wydatku związanego z opłaceniem zawodowego pełnomocnika nie przekracza finansowych możliwości wnioskodawcy. Z tych względów uznano, że strona jest w stanie opłacić te koszty i odmówiono przyznania prawa pomocy w tym zakresie. Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.